ਹੋਰ

ਪਵਿੱਤਰ! ਫ੍ਰੈਂਚ ਬਾਗੁਏਟ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਵਿੱਚ ਗਿਰਾਵਟ ਆ ਰਹੀ ਹੈ

ਪਵਿੱਤਰ! ਫ੍ਰੈਂਚ ਬਾਗੁਏਟ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਵਿੱਚ ਗਿਰਾਵਟ ਆ ਰਹੀ ਹੈ



We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

ਕੀ ਬਦਨਾਮ ਫ੍ਰੈਂਚ ਬੈਗੁਏਟ ਇੱਕ ਦੁਰਲੱਭ ਵਸਤੂ ਬਣਨ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ?

ਫ੍ਰੈਂਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਖਰਾਬ, ਸਧਾਰਨ ਰੋਟੀਆਂ ਦੀਆਂ ਰੋਟੀਆਂ ਲਈ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਨੌਜਵਾਨ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਾਪਿਆਂ ਵਾਂਗ ਬੈਗੁਏਟ ਪ੍ਰਤੀ ਇੰਨੀ ਉਤਸੁਕ ਨਹੀਂ ਹਨ. ਕ੍ਰਿਸ਼ਚੀਅਨ ਸਾਇੰਸ ਮਾਨੀਟਰ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਅੱਜ ਫਰਾਂਸ ਵਿੱਚ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਸਿਰਫ 25 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਰੋਟੀ ਬੈਗੁਏਟਸ ਹਨ, ਜੋ ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ ਤੇ ਨਮਕ, ਆਟਾ, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਖਮੀਰ ਨਾਲ ਬਣੀਆਂ ਹਨ. ਫਿਰ ਵੀ, ਫਰਾਂਸ 19 ਤੇ ਬਦਨਾਮ ਰੋਟੀ ਦਾ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾ ਕੇ ਆਪਣੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈth ਇਸ ਹਫਤੇ ਸਲਾਨਾ ਦੇਸ਼ ਵਿਆਪੀ ਰੋਟੀ ਉਤਸਵ. ਇਸ ਸਾਲ ਦਾ ਥੀਮ ਬੈਗੁਏਟ ਹੈ, ਜਾਂ ,ੁਕਵਾਂ, "ਪਰੰਪਰਾ" ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਸਨੂੰ ਬੇਕਰੀ ਵਿੱਚ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

"ਇਹ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਫ੍ਰੈਂਚ ਰੋਟੀ ਲਈ ਪਿਆਰ ਦੀ ਘਾਟ ਹੈ, ਪਰ ਨਵੀਂ ਪੀੜ੍ਹੀ ਇੱਕ ਵੱਖਰੀ ਜੀਵਨ ਸ਼ੈਲੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦੀ ਹੈ," ਬੇਕਰਜ਼ ਅਤੇ ਮਿੱਲਰਾਂ ਦੀ ਲਾਬੀ ਸੰਸਥਾ, ਆਬਜ਼ਰਵੇਟਰੀ ਆਫ਼ ਬਰੈੱਡ ਦੇ ਸਹਿ-ਪ੍ਰਧਾਨ, ਬਰਨਾਰਡ ਵੈਲੁਇਸ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕ੍ਰਿਸ਼ਚੀਅਨ ਸਾਇੰਸ ਮਾਨੀਟਰ.

ਫ੍ਰੈਂਚ ਰਸੋਈ ਪ੍ਰਬੰਧ ਰਸੋਈ ਦੇ ਭੂਚਾਲ ਦੇ ਸ਼ਿਫਟ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਮਰੀਕੀ ਫਾਸਟ ਫੂਡ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਫਰਾਂਸ ਦੀਆਂ ਮੋਚੀਆਂ ਸੜਕਾਂ ਅਤੇ ਮੱਖਣ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਪਲੇਟਾਂ ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਫ੍ਰੈਂਚ ਰੈਸਟੋਰੇਟਰ ਵਜੋਂ ਬਰੂਨੋ ਵਰਜੁਸ ਨੇ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਐਡਮ ਪਲਾਟ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ, ਫਰਾਂਸ ਇੱਕ ਰਸੋਈ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਵਿੱਚ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਰਵਾਇਤੀ ਫ੍ਰੈਂਚ ਕੈਫੇ ਨਾਲੋਂ ਫੂਡ ਟਰੱਕ ਦਾ ਕਿਰਾਇਆ ਜਾਂ ਤੇਜ਼ ਕੈਜ਼ੂਅਲ ਰੈਸਟੋਰੈਂਟ ਦੇਖਣ ਦੀ ਵਧੇਰੇ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ.

ਬੈਗੁਏਟ ਪਿਆਰ ਦੀ ਘਾਟ ਇੰਨੀ ਮਾੜੀ ਹੋ ਗਈ ਹੈ ਕਿ ਆਬਜ਼ਰਵੇਟਰੀ ਆਫ਼ ਬ੍ਰੇਡ ਨੇ ਪਿਛਲੀ ਗਰਮੀਆਂ ਵਿੱਚ ਫ੍ਰੈਂਚ ਰੋਟੀ ਲਈ ਇੱਕ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰਬਾਜ਼ੀ ਮੁਹਿੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਅਮਰੀਕਨ "ਗੌਟ ਮਿਲਕ" ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ? ਮੁਹਿੰਮ, ਜਿਸਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ "Coucou tu as pris le pain?"ਜਿਸਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ," ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਰੋਟੀ ਚੁੱਕੀ ਹੈ? "

ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ, ਵੈਲੁਇਸ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੁਕਾਨਾਂ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਚਿੱਟੀ ਰੋਟੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸੌਖਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਸਿਰਫ ਇੰਨੀ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ.

ਜੋਆਨਾ ਫੈਂਟੋਜ਼ੀ ਦਿ ਡੇਲੀ ਮੀਲ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਐਸੋਸੀਏਟ ਸੰਪਾਦਕ ਹੈ. ਟਵਿੱਟਰ 'ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰੋ ਜੋਆਨਾਫੈਂਟੋਜ਼ੀ


ਮੋਲੈਟਸ (ਟੋਸਟ ਤੇ ਮੈਕਸੀਕਨ ਬੀਨਜ਼)

ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਪਏਗਾ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਵਿਅੰਜਨ ਲੱਭਣ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਇਹ ਮੇਰੇ ਚੰਗੇ ਦੋਸਤ ਕਲਾਉਡੀਆ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਮੋਲੈਟਸ ਬਾਰੇ ਸੁਣਿਆ, ਉਸਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਹ ਮੈਕਸੀਕੋ ਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹਨ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਵਿਅੰਜਨ ਬਣਾਇਆ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਮਿਲਿਆ. ਬਾਹਰ ਕਿਉਂ. ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੋਲੈਟਸ ਮਸ਼ਹੂਰ ਇੰਗਲਿਸ਼ ਡਿਸ਼ ਅਤੇ#8220 ਬੀਨਜ਼ ਟੋਸਟ ਅਤੇ#8221 ਦਾ ਮੈਕਸੀਕਨ ਸੰਸਕਰਣ ਹਨ, ਸਮੱਗਰੀ ਲਗਭਗ ਇਕੋ ਜਿਹੀ ਹੈ: ਬੀਨਜ਼, ਰੋਟੀ, ਪਿਘਲੀ ਹੋਈ ਪਨੀਰ, ਪਰ ਮੌਲਿਟੀਜ਼ ਦੇ ਉੱਪਰ ਕੁਝ ਮੈਕਸੀਕਨ ਸਾਲਸਾ ਵੀ ਹਨ ਅਤੇ ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ' ਤੇ &#ਨਾਲ ਬਣਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. 8220birote ” ਜਾਂ#8220bolillo ”, ਦੋਵੇਂ ਮੈਕਸੀਕਨ ਬਰੈੱਡ, ਫ੍ਰੈਂਚ ਬੈਗੁਏਟ ਦੇ ਸਮਾਨ.

ਮੇਰੀ ਵਿਅੰਜਨ ਲਈ ਮੈਂ ਖਟਾਈ ਵਾਲੀ ਰੋਟੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਸਾਲਸਾ ਪਕਾਇਆ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਰਬੋਲ ਮਿਰਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਮੈਂ ਪਿਘਲੇ ਹੋਏ ਪਨੀਰ ਦੀ ਬਜਾਏ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਭੁੰਨਿਆ ਪਨੀਰ ਦੇ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਮੋਲਲੇਟ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਰੱਖਿਆ.

ਇਹ ਇਸ ਸੁਆਦੀ ਮੈਕਸੀਕਨ ਐਂਟੋਜੀਟੋ ਲਈ ਇੱਕ ਤੇਜ਼ ਵਿਅੰਜਨ ਹੈ ਜੋ ਦਿਨ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮੇਂ ਖਾਧਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਅਨੰਦ ਲਓ!


ਸੈਕਰੇਬਲੂ: ਅੰਦਰੂਨੀ ਪੈਰਿਸ ਦੇ ਅਨੁਭਵ ਸਥਾਨਕ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਸੈਲਾਨੀਆਂ ਲਈ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਹਨ

ਮੈਂ ਪਿਛਲੇ ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਪੈਰਿਸ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਬਾਹਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਉਤਸੁਕ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਗੋਦ ਲਏ ਸ਼ਹਿਰ ਬਾਰੇ ਸਿਕਰੇਬਲੇਉ ਦੀ ਸਟੀਫਨੀ ਤੋਂ ਕੀ ਸਿੱਖਾਂਗਾ, ਜਿਸਦਾ ਮੈਨੂੰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੁਹਾਡੀ averageਸਤ ਪੈਰਿਸ ਗਾਈਡ ਨਹੀਂ ਹੈ.

ਸਾਡੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਸਟੀਫਨੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਉਮਰ, ਦਿਲਚਸਪੀਆਂ, ਮਨਪਸੰਦ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਸਟੋਰਾਂ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਬਾਰੇ ਪਤਾ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਲਿਖਿਆ, ਅਤੇ ਕੀ ਮੈਂ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਸੈਰ ਕਰਨਾ ਜਾਂ ਗੱਡੀ ਚਲਾਉਣਾ ਪਸੰਦ ਕੀਤਾ. ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਸਟੈਫਨੀ ਹਰ ਕਲਾਇੰਟ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਸਕਾਈਪ ਕਾਲ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨਾ ਪਸੰਦ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਸਮਝ ਲੈਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕੌਣ ਹਨ, ਉਹ ਪੈਰਿਸ ਵਿੱਚ ਕੀ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਹੁੰਚਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਦੇ ਉੱਤਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ.

"ਅਸੀਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਪੈਰਿਸ ਦੀ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਬਣਾਉਂਦੇ?" ਸਟੈਫਨੀ ਨੇ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਦਿੱਤਾ. "ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, ਉਹ ਕੁੜੀ ਜੋ ਬੇਲੇਵਿਲੇ ਵਿੱਚ ਚੀਨੀ ਭੋਜਨ ਖਾ ਸਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸੇ ਦਿਨ ਇੱਕ ਹੀ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ ਪੰਜ ਤਾਰਾ ਹੋਟਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ੈਂਪੇਨ ਪੀ ਸਕਦੀ ਹੈ?"

ਸਟੈਫਨੀ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਦੌਰੇ ਦੇ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਵਾਅਦੇ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਜੋ ਮੇਰੀ ਦਿਲਚਸਪੀ ਅਤੇ ਸ਼ੈਲੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣੇ ਦੋਸਤ ਨਾਲ ਦੁਪਹਿਰ ਵਰਗਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ: ਤਾਜ਼ੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਕਲਾਸਿਕ ਸਮਾਰਕਾਂ ਅਤੇ ਆਂs -ਗੁਆਂ red ਨੂੰ ਮੁੜ ਖੋਜਣਾ, ਦੋਸਤਾਨਾ ਦੁਕਾਨਾਂ ਅਤੇ ਕੈਫੇ ਤੇ ਠੋਕਰ ਮਾਰਨਾ, ਅਤੇ ਲੁਕਵੇਂ ਇਤਿਹਾਸਕ ਕੋਨਿਆਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨਾ. ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਕਦੇ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਹੋਵੇਗਾ.

ਸਾਡੇ ਦਿਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਸਥਾਨਕ ਰੂਏ ਡੇਸ ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਦੇ ਕੈਫੇ ਮਾਰਲੇਟ ਤੋਂ ਹੋਈ. ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਨਾਸ਼ਤੇ ਦਾ ਅਨੰਦ ਲਿਆ oeufs -la coque ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰੇਲੂ ਉਪਚਾਰ, ਜੈਵਿਕ ਮਿਸ਼ਰਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਚੁੱਕਿਆ ਸ਼ੌਕੀਨ ਜਾਂ ਚਾਕਲੇਟ, ਸਟੀਫਨੀ ਦੀ ਟਿਪ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ. ਸਵੇਰ ਦੀ ਠੰੀ ਧੁੱਪ ਵਿੱਚ ਨਹਾਏ ਗਏ ਸੈਕਰੇ-ਕੋਯੂਰ ਦੀ ਸਿਖਰ ਤੱਕ ਕੋਬਲਸਟੋਨ ਗਲੀਆਂ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਅਸੀਂ ਨਮਕ ਵਾਲੇ ਮੱਖਣ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ.

