ਹੋਰ

ਇਹ ਵਿਵਾਦਪੂਰਨ ਮੈਕਡੋਨਲਡਸ ਵਪਾਰਕ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਦੀ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨਾਲ ਤੁਲਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ


ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਮੈਕਡੋਨਲਡ ਦਾ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰ ਜੋ ਸਵੀਡਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਇੱਕ ਫੌਜੀ ਭਰਤੀ ਵਪਾਰਕ ਦੀ ਪੈਰੋਡੀ ਕਰਦਾ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਲੋਕ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਹਨ

ਇਸ ਵਪਾਰਕ ਦੀ ਧੁਨ ਨਿਸ਼ਚਤ ਰੂਪ ਤੋਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਉੱਡਦੀ.

ਮੈਕਡੋਨਲਡਜ਼ ਦੀਆਂ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮਾਰਕੀਟਿੰਗ ਮੁਹਿੰਮਾਂ ਨੂੰ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਇਸਦਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਸਮਾਂ ਆਇਆ ਹੈ. ਲਈ ਹਵਾ ਤੋਂ ਉਤਾਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਜਾਪਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਮੁੰਡੇ ਦੇ ਸੋਗ ਦਾ ਲਾਭ ਉਠਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਹੁਣ ਇੱਕ ਸਵੀਡਿਸ਼ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਮੈਕਡੋਨਾਲਡ ਦਾ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰ ਮੈਕਡੋਨਲਡ ਦੇ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਫੌਜੀਆਂ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ.

"ਵਰਦੀ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਬਰਾਬਰ ਹਾਂ," ਵੌਇਸਓਵਰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਫੌਜੀ ਭਰਤੀ ਲਈ ਇੱਕ ਵਪਾਰਕ ਦੀ ਨਕਲ ਕਰਦਾ ਹੈ. "ਲਿੰਗ, ਨਸਲੀ ਪਿਛੋਕੜ, ਜਾਂ ਜਿਨਸੀ ਰੁਝਾਨ irੁਕਵਾਂ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸ ਰੱਬ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਜਾਂ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਬਿਲਕੁਲ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਸਾਡੀ ਸਿਰਫ ਇਹੀ ਮੰਗ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਮੱਸਿਆ ਹੱਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋ ਅਤੇ ਟੀਚੇ 'ਤੇ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਹੋ."

ਵਪਾਰਕ ਇੱਕ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਵੀਡਨ ਨੇ ਰੂਸੀ ਫੌਜੀ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਦੇ ਅਲਾਰਮ ਦੇ ਜਵਾਬ ਵਿੱਚ, ਅਗਲੇ ਸਾਲ ਲਾਗੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਆਪਣੇ ਲਾਜ਼ਮੀ ਖਰੜੇ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਂਦਾ ਹੈ.

ਮੈਕਡੋਨਲਡਜ਼ ਨੇ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰ ਦਾ ਬਚਾਅ ਕਰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਨੇ "ਲੱਖਾਂ ਨੌਜਵਾਨ ਸਵੀਡਨ ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਸਵੈ-ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ, ਟੀਮ ਭਾਵਨਾ ਅਤੇ ਸਹਿਯੋਗ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਸਿਖਾਈ ਹੈ." ਹਾਲਾਂਕਿ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਵਪਾਰਕ ਸਵਾਦ ਵਿੱਚ ਮਾੜਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਸੇਵਾਵਾਂ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਕੁਰਬਾਨੀਆਂ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਕਦੇ ਵੀ ਫਾਸਟ ਫੂਡ ਕਰਮਚਾਰੀ ਦੇ ਕੰਮ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ.

ਗੋਲਡਨ ਆਰਚਸ ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਬਾਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਟੋਨ-ਬਹਿਰੇ ਜਾਂ ਅਜੀਬ ਵਪਾਰਕ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰਾਂ ਲਈ ਥੋੜ੍ਹੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ: ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਅਜੀਬ ਮੈਕਡੋਨਲਡਸ ਵਪਾਰਕ ਨੂੰ ਵੇਖੋ.


ਹੈਰਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਚਾਲਾਂ ਜੋ ਆਖਰਕਾਰ ਉਲਟਫੇਰ ਹੋ ਗਈਆਂ

ਵਿਵਾਦਗ੍ਰਸਤ ਇਟਾਲੀਅਨ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫਰ ਜਿਸਨੇ ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ, ਏਡਜ਼ ਪੀੜਤਾਂ ਦੀ ਮੌਤ, ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਮੌਤ ਦੀ ਸਜਾ ਦੇ ਕੈਦੀਆਂ ਨੂੰ ਜੰਪਰਾਂ ਨੂੰ ਵੇਚਣ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਕਿਸੇ ਸ਼ੱਕੀ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਭੇਜਿਆ, ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤਾਜ਼ਾ ਅਤੇ ਸੰਭਾਵਤ ਤੌਰ ਤੇ ਅੰਤਮ ਸਦਮਾ ਪਹੁੰਚਾਇਆ.

ਓਲੀਵੀਰੋ ਟੋਸਕਨੀ ਕੱਲ੍ਹ ਬੇਨੇਟਨ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਹ ਫੈਸ਼ਨ ਹਾ houseਸ ਜਿਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਪੈਸਾ, ਆਜ਼ਾਦੀ ਅਤੇ ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਸਦੀ ਫੋਟੋਆਂ ਨੂੰ ਵਰਜਿਤ ਕਰਦਿਆਂ ਵਿਗਿਆਪਨ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਲਿਆਂਦੀ ਵੇਖੀ.

18 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸਾਂਝੇਦਾਰੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਟੁੱਟ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨੇ ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਹੈ ਕਿ ਆਖਰਕਾਰ, ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਜਾਣ ਵਰਗੀ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਹੈ.

ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨਵੀਨਤਮ ਪੋਸਟਰ ਮੁਹਿੰਮ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਦੀ ਸਜ਼ਾ 'ਤੇ ਦੋਸ਼ੀ ਠਹਿਰਾਏ ਗਏ ਕਾਤਲਾਂ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਦੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਪੱਧਰ ਨੇ ਮੰਨਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਸਨੇ ਟੋਸਕਾਨੀ ਦੀ ਇੱਕ ਟੀਮ ਨੂੰ ਵੰਡਣ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ ਸੀ ਜਿਸਦੀ ਤੁਲਨਾ ਮਾਈਕਲਐਂਜਲੋ ਦੇ ਪਾਪਲ ਸਰਪ੍ਰਸਤੀ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।

ਬੇਨੇਟਨ ਦੇ ਇੱਕ ਬਿਆਨ ਨੇ "ਨਵੀਂ" ਇਸ਼ਤਿਹਾਰਬਾਜ਼ੀ ਵਿੱਚ "ਬੁਨਿਆਦੀ ਯੋਗਦਾਨ" ਲਈ ਟੋਸਕਾਨੀ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਦੇ ਜਲਦੀ ਜਾਣ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਕੋਈ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ.

ਇਟਾਲੀਅਨ ਟਿੱਪਣੀਕਾਰਾਂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਯੁੱਗ ਦਾ ਅੰਤ ਦੱਸਿਆ। ਜਦੋਂ ਕਿ ਟੋਸਕਾਨੀ ਟੀਨਾ ਬ੍ਰਾਨ ਦੇ ਨਿ Newਯਾਰਕ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਟੌਕ ਦੇ ਰਚਨਾਤਮਕ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖੇਗੀ, ਉਹ ਲਗਭਗ ਨਿਸ਼ਚਤ ਤੌਰ ਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਕਦੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਬੇਨੇਟਨ ਬਿਲਬੋਰਡਸ ਦੇ ਪੈਮਾਨੇ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਵਿਆਪੀ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚੇਗਾ.

ਟੋਸਕਾਨੀ ਨੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਸਿਰਫ ਬੇਨੇਟਨ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਨੌਕਰੀ ਦੇਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਸੀ. ਕੱਲ੍ਹ ਉਹ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਸੀ ਅਤੇ ਟਿੱਪਣੀ ਲਈ ਉਪਲਬਧ ਨਹੀਂ ਸੀ. ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਕ੍ਰਿਸਟੀ ਨੇ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਤਾਜ਼ਾ ਮੁਹਿੰਮ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕਰਮ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਨਹੀਂ ਹੈ।

'ਇੰਨੇ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਫੈਸਲਾ ਆਪਸੀ ਸੀ,' ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ। ਪਰ 59 ਸਾਲਾ ਨੇ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਬੇਨੇਟਨ ਲਈ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਕੰਮ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਸੀ. ਕਿਆਸਅਰਾਈਆਂ ਦੱਸਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਫਰਮ ਕੋਲ ਓਡੀਅਮ ਅਤੇ ਬਾਈਕਾਟ ਦੀ ਕਾਫੀ ਮਾਤਰਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਦੀ ਮਾਰਕੀਟਿੰਗ ਲਈ ਇੱਕ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਤਰੀਕਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ.

ਉਸਦੀ ਆਖ਼ਰੀ ਮੁਹਿੰਮ ਸਭ ਤੋਂ ਵਿਵਾਦਪੂਰਨ ਸੀ, ਹੋਰਨਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਜਣਨ ਅੰਗ, ਖੂਨ ਨਾਲ ਛਿੜਕਿਆ ਟੀ-ਸ਼ਰਟ ਅਤੇ ਇੱਕ ਮਰੇ ਹੋਏ ਸਿਪਾਹੀ ਦੀ ਜੀਨਸ ਅਤੇ ਇੱਕ ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਏਡਜ਼ ਪੀੜਤ. 'ਲੁਕਿੰਗ ਡੈਥ ਇਨ ਦਿ ਫੇਸ', ਇੱਕ ਬਿਲਬੋਰਡ ਮੁਹਿੰਮ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਜੇਲ੍ਹ ਦੀ ਵਰਦੀ ਵਿੱਚ ਵੱਖੋ -ਵੱਖਰੇ ਰਾਜਾਂ ਦੇ 26 ਕੈਦੀ 'ਮੌਤ ਦੀ ਸਜ਼ਾ' ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੂੰ ਕੈਮਰੇ ਵਿੱਚ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਨੂੰ ਦੋ ਸਾਲ ਲੱਗ ਗਏ ਅਤੇ 10 ਮਿਲੀਅਨ ਡਾਲਰ ਖਰਚ ਹੋਏ. ਬੇਨੇਟਨ ਲੋਗੋ ਦੇ ਜਾਣੇ-ਪਛਾਣੇ ਹਰੇ ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਕਲਰਸ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਹਨ. ਪਰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਇਸਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਬਾਜ਼ਾਰ ਹੋਣ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਦੇ ਬਾਅਦ ਕੰਪਨੀ ਨੂੰ ਬਚਾਅ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ. ਜਨਵਰੀ ਵਿੱਚ ਇਸਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੈਦੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਕਤਲ ਕੀਤੇ ਗਏ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੇ ਰਿਟੇਲਰਾਂ ਅਤੇ ਖਪਤਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਇਸਦੇ ਉਤਪਾਦਾਂ ਦਾ ਬਾਈਕਾਟ ਕਰਨ ਦੀ ਲਬਿੰਗ ਕੀਤੀ ਹੈ।

ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਦੇ ਰਿਟੇਲ ਦਿੱਗਜ ਸੀਅਰਸ, ਰੋਬਕ ਐਂਡ ਐਮਪ ਕੰਪਨੀ ਨੂੰ ਫਰਵਰੀ ਵਿੱਚ ਬੇਨੇਟਨ ਨੂੰ ਡੰਪ ਕਰਨ ਲਈ ਮਨਾਇਆ, ਜਿਸਨੇ ਇੱਕ ਕੰਪਨੀ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਿਸ ਨੇ ਇਸਦਾ ਨਾਮ ਸਦਮੇ ਤੋਂ ਬਣਾਇਆ.

ਸੀਅਰਜ਼ ਸੌਦੇ ਨੂੰ ਕੰਪਨੀ ਦੀ ਗਿਰਾਵਟ ਵਾਲੀ ਅਮਰੀਕੀ ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਲਈ ਇੱਕ ਉਪਹਾਰ ਵਜੋਂ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ. ਹੁਣ ਮਿਸੌਰੀ ਰਾਜ ਨੇ ਕਈ ਮਿਲੀਅਨ ਡਾਲਰ ਦਾ ਮੁਕੱਦਮਾ ਦਾਇਰ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਟੋਸਕਾਨੀ ਅਤੇ ਪੱਤਰਕਾਰ ਕੇਨ ਸ਼ੁਲਮੈਨ ਨੇ ਤਸਵੀਰਾਂ ਲੈਂਦੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਕੈਦੀਆਂ ਦੀ ਇੰਟਰਵਿing ਲੈਂਦੇ ਹੋਏ ਨਿ Newsਜ਼ਵੀਕ ਤੋਂ ਹੋਣ ਦਾ ੌਂਗ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਹੋਰ ਰਾਜ ਜੋ ਦਾਅਵਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੁੱਡਵਿੰਕ ਹੋਏ ਹਨ ਉਹ ਇਸਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ.

ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਅਸੈਂਬਲੀ ਦੁਆਰਾ ਪਾਸ ਕੀਤੇ ਗਏ ਇੱਕ ਤਾਜ਼ਾ ਮਤੇ ਨੇ ਪੈਨਸਿਲਵੇਨੀਆ ਰਾਜ ਨੂੰ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਬਾਈਕਾਟ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦਿਆਂ ਗੂੰਜਿਆ. ਬੇਨੇਟਨ ਨੇ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਆਪਣਾ ਬਚਾਅ ਕੀਤਾ ਕਿ ਕੈਦੀਆਂ ਦੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ 'ਮੌਤ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਦੇ ਕੈਦੀਆਂ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖੀ ਚਿਹਰਾ ਵਾਪਸ ਦੇਣਾ' ਸੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 'ਵਰਚੁਅਲ ਪਾਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸਾਧਾਰਣ ਕਲਿਕ ਨਾਲ ਖ਼ਤਮ ਜਾਂ ਬਖਸ਼ਿਆ' ਨਾ ਸਮਝਣਾ ਸੀ.