ਜਦੋਂ ਕਿ ਇੱਕ ਨਿਯਮਤ ਗਾਈਡ ਨੇ ਇੱਕ ਵੈਨ ਜਾਂ ਬੱਸ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤਾ ਹੁੰਦਾ, ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਚਮਕਦਾਰ, 40 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦਾ ਮੋਟਰਸਾਈਕਲ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਪਾਇਲਟ ਪਹਿਰਾਵੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੇ ਸੱਜਣ ਮਿਲੇ ਜੋ ਬੇਸਿਲਿਕਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਸ਼ਾਂਤ ਜਗ੍ਹਾ ਜੀਨ ਮਾਰੈਸ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ. ਰੇਮੀ ਰੈਟਰੋ ਟੂਰਸ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ#8211 ਇੱਕ ਹੋਰ ਛੋਟਾ, ਨਵੀਨਤਾਕਾਰੀ ਪੈਰਿਸ ਯਤਨ ਅਤੇ#8211 ਜੋ ਸ਼ਹਿਰ ਭਰ ਵਿੱਚ ਮੋਟਰਸਾਈਕਲ ਟੂਰ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਚੈਂਪਸ-ਐਲਿਸੇਸ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਇੱਕ ਸਾਈਡਕਾਰ ਵਿੱਚ ਟ੍ਰੈਫਿਕ ਦੁਆਰਾ ਜ਼ਿਪ ਕਰਨਾ, ਪੋਂਟ ਅਲੈਗਜ਼ੈਂਡਰ III ਦੀਆਂ ਸੁਨਹਿਰੀ ਮੂਰਤੀਆਂ, 16ème ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਂਤ ਗਲੀਆਂ, ਅਤੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਆਈਫਲ ਟਾਵਰ ਸਾਫ਼ ਆਸਮਾਨ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਨਿਯਮਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਹੋਇਆ ਅਤੇ#8230 ਇਹ ਕਲਾਸਿਕ ਪੈਰਿਸ ਦਾ ਸੰਪੂਰਨ ਮਿਸ਼ਰਣ ਸੀ ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਜੋ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਜਰਬੇਕਾਰ ਸਥਾਨਕ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨਾ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੈ.

ਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਸੈਲਾਨੀਆਂ ਦੀ ਭੀੜ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਈ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਪੰਜ ਸਿਤਾਰਾ ਹੋਟਲਾਂ ਅਤੇ ਦਫਤਰੀ ਇਮਾਰਤਾਂ ਦੇ ਅੱਠਵੇਂ ਅਤੇ 17 ਵੇਂ ਸਥਾਨ ਤੋਂ ਲੰਘੇ. ਅਰੌਂਡਿਸਮੈਂਟਸ. ਲੇਮੀ ਬੈਟਿਗਨੋਲਸ ਦੇ ਇੱਕ ਕੋਨੇ ਤੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਰੈਮੀ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਮੌਂਟਮਾਰਟੇਰੇ ਦੇ ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹਾ ਸ਼ਾਂਤ, ਵਧੇਰੇ ਕਿਫਾਇਤੀ ਇਲਾਕਾ, ਸੈਲਾਨੀਆਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਾਰੀਗਰ ਕੈਫੇ (ਡੋਜ਼, ਟੇਰੇਸ ਡੀ ਕੈਫੇ), ਬੁਟੀਕ ਅਤੇ ਗੈਸਟ੍ਰੋਨੋਮਿਕ ਬਿਸਟਰੋ ਅਸੀਂ ਨੋ ਯੂਥ ਕੰਟ੍ਰੋਲ ਵਿੱਚ ਰੁਕ ਗਏ, ਇੱਕ ਸੰਕਲਪ ਸਟੋਰ ਜੋ ਸਥਾਈ ਅਤੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ ਡਿਜ਼ਾਈਨਰ ਅਤੇ ਚਮੜੇ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਕਿਤਾਬਾਂ, ਵਿਨਾਇਲ, ਕੰਧ ਕਲਾ ਅਤੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ. ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਸਥਾਨਕ ਨਿਰਮਾਤਾ, ਲਾ ਨੋਟ ਪੈਰਿਸਿਏਨੇ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਈ ਗਈ ਮੋਮਬੱਤੀਆਂ ਨਾਲ ਛੱਡਣ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੇ, ਹਰ ਇੱਕ ਪੈਰਿਸ ਦੇ ਇੱਕ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰੇਰਿਤ.

ਸਟੈਫਨੀ ਨੇ ਫਿਰ ਸਾਡੀ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੀ ਮੰਜ਼ਿਲ, ਗੈਰੇ Gਰ ਗੋਰਿਲੇ, ਅੱਗੇ ਹੇਠਾਂ ਰੁਏ ਡੇਸ ਡੇਮਸ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ. ਸੇਪਟਾਈਮ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਸ਼ੈੱਫ, ਮਾਰਕ ਕੋਰਡੋਨਿਅਰ ਦੁਆਰਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਗਿਆ, ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਮਵਰ ਸੌਦੇਬਾਜ਼ੀ ਬਾਰੇ ਸੁਣਿਆ ਸੀ neobistro ਜਦੋਂ ਇਹ ਇੱਕ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਖੁੱਲ੍ਹਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਅਜ਼ਮਾਉਣ ਲਈ ਮਰ ਰਿਹਾ ਸੀ.

ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਖਰੀ ਸਟਾਪ, ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਖੋਲੀ ਗਈ ਬੁਟੀਕ, ਸਕੂਪ-ਮੀ-ਏ-ਕੂਕੀ ਲਈ ਜਗ੍ਹਾ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਮਿਠਆਈ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ, ਜੋ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਦੁਪਹਿਰ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਲਾਲਸਾ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਜਾਂ ਮੇਜ਼ਬਾਨਾਂ ਦੇ ਤੋਹਫ਼ੇ ਵਜੋਂ ਇੱਕ ਡੱਬਾ ਚੁੱਕਣ ਲਈ ਮੇਰੀ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਬਣ ਗਈ ਹੈ.

ਸਟੈਫਨੀ ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਪੈਰਿਸ ਵਿੱਚ ਰਹੀ, ਫਲੋਰਿਡਾ ਵਿੱਚ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਕਾਰਜਕਾਲ ਦੇ ਨਾਲ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਨੂੰ ਸੰਪੂਰਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਦੋਸਤ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਆਂ neighborhood-ਗੁਆਂ French ਫ੍ਰੈਂਚ ਬੇਕਰੀ ਵਿੱਚ ਸੈਕਰੇਬਲੂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ. ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦਰਬਾਨਾਂ ਦੇ ਉਲਟ, ਸਟੈਫਨੀ ਕਮਿਸ਼ਨ ਨਹੀਂ ਕਮਾਉਂਦੀ. ਉਸ ਦੀਆਂ ਨਿੱਜੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਪੰਜ ਸਿਤਾਰਾ ਹੋਟਲਾਂ, ਮਿਸ਼ੇਲਿਨ ਤਾਰਾਬੱਧ ਰੈਸਟੋਰੈਂਟਾਂ, ਡਿਜ਼ਾਈਨਰ ਸਟੋਰਾਂ ਅਤੇ ਸਪਾ, ਯੋਗਾ ਸਟੂਡੀਓ, ਪ੍ਰਮਾਣਿਕ ​​ਤੋਂ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹੈ. ਕੈਬਰੇਟ, ਅਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਤੇ ਦਿਵਾਲੀਆ (ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ). ਉਸਦੀ ਮਨਪਸੰਦ ਹਾਲੀਆ ਖੋਜ? ਇੱਕ ਸੁਮੇਲ ਮੇਖ ਅਤੇ ਚਾਹ ਸੈਲੂਨ, ਮੁਫਤ ਪਰਸੀਫੋਨ, ਜਿੱਥੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਮੈਨਿਕਯੂਰ ਨਾਲ ਘਰੇਲੂ ਉਪਜਾ tea ਚਾਹ ਅਤੇ ਮਿਠਆਈ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹੋ.

ਸੈਕਰੇਬਲੂ ਮਹਿਮਾਨ ਟੂਰ ਪੈਕੇਜਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਚੁਣ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ "ਟਾਉਟ ਆਰਗੈਨਿਕ" (ਜੈਵਿਕ/ਸ਼ਾਕਾਹਾਰੀ ਮਿਸ਼ੇਲਿਨ-ਸਟਾਰ ਭੋਜਨ, ਆਈਫਲ ਟਾਵਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇੱਕ ਡੀਟੌਕਸ ਸਪਾ ਅਤੇ ਯੋਗਾ ਸਟੂਡੀਓ) ਜਾਂ "ਟ੍ਰੇਸ, ਟ੍ਰੇਸ ਚਿਕ!" (ਉਸ ਵਿੰਟੇਜ ਹਰਮੇਸ ਬੈਗ ਨੂੰ ਲੱਭੋ ਜਿਸਦੀ ਤੁਸੀਂ ਭਾਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ, ਸ਼ੈਂਪੇਨ ਸਵਾਦ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਵਰਕਸ਼ਾਪ, ਇੱਕ ਵਿਲੱਖਣ ਪਰਫਿ workshopਮ ਵਰਕਸ਼ਾਪ, ਆਦਿ), ਅਤੇ ਹਰੇਕ ਨੂੰ ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਡਰਾਈਵਰਾਂ ਦੇ ਉਸਦੇ ਨੈਟਵਰਕ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. , ਗਾਈਡ, ਅਤੇ ਸਥਾਨਕ ਪੈਰਿਸ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਮਾਲਕ.

ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਦਿਨ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਪੂਰੇ ਪੇਟ ਦੇ ਨਾਲ ਘਰ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਮੇਰੇ ਪਸੰਦੀਦਾ ਪੈਰਿਸ ਪਤਿਆਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਜੋੜ, ਅਤੇ ਪੈਰਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਅੰਦਰੂਨੀ ਦੋਸਤ.

  • ਸਾਰੇ ਖਾਣਿਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਰਹੇ ਹੋ! ਡੌਨ ਬੇਨੇਡਿਕਟੇ ਅਤੇ#8217s ਪੈਰਿਸ ਦੀ ਰਸੋਈ ਰਸੋਈ ਕਲਾਸ ਅਤੇ ਮਾਰਕੀਟ ਟੂਰ ਨੂੰ ਮਿਸ ਨਾ ਕਰੋ.
  • ਗਰਮੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪੈਰਿਸ ਦਾ ਅਨੰਦ ਲੈਣ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਰੀਕਾ ਕੀ ਹੈ? ਤਾਜ਼ੀ ਬੈਗੁਏਟ, ਫ੍ਰੈਂਚ ਪਨੀਰ ਅਤੇ ਵਾਈਨ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਕੰਬਲ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਕਾਰੀਗਰੀ ਪਿਕਨਿਕ ਟੋਕਰੀ, ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੈਰਿਸ ਪਿਕਨਿਕ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ.
  • ਸੈਕਰੇਬਲੂ ਪੈਰਿਸ ਸਮਝਦਾਰ ਸੈਲਾਨੀਆਂ ਲਈ ਯਾਤਰਾ ਸੇਵਾ ਵਜੋਂ ਲਗਜ਼ਰੀ ਟ੍ਰੈਵਲ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ. ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਝਾਤ ਮਾਰੋ.

ਹਾਈਪ ਪੈਰਿਸ ਬਲੌਗ ਲਈ ਇਸਾਬੇਲ ਮਿਲਰ-ਬੌਟਮ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ. ਦੁਆਰਾ ਸਾਰੀਆਂ ਫੋਟੋਆਂ ਇਸਾਬੇਲ ਮਿਲਰ-ਬੌਟਮ. ਪੈਰਿਸ, ਲੰਡਨ, ਪ੍ਰੋਵੈਂਸ, ਜਾਂ ਟਸਕਨੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਛੁੱਟੀਆਂ ਦੇ ਕਿਰਾਏ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ? ਪੈਰਿਸ ਵਿੱਚ ਹੈਵਨ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰੋ.


ਸੰਪੂਰਨ ਬੈਗੁਏਟ ਦੀ ਭਾਲ ਵਿੱਚ

ਕੁਝ ਲੋਕ ਮਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਂ ਮਹਾਨ ਅਮਰੀਕੀ ਨਾਵਲ ਲਿਖਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਾਚੂ ਪਿਚੂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦਾ ਸੁਪਨਾ ਵੇਖਦੇ ਹਨ. ਡੇਵਿਡ ਰਾਡਾਬੌਗ, ਇੱਕ ਨਰਮ ਸੁਭਾਅ ਦੇ ਇੰਜੀਨੀਅਰ ਜੋ ਸ਼ਲੰਬਰਗਰ ਤੋਂ ਸੇਵਾਮੁਕਤ ਹੋਏ ਹਨ, ਨੇ ਫਰਾਂਸ ਦੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਰੋਟੀ - ਬੈਗੁਏਟ 'ਤੇ ਆਪਣੀ ਨਜ਼ਰ ਰੱਖੀ ਹੈ.

ਤਕਰੀਬਨ ਇੱਕ ਦਹਾਕੇ ਤੋਂ, ਰਾਡਾਬਾਗ ਨੇ ਸੰਪੂਰਨ ਨੂੰ ਪਕਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਜਾਣ ਬੁਝ ਕੇ ਹੱਸਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, "ਇੱਕ ਚੰਗੀ ਰੋਟੀ ਦਾ ਆਟਾ ਸਿਰਫ ਚਾਰ ਪਦਾਰਥ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ."

ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚਿਪਕਾ ਦਿੱਤਾ: ਆਟਾ, ਪਾਣੀ, ਖਮੀਰ, ਨਮਕ.

ਸਿਖਲਾਈ ਦੇ ਕੇ ਇੱਕ ਵਿਗਿਆਨੀ, ਰਾਡਾਬਾਗ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੇਰਵਿਆਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਇੱਕਲ ਦਿਮਾਗ ਅਤੇ ਉਦੇਸ਼ ਦੀ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਟੈਕਸਾਸ ਵਿੱਚ, ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬਾਰਬਿਕਯੂ ਲਈ ਰਾਖਵਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ, ਉਸਨੇ ਸੈਂਕੜੇ ਰੋਟੀਆਂ ਪਕਾਏ ਹਨ, ਹਰੇਕ ਨੂੰ ਦੋ ਕੋਣਾਂ ਤੋਂ ਫੋਟੋਆਂ ਖਿੱਚੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਿਕਾਰਡ ਆਫ਼ ਪੈਨਿਫਿਕੇਸ਼ਨ, ਜਾਂ ਰੋਟੀ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੀ ਜਰਨਲ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਕੀਤਾ ਹੈ. ਇਹ ਛਾਲੇ, ਟੁਕੜਿਆਂ, ਗੰਧ, ਰੰਗ, ਰੇਜ਼ਰ ਕੱਟਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ. ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਕੁਝ.

ਬੇਕਰ ਦੂਰ -ਦੂਰ ਤੱਕ ਬੈਗੁਏਟ ਨੂੰ ਬਰੈੱਡ ਦੇ ਮਾ Mountਂਟ ਐਵਰੈਸਟ 'ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਹਾਸਲ ਕਰਨਾ ਸਭ ਤੋਂ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ. ਜਿਵੇਂ ਮੈਗੀ ਗਲੇਜ਼ਰ ਲਿਖਦਾ ਹੈ ਕਾਰੀਗਰ ਪਕਾਉਣਾ, "ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਬੇਕਰੀ ਨੂੰ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਬੈਗੁਏਟ ਖਰੀਦੋ, ਬੇਕਰ ਦੇ ਹੱਥ ਦੇ ਹਰ ਮਰੋੜ ਲਈ.. ਮੁਕੰਮਲ ਰੋਟੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ." ਰਾਡਾਬਾਗ ਰੋਟੀ ਨੂੰ "ਬੈਂਚ ਮਾਰਕ" ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ.

ਅੱਜ ਦੁਪਹਿਰ, ਉਹ ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮੀ ਹਿouਸਟਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਵਿਲੱਖਣ ਟਾ -ਨ-ਹਾ kitchenਸ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ-ਬੈਗੁਏਟ ਬੈਚ ਬਣਾ ਰਿਹਾ ਹੈ. ਇੱਕ ਬੈਚ ਉਸ ਨੂੰ ਆਟੇ ਤੋਂ ਖਤਮ ਹੋਣ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ ਛੇ ਘੰਟੇ ਲੈਂਦਾ ਹੈ.

ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਸਮਾਂ ਉਡੀਕ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਹਿਲੀ ਦਰ ਦੀ ਰੋਟੀ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਲੰਮੀ, ਹੌਲੀ ਵਾਧਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ (ਸਹੀ ਮਿਆਦ "ਫਰਮੈਂਟੇਸ਼ਨ" ਹੈ).

ਉਸ ਮਿਆਦ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਰਾਡਾਬਾਗ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ mannerੰਗ ਨਾਲ ਸਮਝਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਫੈਟੀ ਐਸਿਡ ਵਿਕਸਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. “ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਰੋਟੀ ਹੋ ​​ਸਕਦੀ ਹੈ ਵੇਖੋ ਖੂਬਸੂਰਤ, ਪਰ ਇਸਦਾ ਕੋਈ ਸਵਾਦ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ. ”

ਰਾਡਾਬਾਗ ਵਿਧੀਗਤ ਤੌਰ ਤੇ ਕੁਝ ਹੋਰ ਮੁੱਖ ਕਾਰਕਾਂ ਦਾ ਵੇਰਵਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ: ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਖਮੀਰ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਾ ਕਰੋ. ਆਟੇ ਨੂੰ ਜ਼ਿਆਦਾ ਨਾ ਗੁੰਨੋ. ਅਤੇ ਕਦੇ ਵੀ, ਇਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਥੱਲੇ ਨਾ ਮਾਰੋ.

ਉਹ ਪਹਿਲੇ ਉਠਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਪਣੇ ਆਟੇ ਨੂੰ ਨਰਮੀ ਨਾਲ ਜੋੜਦਾ ਹੈ. "ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਵੱਡੇ ਬੁਲਬੁਲੇ ਮਿਲਦੇ ਹਨ. ਇਹ ਆਮ ਗੱਲ ਹੈ. ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਨਿਰਾਸ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ," ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ.

"ਵਿਚਾਰ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜਿੰਨਾ ਹੋ ਸਕੇ (ਗੈਸ) ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਰੱਖੋ. ਇਹ ਕਲਾ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ. ਕੋਈ ਪੰਚ ਨਹੀਂ. ਕੋਈ ਪੰਚ ਨਹੀਂ."

ਬਹੁਤ ਦੇਰ ਬਾਅਦ, ਜਦੋਂ ਰੋਟੀ ਠੰੀ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ, ਰਾਦਾਬਾਗ ਮੇਰੇ ਵਰਣਨ ਨਾਲ ਕੰਬਦੀ ਹੈ: "ਸੰਪੂਰਨ."

"ਸੰਪੂਰਨਤਾ ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਪਰ ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ: ਇੱਕ ਕਰਿਸਪ, ਕਰੈਕਿੰਗ ਕਰਸਟ. ਬਹੁਤ ਹੀ ਅਨਿਯਮਿਤ ਅਤੇ mdash ਵੱਡੀ, ਛੋਟੀ, ਮੱਧਮ ਅਤੇ mdash ਹਵਾ ਦੀਆਂ ਜੇਬਾਂ (ਅੰਦਰ). ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੁਗੰਧਤ. ਤਿੰਨੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ ਇੱਕ ਬੈਗੁਏਟ ਵਿੱਚ. "

ਆਟਾ ਟਰੰਪ ਸਾਰੇ. ਗਲੇਜ਼ਰ ਲਿਖਦਾ ਹੈ, "ਆਟਾ ਰੋਟੀ ਲਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਅੰਗੂਰ ਵਾਈਨ ਲਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੁੱਧ ਪਨੀਰ ਲਈ."

ਰਾਦਾਬੌਗ, ਜੋ ਕਿੰਗ ਆਰਥਰ ਦੀ ਕਾਰੀਗਰ ਸਿਲੈਕਟ ਲਾਈਨ ਤੋਂ ਆਟਾ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਅਤੇ ਸੁਆਹ ਦੀ ਸਮਗਰੀ, ਆਕਸੀਕਰਨ ਅਤੇ ਬਲੀਚਡ ਬਨਾਮ ਨਿਰਲੇਪ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਬਾਰੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ. ਦਰਅਸਲ, ਬਲੀਚ ਕਰਨ ਦੇ ਕੋਈ ਗੁਣ ਨਹੀਂ ਹਨ: ਇਹ ਫਰਾਂਸ ਵਿੱਚ ਗੈਰਕਨੂੰਨੀ ਹੈ.

"ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਵੀ ਬਲੀਚ ਕੀਤੇ ਆਟੇ ਤੋਂ ਸੁਆਦ ਨਹੀਂ ਵਿਕਸਤ ਕਰੋਗੇ," ਰਾਡਾਬਾਗ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ. "ਜੇ ਆਟਾ ਚਿੱਟਾ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ."

ਉਸਨੇ ਫਰਾਂਸ ਤੋਂ 30 ਪੌਂਡ ਆਟਾ ਵਾਪਸ ਮੰਗਵਾਇਆ ਹੈ, ਪਰ ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਖੁਦ ਦਾ ਆਧਾਰ ਨਹੀਂ ਬਣਾਇਆ. "ਮੈਂ ਇੰਨਾ ਕੱਟੜ ਨਹੀਂ ਹਾਂ."

ਸਵੈ-ਸਿਖਾਇਆ ਬੇਕਰ

ਰਾਡਾਬੌਗ ਓਹੀਓ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਹੋਇਆ, ਪੰਜ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ. ਵੈਂਡਰ ਬ੍ਰੈੱਡ "ਸਿਰਫ ਇਕੋ ਇਕ ਰੋਟੀ ਸੀ, ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਸੀ."

ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਕਾਲਜ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਖਤਮ ਕੀਤੀ, ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਲੱਭ ਲਿਆ ਅਤੇ ਬਾਹਰ ਖਾਣਾ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਕਰ ਸਕਿਆ, ਉਸਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ "ਇੱਕ ਪੁੱਛਗਿੱਛ ਵਾਲਾ ਤਾਲੂ" ਵਿਕਸਤ ਕੀਤਾ. ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਇੱਕ ਵਾਈਨ-ਚੱਖਣ ਵਾਲੇ ਕਲੱਬ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੇ ਉਸਦੇ ਤਿੰਨ ਮਹਾਨ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕੀਤਾ: ਰੋਟੀ, ਵਾਈਨ ਅਤੇ ਫਰਾਂਸ. ਰਾਡਾਬਾਗ ਇੱਕ ਗੰਭੀਰ ਵਾਈਨ ਗੀਕ ਅਤੇ ਇੱਕ ਫ੍ਰੈਂਕੋਫਾਈਲ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ.

ਉਸ ਦਾ ਜਨੂੰਨ ਕਿੱਥੋਂ ਹੈ? ਸਟੋਰ ਦੁਆਰਾ ਖਰੀਦੀਆਂ ਗਈਆਂ ਰੋਟੀਆਂ ਵਾਈਨ ਦੇ ਸਵਾਦਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ "ਵਰਣਨ ਤੋਂ ਪਰੇ ਸਨ," ਇਸ ਲਈ ਉਸਨੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਖੁਦ ਕੁਝ ਪਕਾਏਗਾ. ਲਗਭਗ ਇੱਕ ਦਹਾਕੇ ਤੱਕ, ਉਸਦੀ ਦਸਤਖਤ ਵਾਲੀ ਰੋਟੀ ਸੰਘਣੀ, ਚਬਾਉਣ ਵਾਲੀ, ਇਤਾਲਵੀ ਸੀ. ਫਿਰ, ਫਰਾਂਸ ਦੀ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਯਾਤਰਾਵਾਂ ਤੇ, ਉਸਨੇ "ਈਥਰਿਅਲ ਬੈਗੁਏਟ" ਦੀ ਖੋਜ ਕੀਤੀ. ਇਸ ਦੀ ਅਪੀਲ ਤਤਕਾਲ ਸੀ.

"ਛਾਲੇ ਅਤੇ ਟੁਕੜਾ.... ਮੈਨੂੰ ਆਹ, ਆਹ.. ਇਸ ਬਾਰੇ ਲਗਭਗ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਪਸੰਦ ਹੈ. ਆਖਰੀ ਵਾਕੰਸ਼ ਕਾਹਲੀ ਵਿੱਚ ਬਾਹਰ ਆਇਆ.

"ਇਸਨੇ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਕੁਝ ਜਗਾਇਆ. 'ਇਹ ਰੋਟੀ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸ਼ਯੋਗ ਹੈ! ਇਹ ਰੋਟੀ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਰੋਟੀ ਨਾਲੋਂ ਇੰਨੀ ਵਧੀਆ ਕਿਉਂ ਹੈ?' ਪੁੱਛਗਿੱਛ ਵਾਲਾ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਪਤਾ ਲਗਾਉਣਾ ਪਿਆ. ”

ਇਸ ਖੋਜ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਕਈ ਫ੍ਰੈਂਚ ਰੋਟੀ-ਪਕਾਉਣ ਦੇ ਟੌਮਸ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ ਕਰਨ, ਆਟੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕਰਨ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਗੈਰਾਜ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਤ $ 4,000 ਡਾਲਰ ਦੇ ਵਪਾਰਕ ਰੋਟੀ-ਪਕਾਉਣ ਦੇ ਓਵਨ ਵਿੱਚ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ.

ਬਾਗੁਏਟਸ, ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ "ਸਟਿਕਸ", ਸੈਲਾਨੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਸਮਾਨ ਹਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਮੁੱਛਾਂ ਵਾਲੇ ਫ੍ਰੈਂਚ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਬੇਰੇਟ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਖੂਬਸੂਰਤ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਦੇ ਹੋਏ ਉਸਦੀ ਬਾਂਹ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਬੈਗੁਏਟ ਦੇ ਨਾਲ. ਦਰਅਸਲ, ਇਹ ਇੱਕ ਮੁਕਾਬਲਤਨ ਨਵੀਂ ਰੋਟੀ ਹੈ, ਜੋ 1920 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਪੈਰਿਸ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ 14 ਜੁਲਾਈ, 1789 ਨੂੰ ਪੈਰਿਸ ਦੇ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਬੈਸਟਿਲ ਜੇਲ੍ਹ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਦੇ 130 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਫਰਾਂਸ ਦੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਛੁੱਟੀ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਹੈ.