ਪਰ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਗੁੱਸਾ ਫੈਲਦਾ ਗਿਆ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੁਰ ਬਦਲ ਗਈ. ਬੁਲਾਰੇ ਫਰੈਡਰਿਕੋ ਸੈਂਟਰ ਨੇ ਮੰਨਿਆ, 'ਸ਼ਾਇਦ ਅਸੀਂ ਇਸ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਰਿਆ ਦਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਿਸਾਬ ਨਹੀਂ ਲਗਾਇਆ ਜੋ ਇਸ ਕਾਰਨ ਹੋਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ.

ਸ਼ੁੱਕਰਵਾਰ ਨੂੰ ਘੋਸ਼ਿਤ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਦੇ ਵਿੱਤੀ ਨਤੀਜਿਆਂ ਨੇ ਅਮਰੀਕੀ ਵਿਕਰੀ ਵਿੱਚ 260.6 ਮਿਲੀਅਨ ਡਾਲਰ ਦੀ ਮਾਮੂਲੀ ਵਾਧਾ ਦਰਸਾਇਆ, ਸ਼ੇਅਰਧਾਰਕ ਭਵਿੱਖ ਦੀ ਵਿਕਰੀ 'ਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਬਾਰੇ ਚਿੰਤਤ ਸਨ. ਜਨਵਰੀ ਤੋਂ ਟੋਸਕਾਨੀ ਤੂਫਾਨ ਦੀ ਨਜ਼ਰ 'ਤੇ ਹੈ. ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕੀਤਾ.

ਆਪਣੀ ਟੁੱਟੀ ਹੋਈ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਇੰਟਰਵਿers ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਉਸਨੇ ਫਾਂਸੀ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਦਾ ਨੈਤਿਕ ਉੱਚ ਅਧਾਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਵਿਵਾਦ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਹਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਉਭਾਰਿਆ ਜਿਸਦਾ ਉਸਨੂੰ ਪਛਤਾਵਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ. 'ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਾਇਜ਼ ਠਹਿਰਾਉਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਵਿਵਾਦ ਬਹੁਤ ਉਪਯੋਗੀ ਹੈ. ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੀਤੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਇਜ਼ ਠਹਿਰਾਉਣ ਲਈ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਹੈ. ਇਨ੍ਹਾਂ ਜੇਲ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਲਗਭਗ ਤੀਜੀ ਰਿਕ ਦਰਸ਼ਨ ਹੈ, 'ਉਸਨੇ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ।

ਟੋਸਕਾਨੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਕਾਰੋਬਾਰ ਗੁਆਉਣ ਦੀ ਕੀਮਤ 'ਤੇ ਵੀ ਫਾਂਸੀ ਦੀ ਸਜ਼ਾ' ਤੇ ਬਹਿਸ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ. 'ਬੇਸ਼ੱਕ, ਇਹ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਪਰ ਮੁਹਿੰਮ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਅਸੀਂ ਨਵੇਂ ਗਾਹਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ. ਜੇ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰਬਾਜ਼ੀ ਹਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਪਖੰਡ ਦਾ ਕੰਮ ਹੋਵੇਗਾ. '

ਸੱਤ ਦੇ ਦਾਦਾ, ਉਸਦੀ ਬਹਾਦਰੀ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਸੀ. ਉਹ ਇੱਕ ਇਟਾਲੀਅਨ ਫੋਟੋ ਜਰਨਲਿਸਟ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ ਸੀ ਜਿਸਨੇ ਮੀਟ ਦੇ ਹੁੱਕ ਤੋਂ ਉਲਟੇ ਲਟਕਦੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਮੁਸੋਲਿਨੀ ਦੀ ਫੋਟੋ ਖਿੱਚੀ ਸੀ. ਹੁਣ ਇੱਕ ਹੁਲਕਿੰਗ, ਡਿਜ਼ਾਈਨਰ-ਸਟਬਲਡ ਐਗਜ਼ੀਕਿਟਿਵ, ਟੋਸਕਾਨੀ ਨੇ 60 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫੀ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਜ਼ਿichਰਿਖ ਦੇ ਕੁਨਸਟਗੇਵਰਬੇਸਚੁਲੇ ਤੋਂ ਐਕਸਚੇਂਜ ਤੇ ਕੀਤੀ.

ਸੱਤਰਵਿਆਂ ਅਤੇ ਅੱਸੀਵਿਆਂ ਦੇ ਅਰੰਭ ਵਿੱਚ ਉਹ ਵੋਗ, ਏਲੇ, ਮੈਡੇਮੋਇਸੇਲ, ਹਾਰਪਰਜ਼ ਬਾਜ਼ਾਰ ਲਈ ਇੱਕ ਫੈਸ਼ਨ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫਰ ਸੀ. ਉਸਦੇ ਪਹਿਲੇ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਦਾ ਪਿਛਲਾ ਹਿੱਸਾ ਜੀਸਸ ਜੀਨਸ ਵਿੱਚ ਸੀ. ਇਸ ਦੇ ਨਾਅਰੇ, 'ਉਹ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲੇਗਾ' ਲਈ ਪਾਬੰਦੀ ਲਗਾਈ ਗਈ ਸੀ.

1983 ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਕੰਮ ਨੇ ਟ੍ਰੇਵਿਸੋ ਵਿੱਚ ਅਧਾਰਤ 2 ਬਿਲੀਅਨ ਡਾਲਰ ਦੇ ਬੇਨੇਟਨ ਸਾਮਰਾਜ ਦੇ ਮੁੱਖੀ ਲੂਸੀਆਨੋ ਬੇਨੇਟਨ ਨੂੰ ਭਰਮਾ ਲਿਆ।

ਪਹਿਲੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਉਸ ਸਮੇਂ ਅੰਤਰ-ਨਸਲੀ ਸਬੰਧਾਂ ਦੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਸਨ ਜਦੋਂ ਗੈਰ-ਚਿੱਟੇ ਚਿਹਰੇ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰਬਾਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ ਅਦਿੱਖ ਸਨ, ਪਰ ਵਧੇਰੇ ਵਿਵਾਦਪੂਰਨ ਕੰਮ ਜਲਦੀ ਆ ਜਾਵੇਗਾ. ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਇੰਟਰਵਿer ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਤੁਸੀਂ ਰੱਬ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਏ ਗਏ ਸਭ ਤੋਂ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਧਿਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਵਿਅਕਤੀ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ.

ਕੰਮ ਦੇ ਲਈ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਚਮਕਦਾਰ ਰੰਗ ਦਾ ਦਫਤਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਜੋ ਕਰੀਮ ਰੰਗ ਦੇ, ਇਕੱਲੇ ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਸੀ. ਮੁਗਲ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਬੇਨੇਟਨ ਚਿੱਤਰ ਤੁਹਾਡਾ ਖਿਡੌਣਾ ਹੈ. ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਇਸ ਵਿੱਚ ਦਖਲਅੰਦਾਜ਼ੀ ਨਾ ਕਰਨ ਦਿਓ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਮੈਂ ਵੀ. ' ਕਿਸੇ ਨੇ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ. ਜਲਦੀ ਹੀ ਉਹ ਹੋਰ ਦਲੇਰ ਚਿੱਤਰਾਂ ਵੱਲ ਵਧਿਆ. 1993 ਵਿੱਚ, ਫਰਾਂਸ ਦੇ ਏਡਜ਼ ਸਮੂਹਾਂ ਨੇ ਬੇਨੇਟਨ ਦੇ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਮੁਕੱਦਮਾ ਚਲਾਇਆ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਨਿਤਾਂ ਉੱਤੇ 'ਐਚਆਈਵੀ ਸਕਾਰਾਤਮਕ' ਸ਼ਬਦ ਦਿਖਾਏ ਗਏ ਸਨ, ਜਿਸਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਵਪਾਰਕ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਕਿਹਾ ਸੀ। ਨੱਬੇ ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ, ਰੋਮਨ ਕੈਥੋਲਿਕ ਚਰਚ ਨੇ ਇੱਕ ਮੁਹਿੰਮ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੁਜਾਰੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਨਨ ਦੇ ਚੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਮਾਡਲਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਅਧਿਕਾਰ ਸਮੂਹਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰਾਂ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ ਸੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਬੋਸਨੀਅਨ ਯੁੱਧ ਪੀੜਤ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਦਿਖਾਏ ਗਏ ਸਨ. ਵਰਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹੋਰ ਤਸਵੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਖੂਨ ਨਾਲ ਲਥਪਥ ਨਵਜੰਮੇ ਬੱਚੇ, ਅਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦਾ ਮੇਲ ਕਰਨਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ. ਗੁੱਸਾ ਇੱਕ ਸਥਾਈ ਪਿਛੋਕੜ ਵਾਲਾ ਗੂੰਜ ਬਣ ਗਿਆ, ਪਰ ਮੌਤ ਦੀ ਕਤਾਰ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨਾਂ ਦੇ ਬੁਖਾਰ ਦੇ ਪੱਧਰ ਤੱਕ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਿਆ.


ਹੈਰਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਚਾਲਾਂ ਜੋ ਆਖਰਕਾਰ ਉਲਟਫੇਰ ਹੋ ਗਈਆਂ

ਵਿਵਾਦਗ੍ਰਸਤ ਇਟਾਲੀਅਨ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫਰ ਜਿਸਨੇ ਛਿੱਟੇ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ ਪੁਜਾਰੀਆਂ, ਮਰ ਰਹੇ ਏਡਜ਼ ਪੀੜਤਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਮੌਤ ਦੀ ਸਜਾ ਦੇ ਕੈਦੀਆਂ ਨੂੰ ਜੰਪਰਾਂ ਨੂੰ ਵੇਚਣ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਕਿਸੇ ਸ਼ੱਕੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਭੇਜਿਆ, ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤਾਜ਼ਾ ਅਤੇ ਸੰਭਾਵਤ ਤੌਰ ਤੇ ਅੰਤਮ ਸਦਮਾ ਪਹੁੰਚਾਇਆ.

ਓਲੀਵੀਰੋ ਟੋਸਕਨੀ ਕੱਲ੍ਹ ਬੇਨੇਟਨ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਹ ਫੈਸ਼ਨ ਹਾ houseਸ ਜਿਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਪੈਸਾ, ਆਜ਼ਾਦੀ ਅਤੇ ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਵਰਜਿਤ ਕਰਦਿਆਂ ਵਿਗਿਆਪਨ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਲਿਆਂਦੀ ਵੇਖੀ.

18 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸਾਂਝੇਦਾਰੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਟੁੱਟ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨੇ ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਹੈ ਕਿ ਆਖਰਕਾਰ, ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਜਾਣ ਵਰਗੀ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਹੈ.

ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨਵੀਨਤਮ ਪੋਸਟਰ ਮੁਹਿੰਮ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਦੀ ਸਜ਼ਾ 'ਤੇ ਦੋਸ਼ੀ ਠਹਿਰਾਏ ਗਏ ਕਾਤਲਾਂ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਦੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਪੱਧਰ ਨੇ ਮਾਈਕਲਐਂਜਲੋ ਦੇ ਪੋਪਲ ਸਰਪ੍ਰਸਤੀ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਵਿੱਚ ਟੋਸਕਾਨੀ ਦੀ ਇੱਕ ਟੀਮ ਨੂੰ ਵੰਡਣ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ ਸੀ.

ਬੇਨੇਟਨ ਦੇ ਇੱਕ ਬਿਆਨ ਨੇ "ਨਵੀਂ" ਇਸ਼ਤਿਹਾਰਬਾਜ਼ੀ ਵਿੱਚ "ਬੁਨਿਆਦੀ ਯੋਗਦਾਨ" ਲਈ ਟੋਸਕਾਨੀ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਦੇ ਜਲਦੀ ਜਾਣ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਕੋਈ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ.

ਇਟਾਲੀਅਨ ਟਿੱਪਣੀਕਾਰਾਂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਯੁੱਗ ਦਾ ਅੰਤ ਦੱਸਿਆ। ਜਦੋਂ ਕਿ ਟੋਸਕਾਨੀ ਟੀਨਾ ਬ੍ਰਾਨ ਦੇ ਨਿ Newਯਾਰਕ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਟੌਕ ਦੇ ਰਚਨਾਤਮਕ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖੇਗੀ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਤ ਰੂਪ ਤੋਂ ਦੁਬਾਰਾ ਕਦੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਬੇਨੇਟਨ ਬਿਲਬੋਰਡਸ ਦੇ ਪੈਮਾਨੇ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਵਿਆਪੀ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚੇਗਾ.

ਟੋਸਕਾਨੀ ਨੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਸਿਰਫ ਬੇਨੇਟਨ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਨੌਕਰੀ ਦੇਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਸੀ. ਕੱਲ੍ਹ ਉਹ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਸੀ ਅਤੇ ਟਿੱਪਣੀ ਲਈ ਉਪਲਬਧ ਨਹੀਂ ਸੀ. ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਕ੍ਰਿਸਟੀ ਨੇ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਤਾਜ਼ਾ ਮੁਹਿੰਮ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕਰਮ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਨਹੀਂ ਹੈ।

'ਇੰਨੇ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਫੈਸਲਾ ਆਪਸੀ ਸੀ,' ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ। ਪਰ 59 ਸਾਲਾ ਨੇ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਬੇਨੇਟਨ ਲਈ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਕੰਮ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਸੀ. ਕਿਆਸਅਰਾਈਆਂ ਦੱਸਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਫਰਮ ਕੋਲ ਓਡੀਅਮ ਅਤੇ ਬਾਈਕਾਟ ਦੀ ਕਾਫੀ ਮਾਤਰਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਦੀ ਮਾਰਕੀਟਿੰਗ ਲਈ ਇੱਕ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਤਰੀਕਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ.