ਐਡ ਬੇਹਰ ਦੀ ਤਿਮਾਹੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਅਗਲੇ ਕੁਝ ਦਹਾਕਿਆਂ ਲਈ ਬੈਗੁਏਟ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਆਧੁਨਿਕਤਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ ਖਾਣ ਦੀ ਕਲਾ.

1960 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਤਕ, ਹਾਲਾਂਕਿ, ਬੈਗੁਏਟਸ ਗਿਰਾਵਟ ਵਿੱਚ ਸਨ. ਬੇਹਰ ਨੇ ਇਲੈਕਟ੍ਰਿਕ ਨਾਈਡਿੰਗ ਮਸ਼ੀਨ ਦੇ ਵਿਕਾਸ 'ਤੇ "ਫ੍ਰੈਂਚ ਰੋਟੀ ਦੇ ਤਾਜ਼ਾ ਦੁਖਦਾਈ ਇਤਿਹਾਸ" ਨੂੰ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਠਹਿਰਾਇਆ.

ਕੁਝ 30 ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ, ਪੈਂਡੂਲਮ ਵਾਪਸ ਸਵਿੰਗ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ.

ਉਸਨੇ ਲਿਖਿਆ, “ਫ੍ਰੈਂਚ ਰੋਟੀ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਸਵਾਦ ਰਹਿਤ ਨਰਕ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਆ ਰਹੀ ਹੈ ... ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਹ 1970 ਅਤੇ 80 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਉਤਰਿਆ ਸੀ,” ਉਸਨੇ ਲਿਖਿਆ। 1993 ਵਿੱਚ, ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਬਣਾਇਆ ਦਰਦ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾ ਫ੍ਰੈਨ ਅਤੇ ਸੀਸੀਲਾਇਜ਼ ਲੇਬਲ, ਰਵਾਇਤੀ ਤਕਨੀਕਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦਿਆਂ ਰਵਾਇਤੀ ਸਮਗਰੀ ਨਾਲ ਬਣੀਆਂ ਰੋਟੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਚੁੱਕਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

"ਕੋਈ ਸ਼ਾਰਟਕੱਟ ਨਹੀਂ ਹੈ," ਰਾਡਾਬਾਗ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ. "ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਿਰਫ ਸਮਾਂ ਲੈਣਾ ਪਏਗਾ."

ਸਾਲ ਦਰ ਸਾਲ, ਬੈਚ ਦੁਆਰਾ ਬੈਚ, ਰੋਟੀ ਦੁਆਰਾ ਰੋਟੀ, ਰਾਡਾਬਾਗ ਸਮਾਂ ਲੈਂਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਦੇਖਣ ਲਈ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਚੀਜ਼ ਹੈ. ਆਟੇ ਨੂੰ ਮਿਲਾਉਣਾ, ਇਸ ਨੂੰ ਗੁੰਨ੍ਹਣਾ, ਰੋਟੀਆਂ ਨੂੰ ਆਕਾਰ ਦੇਣਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਹਲਕੀ ਜਿਹੀ ਟੂਟੀ, ਟੈਪ, ਟੈਪ ਕਰੋ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਸੀਮਾਂ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਤੇਜ਼, ਤਰਲ ਚਾਲ ਜਦੋਂ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੰਮਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ mdash ਉਹ ਸਾਰੇ ਨਿਪੁੰਨ ਭਰੋਸੇ ਅਤੇ ਸਾਫ਼ ਹਨ, ਅੰਦੋਲਨ ਰੱਖਦੇ ਹਨ. ਉਹ ਬਹੁਤ ਸਾਫ਼ -ਸੁਥਰਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਤਾਲ ਨਾਲ ਉਹ ਡਾਂਸ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਹਰ ਸਹੀ ਵੇਰਵਾ ਉਸਦੇ ਹੱਥਾਂ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਵਿੱਚ ਹੈ. ਉਹ ਸ਼ਾਂਤ ਹੈ. ਉਹ, ਇੱਕ ਅਥਲੀਟ ਕਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜ਼ੋਨ ਵਿੱਚ.

ਰੋਟੀ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ

ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਇੱਕ ਘੰਟੀ ਵੱਜਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਦੂਜਾ ਫਰਮੈਂਟੇਸ਼ਨ ਖਤਮ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ.

ਰਾਡਾਬਾਗ ਹਰ ਰੋਟੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਰੇਜ਼ਰ ਨਾਲ ਕੱਟਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗੈਰਾਜ ਅਤੇ ਐਮਡੈਸ਼ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਓਵਨ ਬੈਠਦਾ ਹੈ, ਅਸਪਸ਼ਟ. ਇੱਕ ਅਭਿਆਸ ਕੀਤੀ ਗਤੀਵਿਧੀ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਰੋਟੀਆਂ ਨੂੰ ਸੂਜੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਛਿਲਕੇ ਤੋਂ ਗਰਮ ਭਠੀ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਭਾਫ ਲਈ ਸਵਿੱਚ ਨੂੰ ਉਲਟਾਉਂਦਾ ਹੈ: "ਸ਼ੋਅਟਾਈਮ."

ਲਗਭਗ 20 ਮਿੰਟ ਬਾਅਦ, ਰਾਡਾਬਾਗ ਇਹ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿ ਰੋਟੀ ਬਣ ਗਈ ਹੈ, ਸਮੇਂ ਅਤੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਸਮੇਂ-ਪਰਖਣ ਦੇ ਤਰੀਕਿਆਂ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ. ਉਹ ਤਤਕਾਲ-ਪੜ੍ਹੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਥਰਮਾਮੀਟਰ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ "ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਰੋਟੀ ਫੂਕਣਾ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਇਹ ਇੱਕ ਸੁਹਜਾਤਮਕ ਚੀਜ਼ ਹੈ."

ਰੋਟੀਆਂ ਵੇਖਣ ਲਈ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਬੂ ਮੈਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਚੰਦਰਮਾ ਉੱਤੇ ਜਾਂ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਪੈਰਿਸ ਭੇਜਦੀ ਹੈ. ਰਾਡਾਬੌਗ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਠੰਡਾ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਰੈਕ ਤੇ ਬਿਠਾਉਂਦੀ ਹੈ.

"ਜੇ ਚੀਜ਼ਾਂ ਸਹੀ workedੰਗ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਕੋਰਸ ਸੁਣਨ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋਵੋਗੇ. ਠੰingਾ ਹੋਣ ਦੇ ਝਟਕੇ ਕਾਰਨ ਸਤਹ 'ਤੇ ਛੋਟੇ ਮਾਈਕ੍ਰੋਫਾਈਸਚਰ ਬਣ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬਹੁਤ ਛੋਟੀਆਂ ਛੋਟੀਆਂ ਚੀਕਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣੋਗੇ."

ਯਕੀਨਨ, ਕਰੈਕਲ, ਕਰੈਕਲ, ਕਰੈਕਲ. ਇੱਕ ਹੰਕ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਪਾੜ ਦੇਣ ਦਾ ਪਰਤਾਵਾ ਭਿਆਨਕ ਹੈ. ਰਾਡਾਬੌਗ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਅੰਦਰ ਲਗਾਇਆ.

"ਇਸ ਵੇਲੇ, ਉਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਅਜੇ ਵੀ ਪਕਾ ਰਹੇ ਹਨ. ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਕੱਟਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਖਾ ਲੈਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਉਹ ਚਿਪਚਿਪੇ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਟਾਰਚ ਮੈਟ੍ਰਿਕਸ ਸਥਾਪਤ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਹੈ. ਇਸਨੂੰ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਰਸਾਇਣਕ ਤੌਰ ਤੇ ਬਦਲਣ ਵਿੱਚ 30 ਤੋਂ 40 ਮਿੰਟ ਲੱਗਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਪਚਣਯੋਗ ਹੈ. ਨਾਲ ਹੀ... ਜੇਕਰ ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧ ਦੇ ਅਣੂਆਂ ਨੂੰ ਰੋਟੀ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ, ਤਾਂ ਟੁਕੜਾ ਬਹੁਤ ਸੁਆਦਲਾ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ. "

ਘੜੀ ਵੱਜਦੀ ਹੈ. ਜੋ ਸਦੀਵਤਾ ਜਾਪਦਾ ਹੈ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅਸੀਂ ਰੋਟੀ ਅਜ਼ਮਾ ਸਕਦੇ ਹਾਂ. ਨਿਰਵਿਘਨ ਬੈਗੁਏਟ ਅਨੰਦ. ਇਹ ਕਰਿਸਪ ਫਿਰ ਵੀ ਗਿੱਲਾ, ਚਬਾਉਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਸੁਆਦ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ. ਹਰ ਇੱਕ ਦੰਦੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਨਾਲ ਕੁਚਲਦੀ ਹੈ.

ਰਾਦਾਬਾਗ, ਜੋ ਇਕੱਲੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਆਪਣੀਆਂ ਰੋਟੀਆਂ ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ.

ਉਸਨੇ ਬੇਕਰੀ ਖੋਲ੍ਹਣ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਨਾਲ ਖੇਡਿਆ, ਪਰ ਵਿਸ਼ੇ 'ਤੇ ਇੱਕ ਕਿਤਾਬ ਪੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਸ ਵਿਚਾਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ.

ਪੀਟਰ ਲੋਟਜ਼, ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਰੋਟੀਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤ ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਾ, ਮੇਰੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਨੂੰ ਸਕਿੰਟ ਦਿੰਦਾ ਹੈ.

"ਮੇਰੀ ਰਾਏ ਵਿੱਚ, ਡੇਵਿਡ ਦੀ ਰੋਟੀ ਨਿ Or ਓਰਲੀਨਜ਼ ਅਤੇ, ਬੇਸ਼ੱਕ, ਫਰਾਂਸ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ. ਕੋਈ ਹੈਰਾਨੀ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਿ ਮੈਂ ਆਦੀ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ."

ਰਾਡਾਬਾਗ ਦਾ ਆਪਣਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਵਧੇਰੇ ਸਖਤ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਸਿੱਟਾ ਵਧੇਰੇ ਮਾਪਿਆ ਗਿਆ ਹੈ. ਉਹ ਬੈਚ 8 ਨੂੰ 1 ਤੋਂ 10 ਦੇ ਪੈਮਾਨੇ 'ਤੇ ਦਰਜਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ.

ਉਸਦੇ ਅਨੁਮਾਨ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਅਜੇ ਤੱਕ ਕਦੇ ਵੀ ਸੰਪੂਰਨ ਰੋਟੀ ਨਹੀਂ ਬਣਾਈ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਨੇੜੇ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਖਟਾਈ ਅਤੇ ਪਫ ਪੇਸਟਰੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਖਾ ਲਗਾਉਣ ਬਾਰੇ ਵੀ ਸੋਚਿਆ ਹੈ.

ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਇੱਕ ਵੀ ਸੰਪੂਰਨ ਬੈਗੁਏਟ ਉਸਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰੇਗਾ. ਵਿਗਿਆਨਕ ਵਿਧੀ ਦੁਹਰਾਉਣ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦੀ ਹੈ.

"ਪਹਿਲੀ ਗੱਲ ਜੋ ਮੇਰੇ ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, 'ਮੈਂ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਕੀਤਾ?' ਮੈਂ ਉਸੇ ਦਿਨ, ਜਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਇਕ ਹੋਰ ਬੈਚ ਬਣਾਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਪਰਿਵਰਤਨ ਹੋਣਗੇ, ਅਤੇ ਇਹ ਬਿਲਕੁਲ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ. ”

ਕ੍ਰਾਸਟੀਨੀ ਮੈਸਕਾਰਪੋਨ ਅਤੇ ਚੈਰੀਜ਼ ਦੇ ਨਾਲ

ਵਿਯਾਨਾ ਲਾ ਪਲੇਸ ਦੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਤੋਂ ਪਾਨੀਨੀ, ਬ੍ਰੁਸ਼ਚੇਟਾ ਅਤੇ ਕ੍ਰੋਸਟਿਨੀ (ਵਿਲੀਅਮ ਮੋਰੋ, $ 19 ਪੇਪਰਬੈਕ).

  • 4 ounਂਸ ਮਾਸਕਾਰਪੋਨ
  • 1 ਤੋਂ 2 ਚਮਚੇ ਖੰਡ, ਵਾਧੂ
  • 1 ਚਮਚਾ ਮਾਰਸਚਿਨੋ ਲਿਕੂਰ ਜਾਂ ਕਿਰਸ਼
  • ਅਣਸੁਲਟੇ ਹੋਏ ਮੱਖਣ
  • 16 ਛੋਟੇ ਗੋਲ, ਲਗਭਗ 1/2 ਇੰਚ ਮੋਟੇ, ਇੱਕ ਬੈਗੁਏਟ ਤੋਂ ਕੱਟੇ ਗਏ
  • 1/2 ਤੋਂ 3/4 ਕੱਪ ਬ੍ਰਾਂਡੀਡ ਚੈਰੀ (ਲਗਭਗ 40, ਨੋਟ ਵੇਖੋ)

ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਕਟੋਰੇ ਵਿੱਚ ਮਾਸਕਰਪੋਨ, 1 ਤੋਂ 2 ਚਮਚੇ ਖੰਡ ਅਤੇ ਸ਼ਰਾਬ ਨੂੰ ਮਿਲਾਓ. ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਿਲਾਓ. ਘੱਟੋ ਘੱਟ 30 ਮਿੰਟਾਂ ਲਈ ਫਰਿੱਜ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ ਤਾਂ ਜੋ ਸੁਆਦ ਮਿਲਾ ਸਕਣ.