ਉਸਦੀ ਆਖ਼ਰੀ ਮੁਹਿੰਮ ਸਭ ਤੋਂ ਵਿਵਾਦਪੂਰਨ ਸੀ, ਹੋਰਨਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਜਣਨ ਅੰਗ, ਖੂਨ ਨਾਲ ਛਿੜਕਿਆ ਟੀ-ਸ਼ਰਟ ਅਤੇ ਇੱਕ ਮਰੇ ਹੋਏ ਸਿਪਾਹੀ ਦੀ ਜੀਨਸ ਅਤੇ ਇੱਕ ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਏਡਜ਼ ਪੀੜਤ. 'ਲੁਕਿੰਗ ਡੈਥ ਇਨ ਦਿ ਫੇਸ', ਇੱਕ ਬਿਲਬੋਰਡ ਮੁਹਿੰਮ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਜੇਲ੍ਹ ਦੀ ਵਰਦੀ ਵਿੱਚ ਵੱਖੋ -ਵੱਖਰੇ ਰਾਜਾਂ ਦੇ 26 ਕੈਦੀ 'ਮੌਤ ਦੀ ਸਜ਼ਾ' ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੂੰ ਕੈਮਰੇ ਵਿੱਚ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਨੂੰ ਦੋ ਸਾਲ ਲੱਗ ਗਏ ਅਤੇ 10 ਮਿਲੀਅਨ ਡਾਲਰ ਖਰਚ ਹੋਏ. ਬੇਨੇਟਨ ਲੋਗੋ ਦੇ ਜਾਣੇ-ਪਛਾਣੇ ਹਰੇ ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਕਲਰਸ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਹਨ. ਪਰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਇਸਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਬਾਜ਼ਾਰ ਹੋਣ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਦੇ ਬਾਅਦ ਕੰਪਨੀ ਨੂੰ ਬਚਾਅ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ. ਜਨਵਰੀ ਵਿੱਚ ਇਸਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੈਦੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਕਤਲ ਕੀਤੇ ਗਏ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੇ ਰਿਟੇਲਰਾਂ ਅਤੇ ਖਪਤਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਇਸਦੇ ਉਤਪਾਦਾਂ ਦਾ ਬਾਈਕਾਟ ਕਰਨ ਦੀ ਲਬਿੰਗ ਕੀਤੀ ਹੈ।

ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਦੇ ਰਿਟੇਲ ਦਿੱਗਜ ਸੀਅਰਸ, ਰੋਬਕ ਐਂਡ ਐਮਪ ਕੰਪਨੀ ਨੂੰ ਫਰਵਰੀ ਵਿੱਚ ਬੇਨੇਟਨ ਨੂੰ ਡੰਪ ਕਰਨ ਲਈ ਮਨਾਇਆ, ਜਿਸਨੇ ਇੱਕ ਕੰਪਨੀ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਿਸ ਨੇ ਇਸਦਾ ਨਾਮ ਸਦਮੇ ਤੋਂ ਬਣਾਇਆ.

ਸੀਅਰਜ਼ ਸੌਦੇ ਨੂੰ ਕੰਪਨੀ ਦੀ ਗਿਰਾਵਟ ਵਾਲੀ ਅਮਰੀਕੀ ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਲਈ ਇੱਕ ਉਪਹਾਰ ਵਜੋਂ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ. ਹੁਣ ਮਿਸੌਰੀ ਰਾਜ ਨੇ ਕਈ ਮਿਲੀਅਨ ਡਾਲਰ ਦਾ ਮੁਕੱਦਮਾ ਦਾਇਰ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਟੋਸਕਾਨੀ ਅਤੇ ਪੱਤਰਕਾਰ ਕੇਨ ਸ਼ੁਲਮੈਨ ਨੇ ਤਸਵੀਰਾਂ ਲੈਂਦੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਕੈਦੀਆਂ ਦੀ ਇੰਟਰਵਿing ਲੈਂਦੇ ਹੋਏ ਨਿ Newsਜ਼ਵੀਕ ਤੋਂ ਹੋਣ ਦਾ ੌਂਗ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਹੋਰ ਰਾਜ ਜੋ ਦਾਅਵਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੁੱਡਵਿੰਕ ਹੋਏ ਹਨ ਉਹ ਇਸਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ.

ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਅਸੈਂਬਲੀ ਦੁਆਰਾ ਪਾਸ ਕੀਤੇ ਗਏ ਇੱਕ ਤਾਜ਼ਾ ਮਤੇ ਨੇ ਪੈਨਸਿਲਵੇਨੀਆ ਰਾਜ ਨੂੰ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਬਾਈਕਾਟ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦਿਆਂ ਗੂੰਜਿਆ. ਬੇਨੇਟਨ ਨੇ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਆਪਣਾ ਬਚਾਅ ਕੀਤਾ ਕਿ ਕੈਦੀਆਂ ਦੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ 'ਮੌਤ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਦੇ ਕੈਦੀਆਂ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖੀ ਚਿਹਰਾ ਵਾਪਸ ਦੇਣਾ' ਸੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 'ਵਰਚੁਅਲ ਪਾਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸਾਧਾਰਣ ਕਲਿਕ ਨਾਲ ਖ਼ਤਮ ਜਾਂ ਬਖਸ਼ਿਆ' ਨਾ ਸਮਝਣਾ ਸੀ.

ਪਰ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਗੁੱਸਾ ਫੈਲਦਾ ਗਿਆ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੁਰ ਬਦਲ ਗਈ. ਬੁਲਾਰੇ ਫਰੈਡਰਿਕੋ ਸੈਂਟਰ ਨੇ ਮੰਨਿਆ, 'ਸ਼ਾਇਦ ਅਸੀਂ ਇਸ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਰਿਆ ਦਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਿਸਾਬ ਨਹੀਂ ਲਗਾਇਆ ਜੋ ਇਸ ਕਾਰਨ ਹੋਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ.

ਸ਼ੁੱਕਰਵਾਰ ਨੂੰ ਘੋਸ਼ਿਤ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਦੇ ਵਿੱਤੀ ਨਤੀਜਿਆਂ ਨੇ ਅਮਰੀਕੀ ਵਿਕਰੀ ਵਿੱਚ 260.6 ਮਿਲੀਅਨ ਡਾਲਰ ਦੀ ਮਾਮੂਲੀ ਵਾਧਾ ਦਰਸਾਇਆ, ਸ਼ੇਅਰਧਾਰਕ ਭਵਿੱਖ ਦੀ ਵਿਕਰੀ 'ਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਬਾਰੇ ਚਿੰਤਤ ਸਨ. ਜਨਵਰੀ ਤੋਂ ਟੋਸਕਾਨੀ ਤੂਫਾਨ ਦੀ ਨਜ਼ਰ 'ਤੇ ਹੈ. ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕੀਤਾ.

ਆਪਣੀ ਟੁੱਟੀ ਹੋਈ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਇੰਟਰਵਿers ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਉਸਨੇ ਮੌਤ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਦਾ ਨੈਤਿਕ ਉੱਚ ਆਧਾਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਵਿਵਾਦ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਹਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਉਭਾਰਿਆ ਜਿਸਦਾ ਉਸਨੂੰ ਪਛਤਾਵਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ. 'ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਾਇਜ਼ ਠਹਿਰਾਉਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਵਿਵਾਦ ਬਹੁਤ ਉਪਯੋਗੀ ਹੈ. ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੀਤੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਇਜ਼ ਠਹਿਰਾਉਣ ਲਈ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਹੈ. ਇਨ੍ਹਾਂ ਜੇਲ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਲਗਭਗ ਤੀਜੀ ਰਿਕ ਦਰਸ਼ਨ ਹੈ, 'ਉਸਨੇ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ।

ਟੋਸਕਾਨੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਕਾਰੋਬਾਰ ਗੁਆਉਣ ਦੀ ਕੀਮਤ 'ਤੇ ਵੀ ਫਾਂਸੀ ਦੀ ਸਜ਼ਾ' ਤੇ ਬਹਿਸ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ. 'ਬੇਸ਼ੱਕ, ਇਹ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਪਰ ਮੁਹਿੰਮ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਅਸੀਂ ਨਵੇਂ ਗਾਹਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ. ਜੇ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰਬਾਜ਼ੀ ਹਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਪਖੰਡ ਦਾ ਕੰਮ ਹੋਵੇਗਾ. '

ਸੱਤ ਦੇ ਦਾਦਾ, ਉਸਦੀ ਬਹਾਦਰੀ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਸੀ. ਉਹ ਇੱਕ ਇਟਾਲੀਅਨ ਫੋਟੋ ਜਰਨਲਿਸਟ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ ਸੀ ਜਿਸਨੇ ਮੀਟ ਦੇ ਹੁੱਕ ਤੋਂ ਉਲਟੇ ਲਟਕਦੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਮੁਸੋਲਿਨੀ ਦੀ ਫੋਟੋ ਖਿੱਚੀ ਸੀ. ਹੁਣ ਇੱਕ ਹੁਲਕਿੰਗ, ਡਿਜ਼ਾਈਨਰ-ਸਟਬਲਡ ਐਗਜ਼ੀਕਿਟਿਵ, ਟੋਸਕਾਨੀ ਨੇ 60 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫੀ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਜ਼ਿichਰਿਖ ਦੇ ਕੁਨਸਟਗੇਵਰਬੇਸਚੁਲੇ ਤੋਂ ਐਕਸਚੇਂਜ ਤੇ ਕੀਤੀ.

ਸੱਤਰਵਿਆਂ ਅਤੇ ਅੱਸੀਵਿਆਂ ਦੇ ਅਰੰਭ ਵਿੱਚ ਉਹ ਵੋਗ, ਏਲੇ, ਮੈਡੇਮੋਇਸੇਲ, ਹਾਰਪਰਜ਼ ਬਾਜ਼ਾਰ ਲਈ ਇੱਕ ਫੈਸ਼ਨ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫਰ ਸੀ. ਉਸਦੇ ਪਹਿਲੇ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਦਾ ਪਿਛਲਾ ਹਿੱਸਾ ਜੀਸਸ ਜੀਨਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ. ਇਸ ਦੇ ਨਾਅਰੇ, 'ਉਹ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲੇਗਾ' ਲਈ ਪਾਬੰਦੀ ਲਗਾਈ ਗਈ ਸੀ.

1983 ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਕੰਮ ਨੇ ਟ੍ਰੇਵਿਸੋ ਵਿੱਚ ਅਧਾਰਤ 2 ਬਿਲੀਅਨ ਡਾਲਰ ਦੇ ਬੇਨੇਟਨ ਸਾਮਰਾਜ ਦੇ ਮੁੱਖੀ ਲੂਸੀਆਨੋ ਬੇਨੇਟਨ ਨੂੰ ਭਰਮਾ ਲਿਆ।

ਪਹਿਲੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਉਸ ਸਮੇਂ ਅੰਤਰ-ਨਸਲੀ ਸਬੰਧਾਂ ਦੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਸਨ ਜਦੋਂ ਗੈਰ-ਚਿੱਟੇ ਚਿਹਰੇ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰਬਾਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ ਅਦਿੱਖ ਸਨ, ਪਰ ਵਧੇਰੇ ਵਿਵਾਦਪੂਰਨ ਕੰਮ ਜਲਦੀ ਆ ਜਾਵੇਗਾ. ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਇੰਟਰਵਿer ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਤੁਸੀਂ ਰੱਬ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਏ ਗਏ ਸਭ ਤੋਂ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਧਿਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਵਿਅਕਤੀ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ.

ਕੰਮ ਦੇ ਲਈ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਚਮਕਦਾਰ ਰੰਗ ਦਾ ਦਫਤਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਜੋ ਕਰੀਮ ਰੰਗ ਦੇ, ਇਕੱਲੇ ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਸੀ. ਮੁਗਲ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਬੇਨੇਟਨ ਚਿੱਤਰ ਤੁਹਾਡਾ ਖਿਡੌਣਾ ਹੈ. ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਇਸ ਵਿੱਚ ਦਖਲ ਨਾ ਦੇਣ ਦਿਓ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਮੈਂ ਵੀ. ' ਕਿਸੇ ਨੇ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ. ਜਲਦੀ ਹੀ ਉਹ ਹੋਰ ਦਲੇਰ ਚਿੱਤਰਾਂ ਵੱਲ ਵਧਿਆ. 1993 ਵਿੱਚ, ਫਰਾਂਸ ਦੇ ਏਡਜ਼ ਸਮੂਹਾਂ ਨੇ ਬੇਨੇਟਨ ਦੇ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਮੁਕੱਦਮਾ ਚਲਾਇਆ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਨਿਤਾਂ ਉੱਤੇ 'ਐਚਆਈਵੀ ਸਕਾਰਾਤਮਕ' ਸ਼ਬਦ ਦਿਖਾਏ ਗਏ ਸਨ, ਜਿਸਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਵਪਾਰਕ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਕਿਹਾ ਸੀ। ਨੱਬੇ ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ, ਰੋਮਨ ਕੈਥੋਲਿਕ ਚਰਚ ਨੇ ਇੱਕ ਮੁਹਿੰਮ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੁਜਾਰੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਨਨ ਦੇ ਚੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਮਾਡਲਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਅਧਿਕਾਰ ਸਮੂਹਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰਾਂ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ ਸੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਬੋਸਨੀਅਨ ਯੁੱਧ ਪੀੜਤ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਦਿਖਾਏ ਗਏ ਸਨ. ਵਰਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹੋਰ ਤਸਵੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਖੂਨ ਨਾਲ ਲਥਪਥ ਨਵਜੰਮੇ ਬੱਚੇ, ਅਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦਾ ਮੇਲ ਕਰਨਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ. ਗੁੱਸਾ ਇੱਕ ਸਥਾਈ ਪਿਛੋਕੜ ਵਾਲਾ ਗੂੰਜ ਬਣ ਗਿਆ, ਪਰ ਮੌਤ ਦੀ ਕਤਾਰ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨਾਂ ਦੇ ਬੁਖਾਰ ਦੇ ਪੱਧਰ ਤੱਕ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਿਆ.


ਹੈਰਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਚਾਲਾਂ ਜੋ ਆਖਰਕਾਰ ਉਲਟਫੇਰ ਹੋ ਗਈਆਂ

ਵਿਵਾਦਗ੍ਰਸਤ ਇਟਾਲੀਅਨ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫਰ ਜਿਸਨੇ ਛਿੱਟੇ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ ਪੁਜਾਰੀਆਂ, ਮਰ ਰਹੇ ਏਡਜ਼ ਪੀੜਤਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਮੌਤ ਦੀ ਸਜਾ ਦੇ ਕੈਦੀਆਂ ਨੂੰ ਜੰਪਰਾਂ ਨੂੰ ਵੇਚਣ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਕਿਸੇ ਸ਼ੱਕੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਭੇਜਿਆ, ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤਾਜ਼ਾ ਅਤੇ ਸੰਭਾਵਤ ਤੌਰ ਤੇ ਅੰਤਮ ਸਦਮਾ ਪਹੁੰਚਾਇਆ.

ਓਲੀਵੀਰੋ ਟੋਸਕਨੀ ਕੱਲ੍ਹ ਬੇਨੇਟਨ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਹ ਫੈਸ਼ਨ ਹਾ houseਸ ਜਿਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਪੈਸਾ, ਆਜ਼ਾਦੀ ਅਤੇ ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਵਰਜਿਤ ਕਰਦਿਆਂ ਵਿਗਿਆਪਨ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਲਿਆਂਦੀ ਵੇਖੀ.

18 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸਾਂਝੇਦਾਰੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਟੁੱਟ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨੇ ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਹੈ ਕਿ ਆਖਰਕਾਰ, ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਜਾਣ ਵਰਗੀ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਹੈ.

ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨਵੀਨਤਮ ਪੋਸਟਰ ਮੁਹਿੰਮ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਦੀ ਸਜ਼ਾ 'ਤੇ ਦੋਸ਼ੀ ਠਹਿਰਾਏ ਗਏ ਕਾਤਲਾਂ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਦੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਪੱਧਰ ਨੇ ਮੰਨਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਸਨੇ ਟੋਸਕਾਨੀ ਦੀ ਇੱਕ ਟੀਮ ਨੂੰ ਵੰਡਣ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ ਸੀ ਜਿਸਦੀ ਤੁਲਨਾ ਮਾਈਕਲਐਂਜਲੋ ਦੇ ਪਾਪਲ ਸਰਪ੍ਰਸਤੀ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।

ਬੇਨੇਟਨ ਦੇ ਇੱਕ ਬਿਆਨ ਨੇ "ਨਵੀਂ" ਇਸ਼ਤਿਹਾਰਬਾਜ਼ੀ ਵਿੱਚ "ਬੁਨਿਆਦੀ ਯੋਗਦਾਨ" ਲਈ ਟੋਸਕਾਨੀ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਦੇ ਜਲਦੀ ਜਾਣ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਕੋਈ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ.

ਇਟਾਲੀਅਨ ਟਿੱਪਣੀਕਾਰਾਂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਯੁੱਗ ਦਾ ਅੰਤ ਦੱਸਿਆ। ਜਦੋਂ ਕਿ ਟੋਸਕਾਨੀ ਟੀਨਾ ਬ੍ਰਾਨ ਦੇ ਨਿ Newਯਾਰਕ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਟੌਕ ਦੇ ਰਚਨਾਤਮਕ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖੇਗੀ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਤ ਰੂਪ ਤੋਂ ਦੁਬਾਰਾ ਕਦੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਬੇਨੇਟਨ ਬਿਲਬੋਰਡਸ ਦੇ ਪੈਮਾਨੇ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਵਿਆਪੀ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚੇਗਾ.

ਟੋਸਕਾਨੀ ਨੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਸਿਰਫ ਬੇਨੇਟਨ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਨੌਕਰੀ ਦੇਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਸੀ. ਕੱਲ੍ਹ ਉਹ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਸੀ ਅਤੇ ਟਿੱਪਣੀ ਲਈ ਉਪਲਬਧ ਨਹੀਂ ਸੀ. ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਕ੍ਰਿਸਟੀ ਨੇ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਤਾਜ਼ਾ ਮੁਹਿੰਮ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕਰਮ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਨਹੀਂ ਹੈ।

'ਇੰਨੇ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਫੈਸਲਾ ਆਪਸੀ ਸੀ,' ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ। ਪਰ 59 ਸਾਲਾ ਨੇ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਬੇਨੇਟਨ ਲਈ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਕੰਮ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਸੀ. ਕਿਆਸਅਰਾਈਆਂ ਦੱਸਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਫਰਮ ਕੋਲ ਓਡੀਅਮ ਅਤੇ ਬਾਈਕਾਟ ਦੀ ਕਾਫੀ ਮਾਤਰਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਦੀ ਮਾਰਕੀਟਿੰਗ ਲਈ ਇੱਕ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਤਰੀਕਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ.

ਉਸਦੀ ਆਖ਼ਰੀ ਮੁਹਿੰਮ ਸਭ ਤੋਂ ਵਿਵਾਦਪੂਰਨ ਸੀ, ਹੋਰਨਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਜਣਨ ਅੰਗ, ਖੂਨ ਨਾਲ ਛਿੜਕਿਆ ਟੀ-ਸ਼ਰਟ ਅਤੇ ਇੱਕ ਮਰੇ ਹੋਏ ਸਿਪਾਹੀ ਦੀ ਜੀਨਸ ਅਤੇ ਇੱਕ ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਏਡਜ਼ ਪੀੜਤ. 'ਲੁਕਿੰਗ ਡੈਥ ਇਨ ਦਿ ਫੇਸ', ਇੱਕ ਬਿਲਬੋਰਡ ਮੁਹਿੰਮ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਜੇਲ੍ਹ ਦੀ ਵਰਦੀ ਵਿੱਚ ਵੱਖ -ਵੱਖ ਰਾਜਾਂ ਦੇ 26 ਕੈਦੀ ਕੈਮਰੇ ਵਿੱਚ 'ਮੌਤ ਦੀ ਸਜ਼ਾ' ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਨੂੰ ਦੋ ਸਾਲ ਲੱਗ ਗਏ ਅਤੇ 10 ਮਿਲੀਅਨ ਡਾਲਰ ਖਰਚ ਹੋਏ. ਬੇਨੇਟਨ ਲੋਗੋ ਦੇ ਜਾਣੇ-ਪਛਾਣੇ ਹਰੇ ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਕਲਰਸ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਹਨ. ਪਰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਇਸਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਬਾਜ਼ਾਰ ਹੋਣ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਦੇ ਬਾਅਦ ਕੰਪਨੀ ਨੂੰ ਬਚਾਅ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ. ਜਨਵਰੀ ਵਿੱਚ ਇਸਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੈਦੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਕਤਲ ਕੀਤੇ ਗਏ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੇ ਰਿਟੇਲਰਾਂ ਅਤੇ ਖਪਤਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਇਸਦੇ ਉਤਪਾਦਾਂ ਦਾ ਬਾਈਕਾਟ ਕਰਨ ਦੀ ਲਬਿੰਗ ਕੀਤੀ ਹੈ।

ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਦੇ ਰਿਟੇਲ ਦਿੱਗਜ ਸੀਅਰਸ, ਰੋਬਕ ਐਂਡ ਐਮਪ ਕੰਪਨੀ ਨੂੰ ਫਰਵਰੀ ਵਿੱਚ ਬੇਨੇਟਨ ਨੂੰ ਡੰਪ ਕਰਨ ਲਈ ਮਨਾਇਆ, ਜਿਸਨੇ ਇੱਕ ਕੰਪਨੀ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਿਸ ਨੇ ਇਸਦਾ ਨਾਮ ਸਦਮੇ ਤੋਂ ਬਣਾਇਆ.

ਸੀਅਰਜ਼ ਸੌਦੇ ਨੂੰ ਕੰਪਨੀ ਦੀ ਗਿਰਾਵਟ ਵਾਲੀ ਅਮਰੀਕੀ ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਲਈ ਇੱਕ ਉਪਹਾਰ ਵਜੋਂ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ. ਹੁਣ ਮਿਸੌਰੀ ਰਾਜ ਨੇ ਕਈ ਮਿਲੀਅਨ ਡਾਲਰ ਦਾ ਮੁਕੱਦਮਾ ਦਾਇਰ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਟੋਸਕਾਨੀ ਅਤੇ ਪੱਤਰਕਾਰ ਕੇਨ ਸ਼ੁਲਮੈਨ ਨੇ ਤਸਵੀਰਾਂ ਲੈਂਦੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਕੈਦੀਆਂ ਦੀ ਇੰਟਰਵਿing ਲੈਂਦੇ ਹੋਏ ਨਿ Newsਜ਼ਵੀਕ ਤੋਂ ਹੋਣ ਦਾ ੌਂਗ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਹੋਰ ਰਾਜ ਜੋ ਦਾਅਵਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੁੱਡਵਿੰਕ ਹੋਏ ਹਨ ਉਹ ਇਸਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ.

ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਅਸੈਂਬਲੀ ਦੁਆਰਾ ਪਾਸ ਕੀਤੇ ਗਏ ਇੱਕ ਤਾਜ਼ਾ ਮਤੇ ਨੇ ਪੈਨਸਿਲਵੇਨੀਆ ਰਾਜ ਨੂੰ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਬਾਈਕਾਟ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦਿਆਂ ਗੂੰਜਿਆ. ਬੇਨੇਟਨ ਨੇ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਆਪਣਾ ਬਚਾਅ ਕੀਤਾ ਕਿ ਕੈਦੀਆਂ ਦੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ 'ਮੌਤ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਦੇ ਕੈਦੀਆਂ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖੀ ਚਿਹਰਾ ਵਾਪਸ ਦੇਣਾ' ਸੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 'ਵਰਚੁਅਲ ਪਾਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸਾਧਾਰਣ ਕਲਿਕ ਨਾਲ ਖ਼ਤਮ ਜਾਂ ਬਖਸ਼ਿਆ' ਨਾ ਸਮਝਣਾ ਸੀ.

ਪਰ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਗੁੱਸਾ ਫੈਲਦਾ ਗਿਆ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੁਰ ਬਦਲ ਗਈ. 'ਸ਼ਾਇਦ ਅਸੀਂ ਉਸ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਰਿਆ ਦਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਿਸਾਬ ਨਹੀਂ ਲਗਾਇਆ ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਇਹ ਹੋਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ,' ਮੰਨੇ ਗਏ ਬੁਲਾਰੇ ਫਰੈਡਰਿਕੋ ਸੈਂਟਰ ਨੇ ਕਿਹਾ.

ਸ਼ੁੱਕਰਵਾਰ ਨੂੰ ਘੋਸ਼ਿਤ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਦੇ ਵਿੱਤੀ ਨਤੀਜਿਆਂ ਨੇ ਅਮਰੀਕੀ ਵਿਕਰੀ ਵਿੱਚ 260.6 ਮਿਲੀਅਨ ਡਾਲਰ ਦੀ ਮਾਮੂਲੀ ਵਾਧਾ ਦਰਸਾਇਆ, ਸ਼ੇਅਰਧਾਰਕ ਭਵਿੱਖ ਦੀ ਵਿਕਰੀ 'ਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਬਾਰੇ ਚਿੰਤਤ ਸਨ. ਜਨਵਰੀ ਤੋਂ ਟੋਸਕਾਨੀ ਤੂਫਾਨ ਦੀ ਨਜ਼ਰ 'ਤੇ ਹੈ. ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕੀਤਾ.

ਆਪਣੀ ਟੁੱਟੀ ਹੋਈ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਇੰਟਰਵਿers ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਉਸਨੇ ਫਾਂਸੀ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਦਾ ਨੈਤਿਕ ਉੱਚ ਅਧਾਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਵਿਵਾਦ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਹਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਉਭਾਰਿਆ ਜਿਸਦਾ ਉਸਨੂੰ ਪਛਤਾਵਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ. 'ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਾਇਜ਼ ਠਹਿਰਾਉਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਵਿਵਾਦ ਬਹੁਤ ਉਪਯੋਗੀ ਹੈ. ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੀਤੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਇਜ਼ ਠਹਿਰਾਉਣ ਲਈ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਹੈ. ਇਨ੍ਹਾਂ ਜੇਲ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਲਗਭਗ ਤੀਜੀ ਰਿਕ ਦਰਸ਼ਨ ਹੈ, 'ਉਸਨੇ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ।

ਟੋਸਕਾਨੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਕਾਰੋਬਾਰ ਗੁਆਉਣ ਦੀ ਕੀਮਤ 'ਤੇ ਵੀ ਫਾਂਸੀ ਦੀ ਸਜ਼ਾ' ਤੇ ਬਹਿਸ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ. 'ਬੇਸ਼ੱਕ, ਅਜਿਹਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਪਰ ਮੁਹਿੰਮ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਅਸੀਂ ਨਵੇਂ ਗਾਹਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ. ਜੇ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰਬਾਜ਼ੀ ਨੇ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਇਹ ਪਖੰਡ ਦਾ ਕੰਮ ਹੋਵੇਗਾ. '

ਸੱਤ ਦੇ ਦਾਦਾ, ਉਸਦੀ ਬਹਾਦਰੀ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਸੀ. ਉਹ ਇੱਕ ਇਟਾਲੀਅਨ ਫੋਟੋ ਜਰਨਲਿਸਟ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ ਸੀ ਜਿਸਨੇ ਮੀਟ ਦੇ ਹੁੱਕ ਤੋਂ ਉਲਟੇ ਲਟਕਦੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਮੁਸੋਲਿਨੀ ਦੀ ਫੋਟੋ ਖਿੱਚੀ ਸੀ. ਹੁਣ ਇੱਕ ਹੁਲਕਿੰਗ, ਡਿਜ਼ਾਈਨਰ-ਸਟਬਲਡ ਐਗਜ਼ੀਕਿਟਿਵ, ਟੋਸਕਾਨੀ ਨੇ 60 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫੀ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਜ਼ਿichਰਿਖ ਦੇ ਕੁਨਸਟਗੇਵਰਬੇਸਚੁਲੇ ਤੋਂ ਐਕਸਚੇਂਜ ਤੇ ਕੀਤੀ.

ਸੱਤਰਵਿਆਂ ਅਤੇ ਅੱਸੀਵਿਆਂ ਦੇ ਅਰੰਭ ਵਿੱਚ ਉਹ ਵੋਗ, ਏਲੇ, ਮੈਡੇਮੋਇਸੇਲ, ਹਾਰਪਰਜ਼ ਬਾਜ਼ਾਰ ਲਈ ਇੱਕ ਫੈਸ਼ਨ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫਰ ਸੀ. ਉਸਦੇ ਪਹਿਲੇ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਦਾ ਪਿਛਲਾ ਹਿੱਸਾ ਜੀਸਸ ਜੀਨਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ. ਇਸ ਦੇ ਨਾਅਰੇ, 'ਉਹ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲੇਗਾ' ਲਈ ਪਾਬੰਦੀ ਲਗਾਈ ਗਈ ਸੀ.

1983 ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਕੰਮ ਨੇ ਟ੍ਰੇਵਿਸੋ ਵਿੱਚ ਅਧਾਰਤ 2 ਬਿਲੀਅਨ ਡਾਲਰ ਦੇ ਬੇਨੇਟਨ ਸਾਮਰਾਜ ਦੇ ਮੁੱਖੀ ਲੂਸੀਆਨੋ ਬੇਨੇਟਨ ਨੂੰ ਭਰਮਾ ਲਿਆ।

ਪਹਿਲੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਉਸ ਸਮੇਂ ਅੰਤਰ-ਨਸਲੀ ਸਬੰਧਾਂ ਦੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਸਨ ਜਦੋਂ ਗੈਰ-ਚਿੱਟੇ ਚਿਹਰੇ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰਬਾਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ ਅਦਿੱਖ ਸਨ, ਪਰ ਵਧੇਰੇ ਵਿਵਾਦਪੂਰਨ ਕੰਮ ਜਲਦੀ ਆ ਜਾਵੇਗਾ. ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਇੰਟਰਵਿer ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਤੁਸੀਂ ਰੱਬ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਏ ਗਏ ਸਭ ਤੋਂ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਧਿਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਵਿਅਕਤੀ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ.

ਕੰਮ ਦੇ ਲਈ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਚਮਕਦਾਰ ਰੰਗ ਦਾ ਦਫਤਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਜੋ ਕਰੀਮ ਰੰਗ ਦੇ, ਇਕੱਲੇ ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਸੀ. ਮੁਗਲ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਬੇਨੇਟਨ ਚਿੱਤਰ ਤੁਹਾਡਾ ਖਿਡੌਣਾ ਹੈ. ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਇਸ ਵਿੱਚ ਦਖਲ ਨਾ ਦੇਣ ਦਿਓ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਮੈਂ ਵੀ. ' ਕਿਸੇ ਨੇ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ. ਜਲਦੀ ਹੀ ਉਸਨੇ ਹੋਰ ਦਲੇਰ ਚਿੱਤਰਾਂ ਵੱਲ ਤਰੱਕੀ ਕੀਤੀ. 1993 ਵਿੱਚ, ਫਰਾਂਸ ਦੇ ਏਡਜ਼ ਸਮੂਹਾਂ ਨੇ ਬੇਨੇਟਨ ਦੇ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਮੁਕੱਦਮਾ ਚਲਾਇਆ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਨਿਤਾਂ ਉੱਤੇ 'ਐਚਆਈਵੀ ਸਕਾਰਾਤਮਕ' ਸ਼ਬਦ ਦਿਖਾਏ ਗਏ ਸਨ, ਜਿਸਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਵਪਾਰਕ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਕਿਹਾ ਸੀ। ਨੱਬੇ ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ, ਰੋਮਨ ਕੈਥੋਲਿਕ ਚਰਚ ਨੇ ਇੱਕ ਮੁਹਿੰਮ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੁਜਾਰੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਨਨ ਦੇ ਚੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਮਾਡਲਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਅਧਿਕਾਰ ਸਮੂਹਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰਾਂ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ ਸੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਬੋਸਨੀਅਨ ਯੁੱਧ ਪੀੜਤ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਦਿਖਾਏ ਗਏ ਸਨ. ਵਰਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹੋਰ ਤਸਵੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਖੂਨ ਨਾਲ ਲਥਪਥ ਨਵ-ਜੰਮੇ ਬੱਚੇ ਅਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦਾ ਮੇਲ ਕਰਨਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ. ਗੁੱਸਾ ਇੱਕ ਸਥਾਈ ਪਿਛੋਕੜ ਵਾਲਾ ਗੂੰਜ ਬਣ ਗਿਆ, ਪਰ ਮੌਤ ਦੀ ਕਤਾਰ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨਾਂ ਦੇ ਬੁਖਾਰ ਦੇ ਪੱਧਰ ਤੱਕ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਿਆ.


ਹੈਰਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਚਾਲਾਂ ਜੋ ਆਖਰਕਾਰ ਉਲਟਫੇਰ ਹੋ ਗਈਆਂ

ਵਿਵਾਦਗ੍ਰਸਤ ਇਟਾਲੀਅਨ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫਰ ਜਿਸਨੇ ਛਿੱਟੇ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ ਪੁਜਾਰੀਆਂ, ਮਰ ਰਹੇ ਏਡਜ਼ ਪੀੜਤਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਮੌਤ ਦੀ ਸਜਾ ਦੇ ਕੈਦੀਆਂ ਨੂੰ ਜੰਪਰਾਂ ਨੂੰ ਵੇਚਣ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਕਿਸੇ ਸ਼ੱਕੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਭੇਜਿਆ, ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤਾਜ਼ਾ ਅਤੇ ਸੰਭਾਵਤ ਤੌਰ ਤੇ ਅੰਤਮ ਸਦਮਾ ਪਹੁੰਚਾਇਆ.

ਓਲੀਵੀਰੋ ਟੋਸਕਨੀ ਕੱਲ੍ਹ ਬੇਨੇਟਨ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਹ ਫੈਸ਼ਨ ਹਾ houseਸ ਜਿਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਪੈਸਾ, ਆਜ਼ਾਦੀ ਅਤੇ ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਵਰਜਿਤ ਕਰਦਿਆਂ ਵਿਗਿਆਪਨ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਲਿਆਂਦੀ ਵੇਖੀ.

18 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸਾਂਝੇਦਾਰੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਟੁੱਟ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨੇ ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਹੈ ਕਿ ਆਖਰਕਾਰ, ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਜਾਣ ਵਰਗੀ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਹੈ.

ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨਵੀਨਤਮ ਪੋਸਟਰ ਮੁਹਿੰਮ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਦੀ ਸਜ਼ਾ 'ਤੇ ਦੋਸ਼ੀ ਠਹਿਰਾਏ ਗਏ ਕਾਤਲਾਂ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਦੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਪੱਧਰ ਨੇ ਮਾਈਕਲਐਂਜਲੋ ਦੇ ਪੋਪਲ ਸਰਪ੍ਰਸਤੀ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਵਿੱਚ ਟੋਸਕਾਨੀ ਦੀ ਇੱਕ ਟੀਮ ਨੂੰ ਵੰਡਣ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ ਸੀ.

ਬੇਨੇਟਨ ਦੇ ਇੱਕ ਬਿਆਨ ਨੇ "ਨਵੀਂ" ਇਸ਼ਤਿਹਾਰਬਾਜ਼ੀ ਵਿੱਚ "ਬੁਨਿਆਦੀ ਯੋਗਦਾਨ" ਲਈ ਟੋਸਕਾਨੀ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਦੇ ਜਲਦੀ ਜਾਣ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਕੋਈ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ.

ਇਟਾਲੀਅਨ ਟਿੱਪਣੀਕਾਰਾਂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਯੁੱਗ ਦਾ ਅੰਤ ਦੱਸਿਆ। ਜਦੋਂ ਕਿ ਟੋਸਕਾਨੀ ਟੀਨਾ ਬ੍ਰਾਨ ਦੇ ਨਿ Newਯਾਰਕ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਟੌਕ ਦੇ ਰਚਨਾਤਮਕ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖੇਗੀ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਤ ਰੂਪ ਤੋਂ ਦੁਬਾਰਾ ਕਦੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਬੇਨੇਟਨ ਬਿਲਬੋਰਡਸ ਦੇ ਪੈਮਾਨੇ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਵਿਆਪੀ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚੇਗਾ.

ਟੋਸਕਾਨੀ ਨੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਸਿਰਫ ਬੇਨੇਟਨ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਨੌਕਰੀ ਦੇਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਸੀ. ਕੱਲ੍ਹ ਉਹ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਸੀ ਅਤੇ ਟਿੱਪਣੀ ਲਈ ਉਪਲਬਧ ਨਹੀਂ ਸੀ. ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਕ੍ਰਿਸਟੀ ਨੇ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਤਾਜ਼ਾ ਮੁਹਿੰਮ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕਰਮ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਨਹੀਂ ਸੀ।

'ਇੰਨੇ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਫੈਸਲਾ ਆਪਸੀ ਸੀ,' ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ। ਪਰ 59 ਸਾਲਾ ਨੇ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਬੇਨੇਟਨ ਲਈ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਕੰਮ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਸੀ. ਕਿਆਸਅਰਾਈਆਂ ਦੱਸਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਫਰਮ ਕੋਲ ਓਡੀਅਮ ਅਤੇ ਬਾਈਕਾਟ ਦੀ ਕਾਫੀ ਮਾਤਰਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਦੀ ਮਾਰਕੀਟਿੰਗ ਲਈ ਇੱਕ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਤਰੀਕਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ.

ਉਸ ਦੀ ਆਖਰੀ ਮੁਹਿੰਮ ਸਭ ਤੋਂ ਵਿਵਾਦਪੂਰਨ ਸੀ, ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਜਣਨ ਅੰਗਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਇੱਕ ਮਰੇ ਹੋਏ ਸਿਪਾਹੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਏਡਜ਼ ਪੀੜਤ ਦੀ ਟੀ-ਸ਼ਰਟ ਅਤੇ ਜੀਨਸ ਨਾਲ ਖੂਨ ਖਿਲਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ. 'ਲੁਕਿੰਗ ਡੈਥ ਇਨ ਦਿ ਫੇਸ', ਇੱਕ ਬਿਲਬੋਰਡ ਮੁਹਿੰਮ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਜੇਲ੍ਹ ਦੀ ਵਰਦੀ ਵਿੱਚ ਵੱਖੋ -ਵੱਖਰੇ ਰਾਜਾਂ ਦੇ 26 ਕੈਦੀ 'ਮੌਤ ਦੀ ਸਜ਼ਾ' ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੂੰ ਕੈਮਰੇ ਵਿੱਚ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਨੂੰ ਦੋ ਸਾਲ ਲੱਗ ਗਏ ਅਤੇ 10 ਮਿਲੀਅਨ ਡਾਲਰ ਖਰਚ ਹੋਏ. ਬੇਨੇਟਨ ਲੋਗੋ ਦੇ ਜਾਣੇ-ਪਛਾਣੇ ਹਰੇ ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਕਲਰਸ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਹਨ. ਪਰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਇਸਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਬਾਜ਼ਾਰ ਹੋਣ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਦੇ ਬਾਅਦ ਕੰਪਨੀ ਨੂੰ ਬਚਾਅ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ. ਜਨਵਰੀ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੈਦੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਕਤਲ ਕੀਤੇ ਗਏ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੇ ਰਿਟੇਲਰਾਂ ਅਤੇ ਖਪਤਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਇਸਦੇ ਉਤਪਾਦਾਂ ਦਾ ਬਾਈਕਾਟ ਕਰਨ ਦੀ ਲਬਿੰਗ ਕੀਤੀ ਹੈ।

ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਦੇ ਰਿਟੇਲ ਦਿੱਗਜ ਸੀਅਰਸ, ਰੋਬਕ ਐਂਡ ਐਮਪ ਕੰਪਨੀ ਨੂੰ ਫਰਵਰੀ ਵਿੱਚ ਬੇਨੇਟਨ ਨੂੰ ਡੰਪ ਕਰਨ ਲਈ ਮਨਾਇਆ, ਜਿਸਨੇ ਇੱਕ ਕੰਪਨੀ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਿਸ ਨੇ ਇਸਦਾ ਨਾਮ ਸਦਮੇ ਤੋਂ ਬਣਾਇਆ.

ਸੀਅਰਜ਼ ਸੌਦੇ ਨੂੰ ਕੰਪਨੀ ਦੀ ਗਿਰਾਵਟ ਵਾਲੀ ਅਮਰੀਕੀ ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਲਈ ਇੱਕ ਉਪਹਾਰ ਵਜੋਂ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ. ਹੁਣ ਮਿਸੌਰੀ ਰਾਜ ਨੇ ਕਈ ਮਿਲੀਅਨ ਡਾਲਰ ਦਾ ਮੁਕੱਦਮਾ ਦਾਇਰ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਟੋਸਕਾਨੀ ਅਤੇ ਪੱਤਰਕਾਰ ਕੇਨ ਸ਼ੁਲਮੈਨ ਨੇ ਤਸਵੀਰਾਂ ਲੈਂਦੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਕੈਦੀਆਂ ਦੀ ਇੰਟਰਵਿing ਲੈਂਦੇ ਹੋਏ ਨਿ Newsਜ਼ਵੀਕ ਤੋਂ ਹੋਣ ਦਾ ੌਂਗ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਹੋਰ ਰਾਜ ਜੋ ਦਾਅਵਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੁੱਡਵਿੰਕ ਹੋਏ ਹਨ ਉਹ ਇਸਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ.

ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਅਸੈਂਬਲੀ ਦੁਆਰਾ ਪਾਸ ਕੀਤੇ ਗਏ ਇੱਕ ਤਾਜ਼ਾ ਮਤੇ ਨੇ ਪੈਨਸਿਲਵੇਨੀਆ ਰਾਜ ਨੂੰ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਬਾਈਕਾਟ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦਿਆਂ ਗੂੰਜਿਆ. ਬੇਨੇਟਨ ਨੇ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਆਪਣਾ ਬਚਾਅ ਕੀਤਾ ਕਿ ਕੈਦੀਆਂ ਦੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ 'ਮੌਤ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਦੇ ਕੈਦੀਆਂ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖੀ ਚਿਹਰਾ ਵਾਪਸ ਦੇਣਾ' ਸੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 'ਵਰਚੁਅਲ ਪਾਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸਾਧਾਰਣ ਕਲਿਕ ਨਾਲ ਖ਼ਤਮ ਜਾਂ ਬਖਸ਼ਿਆ' ਨਾ ਸਮਝਣਾ ਸੀ.

ਪਰ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਗੁੱਸਾ ਫੈਲਦਾ ਗਿਆ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੁਰ ਬਦਲ ਗਈ. ਬੁਲਾਰੇ ਫਰੈਡਰਿਕੋ ਸੈਂਟਰ ਨੇ ਮੰਨਿਆ, 'ਸ਼ਾਇਦ ਅਸੀਂ ਇਸ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਰਿਆ ਦਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਿਸਾਬ ਨਹੀਂ ਲਗਾਇਆ ਜੋ ਇਸ ਕਾਰਨ ਹੋਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ.

ਸ਼ੁੱਕਰਵਾਰ ਨੂੰ ਘੋਸ਼ਿਤ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਦੇ ਵਿੱਤੀ ਨਤੀਜਿਆਂ ਨੇ ਅਮਰੀਕੀ ਵਿਕਰੀ ਵਿੱਚ 260.6 ਮਿਲੀਅਨ ਡਾਲਰ ਦੀ ਮਾਮੂਲੀ ਵਾਧਾ ਦਰਸਾਇਆ, ਸ਼ੇਅਰਧਾਰਕ ਭਵਿੱਖ ਦੀ ਵਿਕਰੀ 'ਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਬਾਰੇ ਚਿੰਤਤ ਸਨ. ਜਨਵਰੀ ਤੋਂ ਟੋਸਕਾਨੀ ਤੂਫਾਨ ਦੀ ਨਜ਼ਰ 'ਤੇ ਹੈ. ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕੀਤਾ.

ਆਪਣੀ ਟੁੱਟੀ ਹੋਈ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਇੰਟਰਵਿers ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਉਸਨੇ ਮੌਤ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਦਾ ਨੈਤਿਕ ਉੱਚ ਆਧਾਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਵਿਵਾਦ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਹਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਉਭਾਰਿਆ ਜਿਸਦਾ ਉਸਨੂੰ ਪਛਤਾਵਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ. 'ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਾਇਜ਼ ਠਹਿਰਾਉਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਵਿਵਾਦ ਬਹੁਤ ਉਪਯੋਗੀ ਹੈ. ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੀਤੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਇਜ਼ ਠਹਿਰਾਉਣ ਲਈ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਹੈ. ਇਨ੍ਹਾਂ ਜੇਲ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਲਗਭਗ ਤੀਜੀ ਰਿਕ ਦਰਸ਼ਨ ਹੈ, 'ਉਸਨੇ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ।

ਟੋਸਕਾਨੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਕਾਰੋਬਾਰ ਗੁਆਉਣ ਦੀ ਕੀਮਤ 'ਤੇ ਵੀ ਫਾਂਸੀ ਦੀ ਸਜ਼ਾ' ਤੇ ਬਹਿਸ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ. 'ਬੇਸ਼ੱਕ, ਅਜਿਹਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਪਰ ਮੁਹਿੰਮ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਅਸੀਂ ਨਵੇਂ ਗਾਹਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ. ਜੇ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰਬਾਜ਼ੀ ਨੇ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਇਹ ਪਖੰਡ ਦਾ ਕੰਮ ਹੋਵੇਗਾ. '

ਸੱਤ ਦੇ ਦਾਦਾ, ਉਸਦੀ ਬਹਾਦਰੀ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਸੀ. ਉਹ ਇੱਕ ਇਟਾਲੀਅਨ ਫੋਟੋ ਜਰਨਲਿਸਟ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ ਸੀ ਜਿਸਨੇ ਮੀਟ ਦੇ ਹੁੱਕ ਤੋਂ ਉਲਟੇ ਲਟਕਦੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਮੁਸੋਲਿਨੀ ਦੀ ਫੋਟੋ ਖਿੱਚੀ ਸੀ. ਹੁਣ ਇੱਕ ਹੁਲਕਿੰਗ, ਡਿਜ਼ਾਈਨਰ-ਸਟਬਲਡ ਐਗਜ਼ੀਕਿਟਿਵ, ਟੋਸਕਾਨੀ ਨੇ 60 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫੀ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਜ਼ਿichਰਿਖ ਦੇ ਕੁਨਸਟਗੇਵਰਬੇਸਚੁਲੇ ਤੋਂ ਐਕਸਚੇਂਜ ਤੇ ਕੀਤੀ.

ਸੱਤਰਵਿਆਂ ਅਤੇ ਅੱਸੀਵਿਆਂ ਦੇ ਅਰੰਭ ਵਿੱਚ ਉਹ ਵੋਗ, ਏਲੇ, ਮੈਡੇਮੋਇਸੇਲ, ਹਾਰਪਰਜ਼ ਬਾਜ਼ਾਰ ਲਈ ਇੱਕ ਫੈਸ਼ਨ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫਰ ਸੀ. ਉਸਦੇ ਪਹਿਲੇ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਦਾ ਪਿਛਲਾ ਹਿੱਸਾ ਜੀਸਸ ਜੀਨਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ. ਇਸ ਦੇ ਨਾਅਰੇ 'ਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਲਗਾਈ ਗਈ ਸੀ,' ਉਹ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਮੇਰਾ ਪਾਲਣ ਕਰੇਗਾ '.

1983 ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਕੰਮ ਨੇ ਟ੍ਰੇਵਿਸੋ ਵਿੱਚ ਅਧਾਰਤ 2 ਬਿਲੀਅਨ ਡਾਲਰ ਦੇ ਬੇਨੇਟਨ ਸਾਮਰਾਜ ਦੇ ਮੁੱਖੀ ਲੂਸੀਆਨੋ ਬੇਨੇਟਨ ਨੂੰ ਭਰਮਾ ਲਿਆ।

ਪਹਿਲੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਉਸ ਸਮੇਂ ਅੰਤਰ-ਨਸਲੀ ਸਬੰਧਾਂ ਦੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਸਨ ਜਦੋਂ ਗੈਰ-ਚਿੱਟੇ ਚਿਹਰੇ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰਬਾਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ ਅਦਿੱਖ ਸਨ, ਪਰ ਵਧੇਰੇ ਵਿਵਾਦਪੂਰਨ ਕੰਮ ਜਲਦੀ ਆ ਜਾਵੇਗਾ. ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਇੰਟਰਵਿer ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਤੁਸੀਂ ਰੱਬ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਏ ਗਏ ਸਭ ਤੋਂ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਧਿਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਵਿਅਕਤੀ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ.

ਕੰਮ ਦੇ ਲਈ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਚਮਕਦਾਰ ਰੰਗ ਦਾ ਦਫਤਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਜੋ ਕਰੀਮ ਰੰਗ ਦੇ, ਇਕੱਲੇ ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਸੀ. ਮੁਗਲ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਬੇਨੇਟਨ ਚਿੱਤਰ ਤੁਹਾਡਾ ਖਿਡੌਣਾ ਹੈ. ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਇਸ ਵਿੱਚ ਦਖਲਅੰਦਾਜ਼ੀ ਨਾ ਕਰਨ ਦਿਓ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਮੈਂ ਵੀ. ' ਕਿਸੇ ਨੇ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ. ਜਲਦੀ ਹੀ ਉਹ ਹੋਰ ਦਲੇਰ ਚਿੱਤਰਾਂ ਵੱਲ ਵਧਿਆ. 1993 ਵਿੱਚ, ਫਰਾਂਸ ਦੇ ਏਡਜ਼ ਸਮੂਹਾਂ ਨੇ ਬੇਨੇਟਨ ਦੇ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਮੁਕੱਦਮਾ ਚਲਾਇਆ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਨਿਤਾਂ ਉੱਤੇ 'ਐਚਆਈਵੀ ਸਕਾਰਾਤਮਕ' ਸ਼ਬਦ ਦਿਖਾਏ ਗਏ ਸਨ, ਜਿਸਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਵਪਾਰਕ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਕਿਹਾ ਸੀ। ਨੱਬੇ ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ, ਰੋਮਨ ਕੈਥੋਲਿਕ ਚਰਚ ਨੇ ਇੱਕ ਮੁਹਿੰਮ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੁਜਾਰੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਨਨ ਦੇ ਚੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਮਾਡਲਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਅਧਿਕਾਰ ਸਮੂਹਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰਾਂ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ ਸੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਬੋਸਨੀਅਨ ਯੁੱਧ ਪੀੜਤ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਦਿਖਾਏ ਗਏ ਸਨ. ਵਰਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹੋਰ ਤਸਵੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਖੂਨ ਨਾਲ ਲਥਪਥ ਨਵ-ਜੰਮੇ ਬੱਚੇ ਅਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦਾ ਮੇਲ ਕਰਨਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ. ਗੁੱਸਾ ਇੱਕ ਸਥਾਈ ਪਿਛੋਕੜ ਵਾਲਾ ਗੂੰਜ ਬਣ ਗਿਆ, ਪਰ ਮੌਤ ਦੀ ਕਤਾਰ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨਾਂ ਦੇ ਬੁਖਾਰ ਦੇ ਪੱਧਰ ਤੱਕ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਿਆ.


ਹੈਰਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਚਾਲਾਂ ਜੋ ਆਖਰਕਾਰ ਉਲਟਫੇਰ ਹੋ ਗਈਆਂ

ਵਿਵਾਦਗ੍ਰਸਤ ਇਟਾਲੀਅਨ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫਰ ਜਿਸਨੇ ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ, ਏਡਜ਼ ਪੀੜਤਾਂ ਦੀ ਮੌਤ, ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਮੌਤ ਦੀ ਸਜਾ ਦੇ ਕੈਦੀਆਂ ਨੂੰ ਜੰਪਰਾਂ ਨੂੰ ਵੇਚਣ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਕਿਸੇ ਸ਼ੱਕੀ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਭੇਜਿਆ, ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤਾਜ਼ਾ ਅਤੇ ਸੰਭਾਵਤ ਤੌਰ ਤੇ ਅੰਤਮ ਸਦਮਾ ਪਹੁੰਚਾਇਆ.

ਓਲੀਵੀਰੋ ਟੋਸਕਨੀ ਕੱਲ੍ਹ ਬੇਨੇਟਨ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਹ ਫੈਸ਼ਨ ਹਾ houseਸ ਜਿਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਪੈਸਾ, ਆਜ਼ਾਦੀ ਅਤੇ ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਸਦੀ ਫੋਟੋਆਂ ਨੂੰ ਵਰਜਿਤ ਕਰਦਿਆਂ ਵਿਗਿਆਪਨ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਲਿਆਂਦੀ ਵੇਖੀ.

18 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸਾਂਝੇਦਾਰੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਟੁੱਟ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨੇ ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਹੈ ਕਿ ਆਖਰਕਾਰ, ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਜਾਣ ਵਰਗੀ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਹੈ.

ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨਵੀਨਤਮ ਪੋਸਟਰ ਮੁਹਿੰਮ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਦੀ ਸਜ਼ਾ 'ਤੇ ਦੋਸ਼ੀ ਠਹਿਰਾਏ ਗਏ ਕਾਤਲਾਂ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਦੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਪੱਧਰ ਨੇ ਮਾਈਕਲਐਂਜਲੋ ਦੇ ਪੋਪਲ ਸਰਪ੍ਰਸਤੀ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਵਿੱਚ ਟੋਸਕਾਨੀ ਦੀ ਇੱਕ ਟੀਮ ਨੂੰ ਵੰਡਣ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ ਸੀ.

ਬੇਨੇਟਨ ਦੇ ਇੱਕ ਬਿਆਨ ਨੇ "ਨਵੀਂ" ਇਸ਼ਤਿਹਾਰਬਾਜ਼ੀ ਵਿੱਚ "ਬੁਨਿਆਦੀ ਯੋਗਦਾਨ" ਲਈ ਟੋਸਕਾਨੀ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਦੇ ਜਲਦੀ ਜਾਣ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਕੋਈ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ.

ਇਟਾਲੀਅਨ ਟਿੱਪਣੀਕਾਰਾਂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਯੁੱਗ ਦਾ ਅੰਤ ਦੱਸਿਆ। ਜਦੋਂ ਕਿ ਟੋਸਕਾਨੀ ਟੀਨਾ ਬ੍ਰਾਨ ਦੇ ਨਿ Newਯਾਰਕ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਟੌਕ ਦੇ ਰਚਨਾਤਮਕ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖੇਗੀ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਤ ਰੂਪ ਤੋਂ ਦੁਬਾਰਾ ਕਦੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਬੇਨੇਟਨ ਬਿਲਬੋਰਡਸ ਦੇ ਪੈਮਾਨੇ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਵਿਆਪੀ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚੇਗਾ.

ਟੋਸਕਾਨੀ ਨੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਸਿਰਫ ਬੇਨੇਟਨ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਨੌਕਰੀ ਦੇਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਸੀ. ਕੱਲ੍ਹ ਉਹ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਸੀ ਅਤੇ ਟਿੱਪਣੀ ਲਈ ਉਪਲਬਧ ਨਹੀਂ ਸੀ. ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਕ੍ਰਿਸਟੀ ਨੇ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਤਾਜ਼ਾ ਮੁਹਿੰਮ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕਰਮ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਨਹੀਂ ਹੈ।

'ਇੰਨੇ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਫੈਸਲਾ ਆਪਸੀ ਸੀ,' ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ। ਪਰ 59 ਸਾਲਾ ਨੇ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਬੇਨੇਟਨ ਲਈ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਕੰਮ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਸੀ. ਕਿਆਸਅਰਾਈਆਂ ਦੱਸਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਫਰਮ ਕੋਲ ਓਡੀਅਮ ਅਤੇ ਬਾਈਕਾਟ ਦੀ ਕਾਫੀ ਮਾਤਰਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਦੀ ਮਾਰਕੀਟਿੰਗ ਲਈ ਇੱਕ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਤਰੀਕਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ.