ਓਵਨ ਨੂੰ 400 ਡਿਗਰੀ ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਗਰਮ ਕਰੋ.

ਰੋਟੀ ਦੇ ਗੇੜਾਂ ਨੂੰ ਹਲਕਾ ਜਿਹਾ ਮੱਖਣ ਕਰੋ, ਇੱਕ ਕੂਕੀ ਸ਼ੀਟ ਤੇ ਰੱਖੋ ਅਤੇ ਵਾਧੂ ਖੰਡ ਦੇ ਨਾਲ ਹਲਕਾ ਜਿਹਾ ਛਿੜਕੋ.

ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਬਿਅੇਕ ਕਰੋ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹ ਬਾਹਰੋਂ ਕਰਿਸਪ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ ਪਰ ਅੰਦਰੋਂ ਨਰਮ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਥੋੜਾ ਠੰਡਾ ਹੋਣ ਦਿਓ.

ਮਾਸਕਰਪੋਨ ਕਰੀਮ ਨਾਲ ਫੈਲਾਓ. ਚੈਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਹਰ ਰੋਟੀ ਦੇ ਉੱਪਰ ਗੋਲ ਕਰੋ.

ਤੁਰੰਤ ਸੇਵਾ ਕਰੋ ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਰਿਸਪ, ਨਿੱਘੀ ਰੋਟੀ ਅਤੇ ਕ੍ਰੀਮੀਲੇਅਰ, ਠੰਡਾ ਪਨੀਰ ਦਾ ਵਿਪਰੀਤ ਲਾਭ ਮਿਲੇ.

ਨੋਟ: ਕਰੋ ਨਹੀਂ ਅਮੈਰੀਕਨ ਮੈਰਾਸਚਿਨੋ ਚੈਰੀਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰੋ, ਜੋ ਇਟਾਲੀਅਨ ਮਰਾਸਚਿਨੋ ਲਿਕੁਅਰ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਸੰਬੰਧ ਰੱਖਦੇ ਹਨ. ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਬਾਜ਼ਾਰ ਵਿਚ ਬ੍ਰਾਂਡਿਡ ਚੈਰੀ ਨਹੀਂ ਲੱਭ ਸਕਦੇ, ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਖੁਦ ਦੀ ਬਣਾਉਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਹਲਕੇ ਸ਼ਰਬਤ ਵਿਚ ਡਾਰਕ ਚੈਰੀਜ਼ ਖਰੀਦੋ ਅਤੇ ਸੁਆਦ ਲਈ, ਇਕ ਚਮਚ ਬ੍ਰਾਂਡੀ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰੋ. ਚੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਘੱਟੋ ਘੱਟ 30 ਮਿੰਟਾਂ ਲਈ ਪੱਕਣ ਦਿਓ.

16 ਪਰੋਸੇ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ.

NI ਅਤੇ CcedilOISE ਸਲਾਦ ਸੈਂਡਵਿਚ

  • 1/4 ਕੱਪ ਮੇਅਨੀਜ਼
  • ਲਸਣ ਦੀ 1 ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਕਲੀ, ਕੁਚਲਿਆ ਹੋਇਆ
  • 1/8 ਚਮਚਾ, ਜਾਂ ਵਧੇਰੇ, ਸਪੈਨਿਸ਼ ਪਪ੍ਰਿਕਾ ਪੀਤੀ
  • ਤਾਜ਼ੇ ਨਿੰਬੂ ਦਾ ਰਸ, ਸੁਆਦ ਲਈ ਨਿਚੋੜੋ
  • 1 ਕੱਪ ਸਟਰਿੰਗ ਬੀਨਜ਼, ਸਿਖਰ ਤੇ ਬਲੈਂਚ
  • 1 ਭੁੰਨੀ ਹੋਈ ਲਾਲ ਮਿਰਚ, ਕੱਟੇ ਹੋਏ
  • 1 ਸਖਤ ਉਬਾਲੇ ਅੰਡੇ, ਕੱਟੇ ਹੋਏ
  • 1/2 ਕੱਪ ਲੇਡੀ ਕਰੀਮ ਮਟਰ, ਉਬਾਲ ਕੇ ਪਾਣੀ, ਪਿਆਜ਼ ਅਤੇ ਨਮਕ ਵਿੱਚ ਪਕਾਏ ਹੋਏ ਤਕਰੀਬਨ 10 ਮਿੰਟਾਂ ਤੱਕ ਕੁਰਕੁਰੇ-ਨਰਮ ਹੋਣ ਤੱਕ
  • 1/4 ਕੱਪ ਕਾਲਾ ਜੈਤੂਨ
  • 1/2 ਕੱਪ ਚੈਰੀ ਟਮਾਟਰ, ਅੱਧੇ
  • 6 cesਂਸ ਚੰਗੀ-ਗੁਣਵੱਤਾ ਵਾਲਾ ਡੱਬਾਬੰਦ ​​ਟੁਨਾ
  • ਉਦਾਰ ਮੁੱਠੀ ਭਰ ਤਾਜ਼ੀ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਪੱਤੇ, ਫਟੇ ਹੋਏ
  • ਲੂਣ ਅਤੇ ਤਾਜ਼ੀ ਜ਼ਮੀਨ ਕਾਲੀ ਮਿਰਚ, ਸੁਆਦ ਲਈ
  • 1 ਜਾਂ 2 ਬੈਗੁਏਟਸ

ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਕਟੋਰੇ ਵਿੱਚ ਮੇਅਨੀਜ਼, ਲਸਣ, ਪਪ੍ਰਿਕਾ ਅਤੇ ਜੂਸ ਨੂੰ ਮਿਲਾਓ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਰੱਖੋ.

ਵੱਡੇ ਕਟੋਰੇ ਵਿੱਚ, ਬੀਨਜ਼, ਲਾਲ ਮਿਰਚ, ਅੰਡੇ, ਮਟਰ, ਜੈਤੂਨ, ਟਮਾਟਰ ਅਤੇ ਟੁਨਾ ਨੂੰ ਨਰਮੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾਓ.

ਮੇਅਨੀਜ਼ ਮਿਸ਼ਰਣ ਅਤੇ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਪੱਤੇ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਰਲਾਉ.

ਮਸਾਲੇ ਦਾ ਸੁਆਦ, ਯਾਦ ਰੱਖੋ ਕਿ ਜੈਤੂਨ ਅਤੇ ਟੁਨਾ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਨਮਕੀਨ ਹਨ.

ਬੈਗੁਏਟਸ ਨੂੰ 6 ਤੋਂ 8 ਇੰਚ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਵਿੱਚ ਕੱਟੋ. ਅੱਧੇ ਖਿਤਿਜੀ ਵਿੱਚ ਵੰਡੋ, ਪਰ ਸਾਰੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕੱਟ ਨਾ ਕਰੋ.

ਆਪਣੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦਿਆਂ, ਸੈਂਡਵਿਚ ਭਰਨ ਲਈ ਜਗ੍ਹਾ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਕੁਝ ਅੰਦਰੂਨੀ ਟੁਕੜਿਆਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾਓ.


ਬੈਗੁਏਟਸ: ਕ੍ਰਿਸ਼ਚੀਅਨ ਬੋਨ, ਲਾਵੀ ਅਤੇ#038 ਬੈਲੇ

ਇੱਕ ਖਰਾਬ, ਚਬਾਏ ਹੋਏ ਛਾਲੇ ਅਤੇ ਹਵਾ ਨਾਲ ਭਰੇ ਮੱਧਮ ਸਲੂਣਾ ਮੱਖਣ ਦੇ ਇੱਕ ਸਲੇਡਰ ਦੇ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੇਵਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਥਾਈ ਬੈਗੁਏਟ ਮਾਰਕੀਟ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕ੍ਰਿਸਟੀਅਨ ਬੋਨੇ ਬਰੈੱਡ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ. ਇਹ ਸੰਪੂਰਨ ਹੋਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਮੁਸ਼ਕਲ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ.

ਲੰਬੇ, ਪਤਲੇ ਰੋਟੀ ਦੇ ਸੁਆਦ, ਟੁਕੜਿਆਂ, ਛਾਲੇ ਅਤੇ ਆਕਾਰ ਦੇ ਸਹੀ ਸੁਮੇਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬੇਕਰਸ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਇੱਕ ਬੇਕਰ ਜਿਸਦੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਕਲਾ ਦੇ ਲਈ ਬੈਗੁਏਟਸ ਹਨ ਉਹ ਹੈ ਲਾਵੀ ਐਂਡ ਐਮਪ ਬੈਲੇ ਦਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਚੀਅਨ ਬੋਨ. ਕ੍ਰਿਸ਼ਚੀਅਨ ਨੇ ਫਰਾਂਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕੈਟਰਿੰਗ ਸ਼ੈੱਫ ਵਜੋਂ ਆਪਣਾ ਕਰੀਅਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਪਰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਨਿ New ਕੈਲੇਡੋਨੀਆ ਲਈ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ. ਉੱਥੇ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪਕਾਉਣ ਦੇ ਪਿਆਰ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ 20 ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਨਿਰਮਾਤਾ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ. ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਵੱਕਾਰੀ ਫ੍ਰੈਂਚ ਬੇਕਿੰਗ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਫ੍ਰੈਂਚ ਬੇਕਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਚੀਅਨ ਵਬਰੇਟ ਦੇ ਅਧੀਨ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ.

ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਚੀਅਨ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਧੀ ਦੇ ਨਾਲ ਸਿਡਨੀ ਚਲੇ ਗਏ, ਅਤੇ ਸਰੀ ਹਿਲਸ ਵਿੱਚ ਬੋਲੇਂਜਰੀ ਲੇਵੀ ਐਂਡ ਬੇਲੇ ਖੋਲ੍ਹਿਆ. ਉੱਥੇ, ਗਾਹਕ ਉਸਦੇ ਬੈਗੁਏਟਸ ਬਾਰੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਅਸੀਂ ਫਰਾਂਸ ਵਿੱਚ ਹਾਂ, ਬਿਨਾਂ ਜੈਟਲੈਗ ਦੇ."

ਈਸਾਈ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸੰਪੂਰਨ ਬੈਗੁਏਟ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਚਾਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ: ਸਹੀ ਆਟਾ, ਸਹੀ ਪਾਣੀ, ਕੰਮ ਦਾ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਸਮਾਂ.

ਈਸਾਈਅਨ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “ਮੈਂ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਐਡਿਟਿਵਜ਼ ਦੇ ਰਵਾਇਤੀ ਫ੍ਰੈਂਚ ਆਟੇ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦਾ ਹਾਂ.

“ ਇਹ ਪੁਰਾਣੇ ਜ਼ਮਾਨੇ ਦੇ, ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਫਰਮੈਂਟੇਸ਼ਨ ਦੇ ਉਤਪਾਦਨ ਲਈ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਹੈ. ”

ਉਹ ਆਇਓਡੀਨ ਵਾਲੇ ਲੂਣ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਗੂਰਾਂਡੇ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਵਿੱਚ ਖਣਿਜ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਰੋਟੀ ਲਈ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਸੰਪੂਰਨ ਪਾਣੀ, ਬਸੰਤ ਦਾ ਪਾਣੀ ਹੈ: "ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਝਰਨੇ ਦੇ ਨਾਲ ਸਥਾਨ ਲੱਭਣਾ ਸੌਖਾ ਨਹੀਂ ਹੈ," ਉਹ ਮਜ਼ਾਕ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਈਸਾਈ ਅਗਲੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਚੀਜ਼ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ: ਫਿਲਟਰਡ ਪਾਣੀ.

ਕ੍ਰਿਸ਼ਚੀਅਨ ਫਰਮੈਂਟੇਸ਼ਨ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਬਿਹਤਰ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਤਾਜ਼ੇ ਖਮੀਰ ਦੇ ਨਾਲ ਘਰੇਲੂ ਉਪਜਾ ਤਰਲ ਖਟਾਈ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਈਸਾਈ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵਾਧੂ ਖਮੀਰ ਅਤੇ ਐਡਿਟਿਵਜ਼ ਜੋੜਨ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਅਕਸਰ ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫਰਮੈਂਟੇਸ਼ਨ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਜੋੜਦੇ ਹਨ ਪਰ ਇਹ ਬੈਗੁਏਟ ਦੇ ਸੁਆਦ ਨੂੰ ਵਿਗਾੜ ਦੇਵੇਗਾ.

ਉਹ ਇਹ ਵੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬੇਕਰਸ ਮਿਸ਼ਰਣ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੇ ਬਾਅਦ ਆਟੇ ਦੇ ਤਾਪਮਾਨ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਨ. ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਡਿਜੀਟਲ ਥਰਮਾਮੀਟਰ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ. ਬੈਗੁਏਟਸ ਲਈ, ਈਸਾਈ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਆਟਾ 24 ਅਤੇ 25 ° C ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ.

"ਮਿਸ਼ਰਣ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਆਟੇ ਦਾ ਤਾਪਮਾਨ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਆਟੇ ਦੀ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਅਤੇ ਰੋਟੀ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ਬੂ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ#8221 ਉਹ ਦੱਸਦਾ ਹੈ.

ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਠੰਡੇ ਆਟੇ ਤੋਂ ਪਕਾਏ ਹੋਏ ਬੈਗੁਏਟਸ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤ ਦੀ ਘਾਟ ਹੋਵੇਗੀ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਗਰਮ ਆਟੇ ਤੋਂ ਪੱਕੇ ਹੋਏ ਸਖਤ ਹੋਣਗੇ. ਆਟੇ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਮਿਲਾਉਂਦੇ ਸਮੇਂ, ਕਮਰੇ ਦੇ ਤਾਪਮਾਨ ਬਾਰੇ ਸੋਚੋ, ਅਤੇ ਸਰਬੋਤਮ ਆਟੇ ਦੇ ਤਾਪਮਾਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਗਰਮ ਜਾਂ ਠੰਡੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰੋ.

ਕ੍ਰਿਸ਼ਚੀਅਨ ਬੋਨ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਬੈਗੁਏਟਸ ਬਾਰੇ ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਭੁਲੇਖਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਵਿਕਲਪ ਨਹੀਂ ਹਨ.

"ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਪਕਵਾਨਾ ਹਨ," ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “ ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਘੱਟ ਅਤੇ ਘੱਟ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ”

ਪਤਲੇ ਬੈਗੁਏਟਸ, ਲਗਭਗ 125 ਗ੍ਰਾਮ, ਨੂੰ ਫਿਸੇਲ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਵੱਡੇ ਬੈਗੁਏਟਸ, ਲਗਭਗ 400 ਗ੍ਰਾਮ, ਨੂੰ ਫਲੇਟ ਜਾਂ ਪੇਨ ਪੈਰੀਸੀਅਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.


ਉੱਠਣ ਦਾ ਸਮਾਂ: ਪੈਰਿਸ ਬੂਲੈਂਜਰੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜ਼ ਸਿੱਖਣਾ

ਇੱਕ ਸ਼ੁਕੀਨ ਬੇਕਰ ਪੈਰਿਸ ਬੋਲੈਂਜਰ ਦੇ ਨਾਲ ਸਿਖਲਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਾਰੀਗਰ ਰੋਟੀ ਦਾ ਰਾਜ਼ ਸਿੱਖਦਾ ਹੈ.

ਆਈ ਐਨ ਪੈਰਿਸ, 9 ਵੀਂ ਅਰਾਉਂਡਿਸਮੈਂਟ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਕਮਰ ਵੀ ਹੈ, ਵਾਈਨ ਦੀਆਂ ਦੁਕਾਨਾਂ, ਬੁਟੀਕ ਅਤੇ ਬੂਲੈਂਜਰੀਆਂ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਰਿਹਾਇਸ਼ੀ ਇਲਾਕੇ ਦੀ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਭਾਵਨਾ ਹੈ. ਗਲੀਆਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਅਪਾਰਟਮੈਂਟ ਇਮਾਰਤਾਂ ਨਾਲ ਕਤਾਰਬੱਧ ਹਨ ਜੋ ਕਿ ਫੁੱਟਪਾਥਾਂ 'ਤੇ ਝੁਕਦੀਆਂ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ. ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਾਂਤ, ਤੰਗ ਗਲੀਆਂ 'ਤੇ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਬਿਸਟਰੋ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਸਥਾਨਕ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਹੁੰਚਣ' ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ. ਪਿਛਲੀ ਸਰਦੀ ਦੇ ਇੱਕ ਐਤਵਾਰ ਦੁਪਹਿਰ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ, ਗਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਸੈਰ ਕਰਨ ਲਈ ਭੀੜ ਸੀ. ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਸਵੇਰੇ 3 ਵਜੇ ਤੱਕ, ਹਾਲਾਂਕਿ, ਜ਼ਿਲੇ ਦੀ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਧਮਨੀ, ਰੂਏ ਡੇਸ ਸ਼ਹੀਦਾਂ, ਖਾਲੀ ਸੀ, ਸਟੋਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹਨੇਰਾ ਸੀ, ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਬੌਲੈਂਜੇਰੀ ਅਰਨੌਡ ਡੇਲਮੋਂਟੇਲ ਦੇ ਪਾਸੇ ਦੇ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਦੁਆਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ. ਹਰ ਕੋਈ ਅਜੇ ਵੀ ਸੁੱਤਾ ਪਿਆ ਸੀ. ਹਰ ਕੋਈ, ਅਰਥਾਤ, ਬੇਕਰਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ - ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕਤਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਸੀ.

ਸਦੀਆਂ ਤੋਂ, ਕਿੰਨੇ ਬੇਕਰ ਰਾਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਪੈਰਿਸ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਰਾਹਾਂ 'ਤੇ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਰੋਜ਼ੀ ਰੋਟੀ ਮੁਹੱਈਆ ਕਰਨ ਲਈ ਚੌਰਨਿਲ — ਬੇਕਿੰਗ ਰੂਮ to ਵੱਲ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ? 18 ਵੀਂ ਅਤੇ 19 ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ, les geindres (ਕੁਰਲਾਉਣ ਵਾਲੇ) ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਏ, ਹਰ ਇੱਕ ਸੈਂਕੜੇ ਪੌਂਡ ਆਟੇ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਕਰਦਾ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਗੁੰਨਿਆ ਅਤੇ ਬੇਸਮੈਂਟ ਲੱਕੜ ਦੇ ਭੱਠੀ ਵਿੱਚ ਪਕਾਇਆ. ਸਭ ਤੋਂ ਗਰੀਬ ਚੁੱਲ੍ਹੇ ਨਾਲ ਸੌਂਦਾ ਸੀ, ਆਟਾ ਸਾਹ ਲੈਂਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਟੀਬੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੁੰਦਾ ਸੀ. ਫਿਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਨੌਕਰੀਆਂ ਸ਼ਾਨਦਾਰ didੰਗ ਨਾਲ ਕੀਤੀਆਂ, ਲੇਵੀਨ, ਜਾਂ ਖਟਾਈ ਤੋਂ ਰੋਟੀ ਨੂੰ ਮਿਲਾਉਣ ਦੀ ਮੰਗ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਪ੍ਰਤੀ ਵਫ਼ਾਦਾਰ - ਇੱਕ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦਿਨ ਲੱਗਦੇ ਸਨ. ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਉਸ ਸਵੇਰ ਬੇਕਰੀ ਵੱਲ ਤੁਰਿਆ, ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਾ ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਨਕਸ਼ੇ ਕਦਮਾਂ ਤੇ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹਾਂ.

ਆਟੇ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਣ ਦੇ ਇੱਕ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਤਜ਼ਰਬੇ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਘਰੇਲੂ ਬੇਕਰ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਬੈਗੁਏਟ ਬਣਾਉਣਾ ਸਿੱਖਣ ਲਈ ਪੈਰਿਸ ਆਇਆ ਸੀ. ਮੈਂ ਇੱਕ ਕਰਿਸਪ ਕ੍ਰਸਟ, ਇੱਕ ਅਸਮਾਨ ਬੁਲਬੁਲਾ ਅੰਦਰੂਨੀ (ਜਿਸਨੂੰ ਟੁਕੜਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ), ਅਤੇ ਇੱਕ ਵਿਲੱਖਣ ਸੁਆਦ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਜੋ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ, ਡੀਸੀ, ਓਹ ਅਤੇ ਆਹ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਘਰ ਬਣਾ ਦੇਵੇ. ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਾ ਕਿ ਅਰਨੌਡ ਡੇਲਮੋਂਟੇਲ ਮੈਨੂੰ ਸਿਖਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ: ਇੱਕ ਮਾਸਟਰ ਬੇਕਰ, ਉਸਨੇ 2007 ਵਿੱਚ ਪੈਰਿਸ ਵਿੱਚ ਸਰਬੋਤਮ ਬੈਗੁਏਟ ਦਾ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤਿਆ ਸੀ.

ਮੈਂ ਇੱਕ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਦੀ ਵੀ ਪੜਤਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ: ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਦਹਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰੋਟੀ, ਜੋ ਕਿ ਫ੍ਰੈਂਚ ਮੇਜ਼ ਤੇ ਇੱਕ ਕਮਾਂਡਿੰਗ ਸਥਾਨ ਰੱਖਦੀ ਸੀ, ਮੱਧਮਤਾ ਵਿੱਚ ਕਿਉਂ ਟੁੱਟ ਗਈ? 1980 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਤਕ, ਇਹ ਪਕਾਉਣਾ ਦੇ ਵਪਾਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਖੁਲ੍ਹਾ ਰਾਜ਼ ਸੀ ਕਿ ਸੱਚਮੁੱਚ ਮਹਾਨ ਫ੍ਰੈਂਚ ਰੋਟੀ ਇੱਕ ਦੁਰਲੱਭਤਾ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਗਤੀ ਅਤੇ ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਨੇ ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਰੋਟੀ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦੀ ਹੌਲੀ ਕਿਸ਼ਤ ਨੂੰ ਵਧਾਇਆ.

1987 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਆਲੋਚਕ ਫ੍ਰੈਂਚ ਨਿ newsਜ਼ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਵਿੱਚ ਲਿਖ ਰਿਹਾ ਸੀ ਲੇ ਨੌਵੇਲ ਨਿਰੀਖਕ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ ਕਿ ਬੈਗੁਏਟ "ਭਿਆਨਕ ਘਿਣਾਉਣੀ" ਹੋ ਗਈ ਸੀ. ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, "ਫੁੱਲਿਆ ਹੋਇਆ, ਖੋਖਲਾ, ਮੁਰਦਾ ਚਿੱਟਾ," ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ. “ਸੌਗੀ ਜਾਂ ਹੋਰ ਸਖਤ. ਇਸ ਦੀਆਂ ਛਾਲੇ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਵਾਲੀ ਚਮੜੀ ਵਰਗੀਆਂ ਚਾਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ” ਮਸ਼ਹੂਰ ਫ੍ਰੈਂਚ ਬੇਕਿੰਗ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਰੇਮੰਡ ਕੈਲਵੇਲ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਵਧੀਆ ਬੈਗੁਏਟ ਜਲਦੀ ਹੀ ਟੋਕੀਓ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਨੇ ਕੀ ਲਿਆਇਆ ਸੀ? ਅਤੇ 1990 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਗੁਣਵੱਤਾ ਵਾਲੀ ਰੋਟੀ ਕਿਵੇਂ ਸੁਰਜੀਤ ਹੋਈ? ਇਨ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਸ਼ਨਾਂ ਦੇ ਉੱਤਰ ਪੈਰਿਸ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਜਿਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਪਿਛਲੇ ਫਰਵਰੀ ਦੀ ਸਵੇਰ ਤਿੰਨ ਵਜੇ ਬੋਲੈਂਗੇਰੀ ਅਰਨੌਡ ਡੇਲਮੋਂਟੇਲ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਪਹੁੰਚਾਇਆ.

ਮੈਂ ਆਪਣੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸ਼ੈਲਫ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ, ਮੇਰੇ ਪਿਜਿਨ ਫ੍ਰੈਂਚ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਹੱਥਾਂ ਦੇ ਸੰਕੇਤਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦਿਆਂ, ਚਾਰਡਨ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨਾ ਅਰੰਭ ਕਰ ਦਿੱਤਾ. ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਬੁਲਬੁਲੀ, ਚਟਪਟੇ ਆਟੇ ਦੇ ਇੱਕ ਟੱਬ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕੀਤਾ ਜੋ ਉਸਨੇ ਹੁਣੇ ਇੱਕ ਫਰਿੱਜ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਿਆ ਸੀ. ਇਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਿੱਠੀ ਅਤੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਘਾਹ ਵਾਲੀ ਸੁਗੰਧ ਸੀ-ਡੈਲਮੌਂਟਲ ਦੇ ਦਸਤਖਤ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦੇ 24 ਘੰਟਿਆਂ ਦੇ ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਫਲ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਬੈਗੁਏਟ ਪੁਨਰਜਾਗਰਣ. ਅਸੀਂ ਪੁੰਜ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮਕੈਨੀਕਲ ਡਿਵਾਈਡਰ ਵਿੱਚ ਡੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ ਜਿਸਨੇ ਇਸਨੂੰ ਛੋਟੀਆਂ ਇੱਟਾਂ ਵਿੱਚ ਕੱਟਿਆ. ਆਰਾਮ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅਸੀਂ ਬੈਗੁਏਟਸ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਇੱਟਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੇਪਰ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ. ਅਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪੂਰਵ -ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ ਰੋਟੀਆਂ ਨੂੰ ਰੋਲ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਖਿੱਚਿਆ ਅਤੇ ਓਵਨ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅੰਤਿਮ ਉਭਾਰ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲਿਨਨ ਦੇ ਸੋਫੇ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹ ਦਿੱਤਾ.