ਉਸ ਦੀ ਆਖਰੀ ਮੁਹਿੰਮ ਸਭ ਤੋਂ ਵਿਵਾਦਪੂਰਨ ਸੀ, ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਜਣਨ ਅੰਗਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਇੱਕ ਮਰੇ ਹੋਏ ਸਿਪਾਹੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਏਡਜ਼ ਪੀੜਤ ਦੀ ਟੀ-ਸ਼ਰਟ ਅਤੇ ਜੀਨਸ ਨਾਲ ਖੂਨ ਖਿਲਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ. 'ਲੁਕਿੰਗ ਡੈਥ ਇਨ ਦਿ ਫੇਸ', ਇੱਕ ਬਿਲਬੋਰਡ ਮੁਹਿੰਮ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਜੇਲ੍ਹ ਦੀ ਵਰਦੀ ਵਿੱਚ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੇ ਰਾਜਾਂ ਦੇ 26 ਕੈਦੀ ਕੈਮਰੇ ਵਿੱਚ 'ਮੌਤ ਦੀ ਸਜ਼ਾ' ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਨੂੰ ਦੋ ਸਾਲ ਲੱਗ ਗਏ ਅਤੇ 10 ਮਿਲੀਅਨ ਡਾਲਰ ਖਰਚ ਹੋਏ. ਬੇਨੇਟਨ ਲੋਗੋ ਦੇ ਜਾਣੇ-ਪਛਾਣੇ ਹਰੇ ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਕਲਰਸ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਹਨ. ਪਰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਇਸਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਬਾਜ਼ਾਰ ਹੋਣ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਦੇ ਬਾਅਦ ਕੰਪਨੀ ਨੂੰ ਬਚਾਅ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ. ਜਨਵਰੀ ਵਿੱਚ ਇਸਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੈਦੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਕਤਲ ਕੀਤੇ ਗਏ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੇ ਰਿਟੇਲਰਾਂ ਅਤੇ ਖਪਤਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਇਸਦੇ ਉਤਪਾਦਾਂ ਦਾ ਬਾਈਕਾਟ ਕਰਨ ਦੀ ਲਬਿੰਗ ਕੀਤੀ ਹੈ।

ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਦੇ ਰਿਟੇਲ ਦਿੱਗਜ ਸੀਅਰਸ, ਰੋਬਕ ਐਂਡ ਐਮਪ ਕੰਪਨੀ ਨੂੰ ਫਰਵਰੀ ਵਿੱਚ ਬੇਨੇਟਨ ਨੂੰ ਡੰਪ ਕਰਨ ਲਈ ਮਨਾਇਆ, ਜਿਸਨੇ ਇੱਕ ਕੰਪਨੀ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਿਸ ਨੇ ਇਸਦਾ ਨਾਮ ਸਦਮੇ ਤੋਂ ਬਣਾਇਆ.

ਸੀਅਰਜ਼ ਸੌਦੇ ਨੂੰ ਕੰਪਨੀ ਦੀ ਗਿਰਾਵਟ ਵਾਲੀ ਅਮਰੀਕੀ ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਲਈ ਇੱਕ ਉਪਹਾਰ ਵਜੋਂ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ. ਹੁਣ ਮਿਸੌਰੀ ਰਾਜ ਨੇ ਕਈ ਮਿਲੀਅਨ ਡਾਲਰ ਦਾ ਮੁਕੱਦਮਾ ਦਾਇਰ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਟੋਸਕਾਨੀ ਅਤੇ ਪੱਤਰਕਾਰ ਕੇਨ ਸ਼ੁਲਮੈਨ ਨੇ ਤਸਵੀਰਾਂ ਲੈਂਦੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਕੈਦੀਆਂ ਦੀ ਇੰਟਰਵਿing ਲੈਂਦੇ ਹੋਏ ਨਿ Newsਜ਼ਵੀਕ ਤੋਂ ਹੋਣ ਦਾ ੌਂਗ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਹੋਰ ਰਾਜ ਜੋ ਦਾਅਵਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੁੱਡਵਿੰਕ ਹੋਏ ਹਨ ਉਹ ਇਸਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ.

ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਅਸੈਂਬਲੀ ਦੁਆਰਾ ਪਾਸ ਕੀਤੇ ਗਏ ਇੱਕ ਤਾਜ਼ਾ ਮਤੇ ਨੇ ਪੈਨਸਿਲਵੇਨੀਆ ਰਾਜ ਨੂੰ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਬਾਈਕਾਟ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦਿਆਂ ਗੂੰਜਿਆ. ਬੇਨੇਟਨ ਨੇ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਆਪਣਾ ਬਚਾਅ ਕੀਤਾ ਕਿ ਕੈਦੀਆਂ ਦੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ 'ਮੌਤ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਦੇ ਕੈਦੀਆਂ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖੀ ਚਿਹਰਾ ਵਾਪਸ ਦੇਣਾ' ਸੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 'ਵਰਚੁਅਲ ਪਾਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸਾਧਾਰਣ ਕਲਿਕ ਨਾਲ ਖ਼ਤਮ ਜਾਂ ਬਖਸ਼ਿਆ' ਨਾ ਸਮਝਣਾ ਸੀ.

ਪਰ ਜਿਵੇਂ -ਜਿਵੇਂ ਗੁੱਸਾ ਫੈਲਦਾ ਗਿਆ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੁਰ ਬਦਲ ਗਈ। ਬੁਲਾਰੇ ਫਰੈਡਰਿਕੋ ਸੈਂਟਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਸ਼ਾਇਦ ਅਸੀਂ ਇਸ ਦੀ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਰਿਆ ਦਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਿਸਾਬ ਨਹੀਂ ਲਗਾਇਆ ਸੀ।”

ਸ਼ੁੱਕਰਵਾਰ ਨੂੰ ਘੋਸ਼ਿਤ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਦੇ ਵਿੱਤੀ ਨਤੀਜਿਆਂ ਨੇ ਅਮਰੀਕੀ ਵਿਕਰੀ ਵਿੱਚ 260.6 ਮਿਲੀਅਨ ਡਾਲਰ ਦੀ ਮਾਮੂਲੀ ਵਾਧਾ ਦਰਸਾਇਆ, ਸ਼ੇਅਰਧਾਰਕ ਭਵਿੱਖ ਦੀ ਵਿਕਰੀ 'ਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਬਾਰੇ ਚਿੰਤਤ ਸਨ. ਜਨਵਰੀ ਤੋਂ ਟੋਸਕਾਨੀ ਤੂਫਾਨ ਦੀ ਨਜ਼ਰ 'ਤੇ ਹੈ. ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕੀਤਾ.

ਆਪਣੀ ਟੁੱਟੀ ਹੋਈ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਇੰਟਰਵਿers ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਉਸਨੇ ਮੌਤ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਦਾ ਨੈਤਿਕ ਉੱਚ ਆਧਾਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਵਿਵਾਦ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਹਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਉਭਾਰਿਆ ਜਿਸਦਾ ਉਸਨੂੰ ਪਛਤਾਵਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ. 'ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਾਇਜ਼ ਠਹਿਰਾਉਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਵਿਵਾਦ ਬਹੁਤ ਉਪਯੋਗੀ ਹੈ. ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੀਤੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਇਜ਼ ਠਹਿਰਾਉਣ ਲਈ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਹੈ. ਇਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਜੇਲ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ ਤੀਜੀ ਰਿਕ ਦਰਸ਼ਨ ਹੈ, 'ਉਸਨੇ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ।

ਟੋਸਕਾਨੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਕਾਰੋਬਾਰ ਗੁਆਉਣ ਦੀ ਕੀਮਤ 'ਤੇ ਵੀ ਫਾਂਸੀ ਦੀ ਸਜ਼ਾ' ਤੇ ਬਹਿਸ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ. 'ਬੇਸ਼ੱਕ, ਇਹ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਪਰ ਮੁਹਿੰਮ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਅਸੀਂ ਨਵੇਂ ਗਾਹਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ. ਜੇ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰਬਾਜ਼ੀ ਹਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਪਖੰਡ ਦਾ ਕੰਮ ਹੋਵੇਗਾ. '

ਸੱਤ ਦੇ ਦਾਦਾ, ਉਸਦੀ ਬਹਾਦਰੀ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਸੀ. ਉਹ ਇੱਕ ਇਟਾਲੀਅਨ ਫੋਟੋ ਜਰਨਲਿਸਟ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਸੀ ਜਿਸਨੇ ਮੀਟ ਦੇ ਹੁੱਕ ਤੋਂ ਉਲਟੇ ਲਟਕਦੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਮੁਸੋਲਿਨੀ ਦੀ ਫੋਟੋ ਖਿੱਚੀ ਸੀ. ਹੁਣ ਇੱਕ ਹੁਲਕਿੰਗ, ਡਿਜ਼ਾਈਨਰ-ਸਟਬਲਡ ਐਗਜ਼ੀਕਿਟਿਵ, ਟੋਸਕਾਨੀ ਨੇ 60 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫੀ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਜ਼ਿichਰਿਖ ਦੇ ਕੁਨਸਟਗੇਵਰਬੇਸਚੁਲੇ ਤੋਂ ਐਕਸਚੇਂਜ ਤੇ ਕੀਤੀ.

ਸੱਤਰਵਿਆਂ ਅਤੇ ਅੱਸੀਵਿਆਂ ਦੇ ਅਰੰਭ ਵਿੱਚ ਉਹ ਵੋਗ, ਏਲੇ, ਮੈਡੇਮੋਇਸੇਲ, ਹਾਰਪਰਜ਼ ਬਾਜ਼ਾਰ ਲਈ ਇੱਕ ਫੈਸ਼ਨ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫਰ ਸੀ. ਉਸਦੇ ਪਹਿਲੇ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਦਾ ਪਿਛਲਾ ਹਿੱਸਾ ਜੀਸਸ ਜੀਨਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ. ਇਸ ਦੇ ਨਾਅਰੇ 'ਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਲਗਾਈ ਗਈ ਸੀ,' ਉਹ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਮੇਰਾ ਪਾਲਣ ਕਰੇਗਾ '.

In 1983 his work seduced Luciano Benetton, figurehead of the $2 billion Benetton empire, based in Treviso.

The first images were portraits of inter-racial relationships at a time when non-white faces were were almost invisible in advertising, but the more controversial work would follow quickly. 'You are talking with the luckiest and most privileged man ever created by God,' he once told an interviewer.

For work he was given a brightly-coloured office housed in a cream-coloured, stand-alone pavilion. The mogul told him: 'The Benetton image is your toy. Do not let anyone interfere with it, even me.' No one did. Soon he progressed to more daring images. In 1993, Aids groups in France sued over Benetton ads that showed the words 'HIV positive' on buttocks, calling them commercial exploitation of suffering. In the Nineties, the Roman Catholic Church protested a campaign that featured models dressed as a priest and a nun kissing, and human rights groups attacked ads that supposedly showed the clothing of a Bosnian war victim. Other images used included a bloodied new-born child, and horses copulating. The outrage became a permanent background buzz, but never reached the fever pitch of the death row protests.


Shock tactics that finally backfired

The controversial Italian photographer who loosed snogging priests, dying Aids victims, copulating horses and death row inmates on to an unsuspecting world in the name of selling jumpers has delivered his latest and possibly final shock.

Oliviero Toscani yesterday split from Benetton, the fashion house that lavished on him the money, freedom and platform which saw his photographs smash taboos and revolutionise advertising.

An 18-year partnership, deemed unbreakable, has discovered that there is, after all, such a thing as going too far.

Unprecedented levels of outrage over the latest poster campaign, featuring convicted murderers on death row, is believed to have helped split a team Toscani had compared to Papal patronage of Michelangelo.

A statement from Benetton thanked Toscani for his 'fundamental contribution to "new" advertising', announced his swift departure, but gave no reasons.

Italian commentators declared it the end of an era. For while Toscani will continue to work as creative director of Tina Brown's New York magazine Talk, he almost certainly will never again reach a worldwide audience on the scale of his Benetton billboards.

Toscani once said that only Benetton had the courage to employ him. Yesterday he was in the United States and unavailable for comment. His wife Kristi, however, claimed the decision was unrelated to the backlash from the latest campaign.

'After so many years the decision was mutual,' she said. But the 59-year-old had recently spoken of future work for Benetton. Speculation suggests the firm had had enough of odium and boycotts and wanted a safer way to market its clothes.

His last campaign was the most controversial, despite others that featured genitalia, the blood spattered tee-shirt and jeans of a dead soldier and a dying Aids victim. 'Looking Death in the Face', a billboard campaign in which 26 inmates from different states in prison uniforms stare into the camera over the words 'Sentenced to Death', took two years and cost $10m. The familiar green-and-white United Colours of Benetton logo features alongside. But the company was thrown on to the defensive after howls of protest in the United States, its biggest market. Since its launch in January relatives of people murdered by the inmates have lobbied retailers and consumers to boycott its products.

They persuaded Chicago retail giant Sears, Roebuck & Co to dump Benetton in February, shocking a firm that made its name from shock.

The Sears deal had been viewed as a godsend to the company's declining US fortunes. Now the state of Missouri has filed a multi-million dollar lawsuit, claiming that Toscani and the journalist Ken Shulman pretended to be from Newsweek while taking pictures and interviewing inmates. Other states who are claiming to have been similarly hoodwinked may follow.

A recent resolution passed by the California Assembly echoed the state of Pennsylvania in asking for a national boycott. Benetton defended itself by saying the prisoner portraits were aimed 'at giving back a human face to the prisoners of death row' and not treating them as 'virtual characters eliminated or spared with a simple click'.

But as fury spread their tone changed. 'Maybe we didn't fully calculate the emotional reaction it was going to cause,' conceded spokesman Frederico Santor.

While financial results for last year announced on Friday showed a modest rise in American sales, to $260.6m, shareholders were worried about the impact on future sales. Since January Toscani has been at the eye of the storm. And loved it.