ਅੱਗੇ, ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਤੰਗ ਪੌੜੀ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਇੱਕ ਤੰਗ ਬੇਸਮੈਂਟ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਗਏ ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਅੱਧਾ ਦਰਜਨ ਪੈਟੀਸੀਅਰ ਪੇਸਟਰੀਆਂ ਅਤੇ ਕੇਕ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਰੁੱਝੇ ਹੋਏ ਸਨ. ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਇੱਕ ਪਿਛਲੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਖਿਸਕ ਗਏ ਜੋ ਅਲਮਾਰੀ ਨਾਲੋਂ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਅਤੇ ਸਖਤ, ਹਲਕੇ ਤੇਜ਼ਾਬੀ ਲੇਵੇਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਚੁਟਕੀ ਖਮੀਰ ਨਾਲ ਖਮੀਰ ਵਾਲੀਆਂ ਦੋ ਦਰਜਨ ਜਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦਿਲ ਦੀਆਂ ਰੋਟੀਆਂ ਖੜਕਾ ਦਿੱਤੀਆਂ: ਵੱਡਾ ਗੋਲ ਗੁਲਦਸਤੇ ਤਿਲ ਦੇ ਬੀਜ ਅਤੇ ਅਲਸੀ ਦੇ ਬੀਜ, ਅੰਜੀਰ ਅਤੇ ਅਖਰੋਟ ਪੂਰੀ ਕਣਕ ਦੀਆਂ ਰੋਟੀਆਂ, ਅਤੇ ਪਨੀਰ ਦੀਆਂ ਰੋਟੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ. ਚਾਰਡਨ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਰੋਟੀਆਂ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ, ਮੇਰੀ ਹਥੇਲੀ ਨਾਲ ਕਾ counterਂਟਰ ਤੇ ਆਟੇ ਨੂੰ ਖਿੱਚਣ ਅਤੇ ਆਂਗਲਾਂ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਆਟੇ ਦੇ ਪਾਸਿਆਂ ਨੂੰ ਨਿਖਾਰਨ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ. ਕਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਮੈਂ ਤਕਨੀਕ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਆਟਾ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਇੱਕ ਦਿਨ ਦੇ ਵਾਧੇ ਲਈ ਫਰਿੱਜ ਵਿੱਚ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ. ਮੈਂ ਚਾਰਡਨ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਵਿੱਚ ਹੌਲੀ ਗਤੀ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਮਸ਼ੀਨ ਵਰਗੀ ਸੀ ਜਿਸਨੇ ਕਦੇ ਵੀ ਚੱਲਣਾ ਬੰਦ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਬ੍ਰੇਕ ਨਹੀਂ ਲਿਆ.

ਲੇਖ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਜਾਰੀ ਹੈ

ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਉਸ ਸਵੇਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਚਾਰਡਨ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਪਲੰਘ ਉੱਤੇ ਉੱਠ ਰਹੇ ਬੈਗੁਏਟਸ ਦਾ ਇੱਕ ਸ਼ੈਪ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕੀਤਾ: ਇਹ ਦੇਖਣ ਦੇ ਇੱਕ ਦਹਾਕੇ ਤੱਕ ਹੇਠਾਂ ਆ ਗਿਆ. ਮੈਂ ਰੋਟੀਆਂ ਦੇ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ, ਤਣਾਅ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨ ਲਈ ਚਮੜੀ ਨੂੰ ਹਿਲਾਇਆ, ਅਤੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਫਿਨਿਸ?"ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਉਹ ਸਨ. ਉਸਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨੇੜਿਓਂ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, "Cinq ਮਿੰਟ.”ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਆਟੇ ਦੇ ਆਰਾਮ ਲਈ ਪੰਜ ਮਿੰਟ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕੀਤਾ, ਫਿਰ ਬੈਗੁਏਟਸ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕੱਪੜੇ ਨਾਲ ਕਨਵੇਅਰ ਬੈਲਟ ਤੇ ਰੱਖਿਆ. ਮੈਨੂੰ ਰੋਟੀਆਂ ਦੇ ਉੱਪਰ ਪੰਜ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦਸਤਖਤ ਸਲੈਸ਼ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਮਾਣ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ ਲੰਗੜਾ (ਇੱਕ ਕਰਵਡ ਰੇਜ਼ਰ) ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 500 ° F ਓਵਨ ਵਿੱਚ ਸਲਾਈਡ ਕਰੋ.

ਅਸੀਂ ਪਹਿਲੀ ਸਵੇਰ ਵਾਰ -ਵਾਰ ਇਹ ਕੰਮ ਕੀਤੇ - ਆਕਾਰ ਦੇਣਾ, ਉੱਠਣਾ, ਕੱਟਣਾ ਅਤੇ ਸ਼ਾਇਦ 200 ਰੋਟੀਆਂ ਪਕਾਉਣਾ, ਫਿਰ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਹੋਰ ਆਟੇ ਨੂੰ ਮਿਲਾਉਣਾ. ਸਵੇਰੇ 7 ਵਜੇ ਤੱਕ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਅਜੇ ਇੱਕ ਕੱਪ ਕੌਫੀ ਨਹੀਂ ਸੀ. ਇਸ ਲਈ ਚਾਰਡਨ ਗਲੀ ਦੇ ਪਾਰ ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਅਤੇ ਕੁਝ ਦੇ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ ਕੈਫੇ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਗਰਮ ਕ੍ਰੋਸੈਂਟਸ ਨਾਲ ਪੀਤਾ ਪੇਸਟਰੀ ਸ਼ੈੱਫ ਨੇ ਹੁਣੇ ਹੀ ਹੇਠਾਂ ਤੰਦੂਰ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਿਆ ਸੀ. ਹੁਣ ਬੈਗੁਏਟਸ ਦਾ ਨਵੀਨਤਮ ਸਮੂਹ ਪਕਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ: ਇੱਥੇ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਗੂੜ੍ਹੇ ਚਟਾਕ, ਕਰਿਸਪ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਾਰਾਮਲਾਈਜ਼ਡ. ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਟਾਇਆ, ਤੰਦੂਰ ਦੇ ਬਾਹਰ ਠੰ airੀ ਹਵਾ ਮਿਲਣ ਦੇ ਨਾਲ ਛਾਲੇ ਟੁੱਟ ਗਏ. "ਆਇਲਸ ਕਾਂਟੈਂਟ, ”ਚਾਰਡਨ ਨੇ ਕਿਹਾ - ਉਹ ਗਾ ਰਹੇ ਹਨ.

ਬੈਗੁਏਟ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ ਬਹੁਤ ਸੁਰੀਲਾ. ਫ੍ਰੈਂਚ ਰੋਟੀ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਵਿਦਵਾਨ ਸਟੀਵਨ ਕਪਲਨ ਨੇ ਫਰਾਂਸ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੇਖਾਂ, ਕਿਤਾਬਾਂ ਅਤੇ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਰਸੋਈ ਰਾਇਲਟੀ ਹੈ. ਬਰੁਕਲਿਨ ਵਿੱਚ ਜੰਮੇ ਇੱਕ ਰੋਟੀ ਪ੍ਰੇਮੀ ਨੇ ਯਹੂਦੀ ਮੱਕੀ ਦੀ ਰਾਈ ਦਾ ਦੁੱਧ ਛੁਡਾਇਆ, ਉਸਨੇ ਕਾਰਨੇਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿਭਾਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਪੋਸਟ ਤੋਂ ਚਾਰ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੱਕ ਇਸ ਲੁਕਵੇਂ ਖੇਤਰ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ. ਹੁਣ, ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਹ ਪੈਰਿਸ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਰੋਟੀ ਦੀ ਆਲੋਚਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਦਵਤਾਪੂਰਨ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਲਿਖਦਾ ਹੈ. (ਉਸਦੀ ਤਾਜ਼ਾ, 1950 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਦੱਖਣੀ ਫਰਾਂਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਜ਼ਹਿਰੀਲੀ ਘਟਨਾ ਬਾਰੇ, ਲਿਖਣ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦਹਾਕਾ ਲੱਗਿਆ ਅਤੇ 1,300 ਪੰਨਿਆਂ ਤੇ ਆਇਆ.)

ਮੈਂ ਇੱਕ ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਮੋਂਟਪਾਰਨੇਸੀ ਦੇ ਇੱਕ ਕੈਫੇ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਮਿਲਿਆ. ਮੈਂ ਇਹ ਪਤਾ ਲਗਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਦਹਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਫ੍ਰੈਂਚ ਰੋਟੀ ਹੇਠਾਂ ਕਿਉਂ ਚਲੀ ਗਈ ਸੀ. ਉਸਦੀ 2006 ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਰੋਟੀ ਵਾਪਸ ਆ ਗਈ ਹੈ (ਡਿkeਕ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਪ੍ਰੈਸ), ਕਪਲਨ ਨੇ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕੀਤੀ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਅਤੇ ਕਿਉਂ ਫ੍ਰੈਂਚ ਕਾਰੀਗਰਾਂ ਨੇ 1990 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅਰੰਭ ਵਿੱਚ ਫ੍ਰੈਂਚ ਰੋਟੀ ਦੀ ਅਸਲ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣਾ ਰਸਤਾ ਗੁਆ ਦਿੱਤਾ.

ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ, “ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਮੈਂ ਫ੍ਰੈਂਚ ਰੋਟੀ ਦੀ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਗੁਣਵੱਤਾ ਨੂੰ ਵਿਗੜਦਾ ਵੇਖਿਆ ਸੀ,” ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਗਿਰਾਵਟ ਉਦੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਜਦੋਂ ਰੋਟੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਛੋਟਾ ਕਰਨ ਲਈ ਬੇਕਰਾਂ ਨੇ ਲੇਵੈਨ ਤੋਂ ਵਪਾਰਕ ਖਮੀਰ ਵੱਲ ਬਦਲਿਆ. ਖਮੀਰ ਲੇਵੇਨ ਦੇ ਸਵੀਕਾਰਯੋਗ ਵਿਕਲਪ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਖਮੀਰ ਦੀ ਥੋੜ੍ਹੀ ਮਾਤਰਾ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ਅਤੇ ਆਟੇ ਨੂੰ 24 ਘੰਟਿਆਂ ਵਿੱਚ ਖਰਾਬ ਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਏ - ਜਿਵੇਂ ਡੇਲਮੋਂਟੇਲ ਆਪਣੇ ਬੈਗੁਏਟਸ ਦੇ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ - ਬੇਕਰਾਂ ਨੇ ਵਧੇਰੇ ਖਮੀਰ ਜੋੜਿਆ ਅਤੇ ਵਧਣ ਦੀ ਮਿਆਦ ਨੂੰ ਘਟਾ ਕੇ ਇੱਕ ਘੰਟਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਕਪਲਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਪਹਿਲੇ ਕਿਨਾਰੇ ਨੂੰ ਦਬਾਉਣਾ ਜੋ ਸਾਰੇ ਸੁਆਦ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ।

1950 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤੀ ਹੋਰ ਵਿਗੜ ਗਈ, ਜਦੋਂ ਬੇਕਰਾਂ ਨੇ ਸਖਤ ਗੋਡੇ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਮਸ਼ੀਨਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਜੋ ਸਦਾ ਚਿੱਟੇ ਟੁਕੜੇ ਦੀ ਖਪਤਕਾਰਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰਦੀਆਂ ਸਨ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਿਟਾਮਿਨ ਸੀ ਵਰਗੇ ਕਿਸ਼ਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਛਿੜਕਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਕਿ ਫਰਮੈਂਟੇਸ਼ਨ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੁਆਦ ਦੀ ਅਣਹੋਂਦ ਨੂੰ ਲੁਕਾਉਣ ਲਈ ਲੂਣ ਦੇ sੇਰ. ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ, ਆਧੁਨਿਕਤਾ ਦੇ ਵਾਅਦਿਆਂ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦੇ ਹੋਏ - ਕੁਸ਼ਲਤਾ, ਗਤੀ ਅਤੇ ਚਿੱਟੀ ਰੋਟੀ - ਜੋ ਫ੍ਰੈਂਚ ਬੇਕਰਾਂ ਨੇ ਗੁਆਇਆ ਉਹ ਇੱਕ ਲਾਜ਼ਮੀ ਸਾਮੱਗਰੀ ਸੀ: ਸਮਾਂ.

1990 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅਰੰਭ ਵਿੱਚ, ਕਪਿਲਨ ਅਤੇ ਪੋਇਲੀਨ ਨੇ ਜਿਸ ਕਾਰੀਗਰ ਅੰਦੋਲਨ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ ਸੀ ਉਹ ਖਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ. ਯੰਗ ਬੇਕਰਜ਼ ਨੇ ਜੈਵਿਕ ਅਤੇ ਪੱਥਰ ਦੇ ਆਟੇ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦਿਆਂ ਪੋਇਲੀਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਖਮੀਰ 'ਤੇ ਮਿਲਾਇਆ ਅਤੇ ਇੱਕ ਉੱਤਮ ਬੈਗੁਏਟ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦੇ ਲੰਮੇ ਕਿਸ਼ਤੀ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ. ਫਰਾਂਸ ਦੀ ਸਰਕਾਰ 1993 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਸਮੇਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਆਈ, ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਇਸ ਮਿਆਦ ਨੂੰ ਨਿਯਮਤ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ baguette de ਪਰੰਪਰਾ, ਬੈਗੁਏਟ ਚਾਰਡਨ ਦਾ ਬਿਲਕੁਲ ਸਹੀ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਦਿਆਂ ਮੈਨੂੰ ਸਿਖਾਇਆ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਬਣਾਉਣਾ ਹੈ. ਰੋਟੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਰਾਜ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਿਰਫ ਆਟਾ, ਪਾਣੀ, ਨਮਕ ਅਤੇ ਖਮੀਰ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ - ਕਿਸੇ ਵੀ ਰਸਾਇਣਕ ਸੋਧ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਰਾਜ ਨੇ ਬੂਲੈਂਜਰੀਆਂ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਇੱਕ ਸੁਰੱਖਿਆ ਰੁਕਾਵਟ ਰੱਖੀ. ਕਿਉਂਕਿ ਬੈਗੁਏਟ ਡੀ ਪਰੰਪਰਾ ਨੂੰ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਵਾਧਾ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ, ਇਹ ਕੁਸ਼ਲ ਉਤਪਾਦਨ ਦਾ ਦੁਸ਼ਮਣ ਸੀ ਪਰ ਸੁਪਰਮਾਰਕੀਟਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਬੇਕਰੀਆਂ ਦਾ ਮੁਕਤੀਦਾਤਾ ਸੀ. ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ, ਰੋਟੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪੁਰਾਣੀ ਸ਼ਾਨ ਵਿੱਚ ਬਹਾਲ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਬੋਲੇਂਜਰਸ ਲਈ ਸਮਾਂ ਮੁੱਖ ਸਾਮੱਗਰੀ ਸੀ.

ਡੈਲਮੋਂਟੇਲ, ਹੁਣ 41, ਨੇ ਪੈਰਿਸ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਕਰੀਅਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਅੰਦੋਲਨ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ. ਇੱਕ ਰਸੋਈਏ ਅਤੇ ਪੇਸਟਰੀ ਸ਼ੈੱਫ ਵਜੋਂ ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰਾਪਤ, ਉਸਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਰੋਟੀ ਬਣਾਉਣ 'ਤੇ ਨਜ਼ਰ ਮਾਰੀ. ਬੇਕਰਸ ਨੂੰ ਰਸੋਈ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਪੇਚਾਂ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਿੱਤਾਮੁਖੀ ਵਪਾਰਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕੁਝ ਸੰਭਾਵਨਾਵਾਂ ਸਨ. "ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ, ਉਹ ਸਿਰਫ ਆਟਾ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਮਿਲਾ ਰਹੇ ਹਨ - ਇਸ ਵਿੱਚ ਇੰਨੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਕੀ ਹੈ?" ਓੁਸ ਨੇ ਕਿਹਾ.

ਪਰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਡੇਲਮੋਂਟੇਲ 1990 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਵਿਸਕਾਨਸਿਨ ਦੇ ਮੈਡੀਸਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਹੋਲ ਫੂਡਜ਼ ਮਾਰਕੀਟ ਵਿੱਚ ਪੇਸਟਰੀ ਵਿਭਾਗ ਚਲਾਉਣ ਲਈ ਰਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਰੋਟੀ ਪਕਾਉਣ ਬਾਰੇ ਉਸਦਾ ਨਜ਼ਰੀਆ ਬਦਲ ਗਿਆ. ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ, "ਉਹ ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਰੋਟੀਆਂ, ਖਟਾਈ ਅਤੇ ਸਾਬਤ ਅਨਾਜ ਦੇ ਨਾਲ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ," ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ ਕਿ ਇਸ ਵਿੱਚ ਆਟਾ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਹੈ. "

When he returned to France and began working for a boulangerie, he visited a test kitchen run by a small milling company in Chartres—a fairly common arrangement in France, where bakers partner with flour producers. This one, the Viron mill, was a family-owned champion of the artisan movement and worked closely with bakers to develop the best techniques. After his stint at the mill, Delmontel perfected his baguette renaissance—made to this day with Viron’s Type 55 flour. In 1999, he opened his first bakery, the one on Rue des Martyrs. A second followed in 2004.

Delmontel’s shining moment came in 2007, at a blind tasting for the Prix de la Meilleure Baguette de Paris, a competition that recognizes Parisian breadmakers. Of the hundreds of baguettes that went before the judges—Kaplan among them—Delmontel submitted two. He took home first prize for the loaf with the best crust, crumb, aroma, flavor, and look. As part of the honors, French president Nicolas Sarkozy dined on Delmontel’s baguettes at the Elysée Palace for a year. Sales shot up 25 percent at his two shops.

ONE DAY AT THE BAKERY, during a brief lull I noticed a recipe taped to the wall: Delmontel’s formula for making several hundred baguettes. Using the same ratio of water, salt, flour, and yeast, I calculated the quantities necessary to make three baguettes and showed my figures to Chardon. “Oui?” ਓੁਸ ਨੇ ਕਿਹਾ. “Un test,” I replied.

I weighed out the small batch of ingredients and then, to Chardon’s surprise, I began kneading the dough by hand. “I haven’t done that since baking school,” he said. The French flour was noticeably less absorbent than the American flours I was used to, owing to the fact that French flour has less protein than American flour. When the shaggy dough developed into a more solid mass, I showed it to Chardon, who signaled to keep kneading. After a few more minutes, I let the dough sit, then kneaded again before each of three 20-minute rest periods. I put the dough in the refrigerator for a 24-hour rise, and told Delmontel about my little experiment when he walked into the fournil. The next morning, I waited for another free moment to take out the dough, which had risen nicely and was filled with bubbles. I shaped the baguettes by hand, let them rise once more, then baked them in the huge oven. They sprang up nicely, and when we removed them with the long wooden peel (a spatula), I saw they had a deep golden-brown color, and the slashes were well defined. Once the loaves cooled, I picked one out and took it upstairs to the chef.

Le test,” I announced, entering Delmontel’s office. He looked amused as I gave him the loaf. “Nice slashes,” he said. “Good color. May I cut it open?”

He took a knife and cut the full length of the loaf as if making a sandwich, then thrust his nose inside to breathe in the aroma. “Ah, good smell,” he said. Looking at the uneven air pockets in the crumb, he smiled. “I didn’t know my formula could be done on such a small scale,” he said. Then he took a bite.

Ah, c’est bien!” he concluded. A French baker had told me I made decent bread. What else did I need? I flew out of the office to tell Chardon the good news.

One day, working at Boulangerie Arnaud Delmontel, I walked outside to the front of the shop in my baker’s coat, dusted with flour. A middle-aged man standing in line smiled at me—a simple, warm acknowledgment of the work I was doing to bring him his daily bread. In each of the bakeries I visited I felt a similar sense of connection, no matter how long the lines or how rushed the staff. Good bread, when made with patience and craft, drew people in. There was no reason to rush this process or to compromise it. True bread is timeless, and it springs from the patient heart of the baker.

Back home in Washington, I called Delmontel one day to complain that the flour I used wasn’t as good as his and that the bread didn’t taste the same. “Look, whether it’s the same flour I use is not important,” he scolded. “The most important thing is to make people happy, to love what you have done!” Then I remembered: This was the lesson I had witnessed every day in France. It was the source of great bread, the most important rule. And now it was mine.


How did Paris Baguette get started?

Paris Baguette was found in 1988 in South Korea by Hur Young-in, whose father opened his own bakery in 1945. Wanting to continue the family trade, Young-in traveled to the United States so he could develop his craft at the American Institute of Baking in Kansas (via The Straits Times).

Upon his return, Young-in and his older brother began managing the family business. Two years before opening Paris Baguette, he opened Paris Croissant, a similar French-themed bakery. After studying the art of bread making and French artistry and dabbling with the business side of things with the family group and his own bakery, Young-in introduced Paris Baguette. While the name hints to French-inspired food, The Straits Times reports that Young-in also incorporated an array of dishes with Asian influence, too.


Bread, Wine, Cheese: What Else?

It’s heating up outside which means nights under the stars enjoying your favorite meal or having friends over for an impromptu BBQ. No matter what these longer, hotter days mean for you,chances are you're going to be thinking about your menu, right down to your side dishes and appetizers. Of course, let’s not forget the center of every good meal, wine and bread, which can easily bring it all together.

Everyone knows about pairing the right kind of cheese with wine, and that you should never have a steak with anything but a full bodied red. But, what about the bread? What food and drink bring out the nutty, sour, sweet notes of your favorite baguette or loaf? Pairings take your meals next-level, especially when you pair the perfect cheese with bread and wine.

We here are La Brea Bakery have our favorite breads and love to tear into a loaf at the end of the day, especially when we have a delectable Mr. Tam and Riesling to create that perfect party in our mouths. Munch on a few of our favorite pairings below:

  • If you’ve got a crusty French baguette or loaf, which is mild in flavor and not bitter or acidic like a sourdough, Pinot Noir with a Triple Cream Brie might be the perfect complement.
  • For those who are in the mood for something a little more tart, our Country White Sourdoughs breads have a subtle sour flavor and a hearty crumb which balance well with a crisp, dry Sauvignon Blanc and a mild, sweet and nutty Swiss Cheese.
  • If you are serving the buttery Vienna loaf, its best to pair it with a light blue cheese like a Humboldt Fog, with its fresh cream and herbaceous overtones, and compliment it with an oaky and full bodied Chardonnay.
  • If you are serving up our Three Cheese Semolina Loaf which combines the robust flavors of classic Italian cheeses: Asiago, Parmesan and Romano, you need strong flavors like a Cabernet Sauvignon and Gruyere to bring out the multiple flavors of this interesting bread.
  • For those looking for a taste adventure our Jalapeno Cheddar Loaf will awake your senses with spice and creamy flavors. The perfect complement to this palate-pleaser is an aged Cheddar Cheese and a light bodied White Zinfandel to bring out the bold flavors of this loaf.

There are endless combinations of bread, cheese and wine you don’t need an excuse to pull out your favorites. Just sit back, and enjoy the summer months while delighting your senses.


History of the Baguette

Bread has something of a special status in France. Few quotes are as well-known as Marie Antoinette’s “let them eat cake” when told that the peasants had no bread (actually she probably didn’t say it but as none of us were there we can’t say for sure). Victor Hugo in ਲੇਸ ਮਿਸੇਰਬ੍ਲ੍ਸ gives bread an important moral status when Jean Valjean is arrested and thrown in jail for stealing a loaf of bread. For many people in France the baguette is something of a staple food, and it is a veritable symbol of France.

For most people, a trip to France is not complete without tucking into a warm crusty baguette or a buttery croissant, and bakeries are as common in France as a corner shop in England. There are various local types of bread specific to different parts of France, and no two bakers are the same. The French bread you are used to, however, has not been eaten in France since time immemorial as you might think.

Up until about 1800 French peasants ate bread made from wheat, rye or buckwheat. Bakers often added all sorts of materials as fillers to make the flour go further: sawdust, hay, dirt and even dung were all used. The vast majority of a peasant’s diet came from bread, and an adult male could eat as much as two or three pounds of it a day.

Grain and bread riots were extremely common up until the French revolution, and sometimes spilled out across entire regions. In fact, the riots that resulted in the fall of the Bastille on 14 th July 1789 and helped start the French Revolution began as a search for arms and grains. Parisian peasants – rightly – suspected that there had been grain hoarding in anticipation of higher prices, and took to the streets in protest. In the early stages of the Revolution rising bread prices were a major concern, with the new government quick to respond to complaints about prices or accusations of hoarding. They were right to be worried about what the people might do if they could not get access to bread. These bread riots helped to make the revolution increasingly radical.

Long wide loaves have been around since the time of Louis XIV, and long thin ones since the mid-18 th century. Some of them were much longer than we see today: “…loaves of bread six feet long that look like crowbars!” (1862). It was the increasing availability and cheapness of wheat from the 19 th century that meant white bread was no longer the exclusive preserve of the rich.

The development of steam ovens around the same time made it possible to bake loaves with a crisp crust and a white, airy centre, like today’s baguettes. In 1920 a law was passed preventing workers from starting work before 4am, which made it impossible to get the bread cooked in time for breakfast – this was solved by making the bread into long, thin baguettes that cooked faster!

Although there had been long, thin breads in France for around a century before this, they had not been referred to as baguettes until 1920. The word baguette comes from the Latin baculum which became baccheto (Italian) meaning staff or stick.

More than four hundred years of practice, a revolution and much more have gone into making the baguette the bread we all know and love today!


Any Way You Slice it, a Poilane Loaf is Real French Bread

If there is one element of the national genius that still makes French hearts beat faster, it is eating and drinking, and these activities have rarely been better served than today. With, however, one exception--bread. The decline of French bread over the past few decades is one of the saddest aspects of the ransom paid to progress, and much of the blame must simply go to good old greed. A generous-looking loaf that weighs nothing, made from cheaper grades of flour and inflated like the Michelin man, uses up less flour and therefore increases the baker's profit margin.

Related Content

Very early in his career, Lionel Poilane, the owner of the world-famous Poilane bakery on Rue du Cherche-Midi in Paris, discovered that there was plenty of profit in doing exactly the opposite of his confreres. Poilane's wonderful loaves are made from the finest of whole-grain, stone-milled wheat flours, seasoned with lovely light-gray crystals of pure sea salt, raised with natural yeasts and slipped in and out of brick ovens by real bakers wielding real wooden spatulas. Their tan, alveolate slices exude an aroma and taste that is positively fruity.

These days, long lines snake from his shop and loaves regularly Boeing their way to Berlin, Chicago and Tokyo, whence they are distributed to such needy souls as Lauren Bacall and Robert De Niro. Clearly Poilane has generated a global appetite for his handmade, old-style, real French bread, and it's hello sourdough, bye-bye baguette, vive Poilane!