Regaling interviewers in his broken English, he took the moral high ground of opposing capital punishment and stoked the controversy with quotes he may come to regret. 'I don't have to justify myself. Controversy is very useful. It's up to the other side to justify the shit they do. It is almost a Third Reich vision in these prisons,' he declared.

Toscani said he wanted to foster debate on capital punishment even at the cost of losing business. 'Of course, that may happen. But as a result of the campaign, we may gain new customers. If advertising made everyone happy, it would be an act of hypocrisy.'

A grandfather of seven, his bravado was not always thus. He was born the son of an Italian photojournalist who photographed the dead Mussolini hanging upside down from a meat hook. Now a hulking, designer-stubbled executive, Toscani studied photography in London in the Sixties on exchange from the Kunstgewerbeschule in Zurich.

In the Seventies and early Eighties he was a fashion photographer for Vogue, Elle, Mademoiselle, Harper's Bazaar. His first ad featured his girlfriend's posterior encased in Jesus Jeans. It was banned for its slogan, 'He who loves me will follow me'.

In 1983 his work seduced Luciano Benetton, figurehead of the $2 billion Benetton empire, based in Treviso.

The first images were portraits of inter-racial relationships at a time when non-white faces were were almost invisible in advertising, but the more controversial work would follow quickly. 'You are talking with the luckiest and most privileged man ever created by God,' he once told an interviewer.

For work he was given a brightly-coloured office housed in a cream-coloured, stand-alone pavilion. The mogul told him: 'The Benetton image is your toy. Do not let anyone interfere with it, even me.' No one did. Soon he progressed to more daring images. In 1993, Aids groups in France sued over Benetton ads that showed the words 'HIV positive' on buttocks, calling them commercial exploitation of suffering. In the Nineties, the Roman Catholic Church protested a campaign that featured models dressed as a priest and a nun kissing, and human rights groups attacked ads that supposedly showed the clothing of a Bosnian war victim. Other images used included a bloodied new-born child, and horses copulating. The outrage became a permanent background buzz, but never reached the fever pitch of the death row protests.


Shock tactics that finally backfired

The controversial Italian photographer who loosed snogging priests, dying Aids victims, copulating horses and death row inmates on to an unsuspecting world in the name of selling jumpers has delivered his latest and possibly final shock.

Oliviero Toscani yesterday split from Benetton, the fashion house that lavished on him the money, freedom and platform which saw his photographs smash taboos and revolutionise advertising.

An 18-year partnership, deemed unbreakable, has discovered that there is, after all, such a thing as going too far.

Unprecedented levels of outrage over the latest poster campaign, featuring convicted murderers on death row, is believed to have helped split a team Toscani had compared to Papal patronage of Michelangelo.

A statement from Benetton thanked Toscani for his 'fundamental contribution to "new" advertising', announced his swift departure, but gave no reasons.

Italian commentators declared it the end of an era. For while Toscani will continue to work as creative director of Tina Brown's New York magazine Talk, he almost certainly will never again reach a worldwide audience on the scale of his Benetton billboards.

Toscani once said that only Benetton had the courage to employ him. Yesterday he was in the United States and unavailable for comment. His wife Kristi, however, claimed the decision was unrelated to the backlash from the latest campaign.

'After so many years the decision was mutual,' she said. But the 59-year-old had recently spoken of future work for Benetton. Speculation suggests the firm had had enough of odium and boycotts and wanted a safer way to market its clothes.

His last campaign was the most controversial, despite others that featured genitalia, the blood spattered tee-shirt and jeans of a dead soldier and a dying Aids victim. 'Looking Death in the Face', a billboard campaign in which 26 inmates from different states in prison uniforms stare into the camera over the words 'Sentenced to Death', took two years and cost $10m. The familiar green-and-white United Colours of Benetton logo features alongside. But the company was thrown on to the defensive after howls of protest in the United States, its biggest market. Since its launch in January relatives of people murdered by the inmates have lobbied retailers and consumers to boycott its products.

They persuaded Chicago retail giant Sears, Roebuck & Co to dump Benetton in February, shocking a firm that made its name from shock.

The Sears deal had been viewed as a godsend to the company's declining US fortunes. Now the state of Missouri has filed a multi-million dollar lawsuit, claiming that Toscani and the journalist Ken Shulman pretended to be from Newsweek while taking pictures and interviewing inmates. Other states who are claiming to have been similarly hoodwinked may follow.

A recent resolution passed by the California Assembly echoed the state of Pennsylvania in asking for a national boycott. Benetton defended itself by saying the prisoner portraits were aimed 'at giving back a human face to the prisoners of death row' and not treating them as 'virtual characters eliminated or spared with a simple click'.

But as fury spread their tone changed. 'Maybe we didn't fully calculate the emotional reaction it was going to cause,' conceded spokesman Frederico Santor.

While financial results for last year announced on Friday showed a modest rise in American sales, to $260.6m, shareholders were worried about the impact on future sales. Since January Toscani has been at the eye of the storm. And loved it.

Regaling interviewers in his broken English, he took the moral high ground of opposing capital punishment and stoked the controversy with quotes he may come to regret. 'I don't have to justify myself. Controversy is very useful. It's up to the other side to justify the shit they do. It is almost a Third Reich vision in these prisons,' he declared.

Toscani said he wanted to foster debate on capital punishment even at the cost of losing business. 'Of course, that may happen. But as a result of the campaign, we may gain new customers. If advertising made everyone happy, it would be an act of hypocrisy.'

A grandfather of seven, his bravado was not always thus. He was born the son of an Italian photojournalist who photographed the dead Mussolini hanging upside down from a meat hook. Now a hulking, designer-stubbled executive, Toscani studied photography in London in the Sixties on exchange from the Kunstgewerbeschule in Zurich.

In the Seventies and early Eighties he was a fashion photographer for Vogue, Elle, Mademoiselle, Harper's Bazaar. His first ad featured his girlfriend's posterior encased in Jesus Jeans. It was banned for its slogan, 'He who loves me will follow me'.

In 1983 his work seduced Luciano Benetton, figurehead of the $2 billion Benetton empire, based in Treviso.

The first images were portraits of inter-racial relationships at a time when non-white faces were were almost invisible in advertising, but the more controversial work would follow quickly. 'You are talking with the luckiest and most privileged man ever created by God,' he once told an interviewer.

For work he was given a brightly-coloured office housed in a cream-coloured, stand-alone pavilion. The mogul told him: 'The Benetton image is your toy. Do not let anyone interfere with it, even me.' No one did. Soon he progressed to more daring images. In 1993, Aids groups in France sued over Benetton ads that showed the words 'HIV positive' on buttocks, calling them commercial exploitation of suffering. In the Nineties, the Roman Catholic Church protested a campaign that featured models dressed as a priest and a nun kissing, and human rights groups attacked ads that supposedly showed the clothing of a Bosnian war victim. Other images used included a bloodied new-born child, and horses copulating. The outrage became a permanent background buzz, but never reached the fever pitch of the death row protests.


Shock tactics that finally backfired

The controversial Italian photographer who loosed snogging priests, dying Aids victims, copulating horses and death row inmates on to an unsuspecting world in the name of selling jumpers has delivered his latest and possibly final shock.

Oliviero Toscani yesterday split from Benetton, the fashion house that lavished on him the money, freedom and platform which saw his photographs smash taboos and revolutionise advertising.

An 18-year partnership, deemed unbreakable, has discovered that there is, after all, such a thing as going too far.

Unprecedented levels of outrage over the latest poster campaign, featuring convicted murderers on death row, is believed to have helped split a team Toscani had compared to Papal patronage of Michelangelo.

A statement from Benetton thanked Toscani for his 'fundamental contribution to "new" advertising', announced his swift departure, but gave no reasons.

Italian commentators declared it the end of an era. For while Toscani will continue to work as creative director of Tina Brown's New York magazine Talk, he almost certainly will never again reach a worldwide audience on the scale of his Benetton billboards.

Toscani once said that only Benetton had the courage to employ him. Yesterday he was in the United States and unavailable for comment. His wife Kristi, however, claimed the decision was unrelated to the backlash from the latest campaign.

'After so many years the decision was mutual,' she said. But the 59-year-old had recently spoken of future work for Benetton. Speculation suggests the firm had had enough of odium and boycotts and wanted a safer way to market its clothes.

His last campaign was the most controversial, despite others that featured genitalia, the blood spattered tee-shirt and jeans of a dead soldier and a dying Aids victim. 'Looking Death in the Face', a billboard campaign in which 26 inmates from different states in prison uniforms stare into the camera over the words 'Sentenced to Death', took two years and cost $10m. The familiar green-and-white United Colours of Benetton logo features alongside. But the company was thrown on to the defensive after howls of protest in the United States, its biggest market. Since its launch in January relatives of people murdered by the inmates have lobbied retailers and consumers to boycott its products.

They persuaded Chicago retail giant Sears, Roebuck & Co to dump Benetton in February, shocking a firm that made its name from shock.

The Sears deal had been viewed as a godsend to the company's declining US fortunes. Now the state of Missouri has filed a multi-million dollar lawsuit, claiming that Toscani and the journalist Ken Shulman pretended to be from Newsweek while taking pictures and interviewing inmates. Other states who are claiming to have been similarly hoodwinked may follow.

A recent resolution passed by the California Assembly echoed the state of Pennsylvania in asking for a national boycott. Benetton defended itself by saying the prisoner portraits were aimed 'at giving back a human face to the prisoners of death row' and not treating them as 'virtual characters eliminated or spared with a simple click'.

But as fury spread their tone changed. 'Maybe we didn't fully calculate the emotional reaction it was going to cause,' conceded spokesman Frederico Santor.

While financial results for last year announced on Friday showed a modest rise in American sales, to $260.6m, shareholders were worried about the impact on future sales. Since January Toscani has been at the eye of the storm. And loved it.

Regaling interviewers in his broken English, he took the moral high ground of opposing capital punishment and stoked the controversy with quotes he may come to regret. 'I don't have to justify myself. Controversy is very useful. It's up to the other side to justify the shit they do. It is almost a Third Reich vision in these prisons,' he declared.

Toscani said he wanted to foster debate on capital punishment even at the cost of losing business. 'Of course, that may happen. But as a result of the campaign, we may gain new customers. If advertising made everyone happy, it would be an act of hypocrisy.'

A grandfather of seven, his bravado was not always thus. He was born the son of an Italian photojournalist who photographed the dead Mussolini hanging upside down from a meat hook. Now a hulking, designer-stubbled executive, Toscani studied photography in London in the Sixties on exchange from the Kunstgewerbeschule in Zurich.

In the Seventies and early Eighties he was a fashion photographer for Vogue, Elle, Mademoiselle, Harper's Bazaar. His first ad featured his girlfriend's posterior encased in Jesus Jeans. It was banned for its slogan, 'He who loves me will follow me'.

In 1983 his work seduced Luciano Benetton, figurehead of the $2 billion Benetton empire, based in Treviso.

The first images were portraits of inter-racial relationships at a time when non-white faces were were almost invisible in advertising, but the more controversial work would follow quickly. 'You are talking with the luckiest and most privileged man ever created by God,' he once told an interviewer.

For work he was given a brightly-coloured office housed in a cream-coloured, stand-alone pavilion. The mogul told him: 'The Benetton image is your toy. Do not let anyone interfere with it, even me.' No one did. Soon he progressed to more daring images. In 1993, Aids groups in France sued over Benetton ads that showed the words 'HIV positive' on buttocks, calling them commercial exploitation of suffering. In the Nineties, the Roman Catholic Church protested a campaign that featured models dressed as a priest and a nun kissing, and human rights groups attacked ads that supposedly showed the clothing of a Bosnian war victim. Other images used included a bloodied new-born child, and horses copulating. The outrage became a permanent background buzz, but never reached the fever pitch of the death row protests.


Shock tactics that finally backfired

The controversial Italian photographer who loosed snogging priests, dying Aids victims, copulating horses and death row inmates on to an unsuspecting world in the name of selling jumpers has delivered his latest and possibly final shock.

Oliviero Toscani yesterday split from Benetton, the fashion house that lavished on him the money, freedom and platform which saw his photographs smash taboos and revolutionise advertising.

An 18-year partnership, deemed unbreakable, has discovered that there is, after all, such a thing as going too far.

Unprecedented levels of outrage over the latest poster campaign, featuring convicted murderers on death row, is believed to have helped split a team Toscani had compared to Papal patronage of Michelangelo.

A statement from Benetton thanked Toscani for his 'fundamental contribution to "new" advertising', announced his swift departure, but gave no reasons.

Italian commentators declared it the end of an era. For while Toscani will continue to work as creative director of Tina Brown's New York magazine Talk, he almost certainly will never again reach a worldwide audience on the scale of his Benetton billboards.

Toscani once said that only Benetton had the courage to employ him. Yesterday he was in the United States and unavailable for comment. His wife Kristi, however, claimed the decision was unrelated to the backlash from the latest campaign.

'After so many years the decision was mutual,' she said. But the 59-year-old had recently spoken of future work for Benetton. Speculation suggests the firm had had enough of odium and boycotts and wanted a safer way to market its clothes.

His last campaign was the most controversial, despite others that featured genitalia, the blood spattered tee-shirt and jeans of a dead soldier and a dying Aids victim. 'Looking Death in the Face', a billboard campaign in which 26 inmates from different states in prison uniforms stare into the camera over the words 'Sentenced to Death', took two years and cost $10m. The familiar green-and-white United Colours of Benetton logo features alongside. But the company was thrown on to the defensive after howls of protest in the United States, its biggest market. Since its launch in January relatives of people murdered by the inmates have lobbied retailers and consumers to boycott its products.

They persuaded Chicago retail giant Sears, Roebuck & Co to dump Benetton in February, shocking a firm that made its name from shock.

The Sears deal had been viewed as a godsend to the company's declining US fortunes. Now the state of Missouri has filed a multi-million dollar lawsuit, claiming that Toscani and the journalist Ken Shulman pretended to be from Newsweek while taking pictures and interviewing inmates. Other states who are claiming to have been similarly hoodwinked may follow.

A recent resolution passed by the California Assembly echoed the state of Pennsylvania in asking for a national boycott. Benetton defended itself by saying the prisoner portraits were aimed 'at giving back a human face to the prisoners of death row' and not treating them as 'virtual characters eliminated or spared with a simple click'.

But as fury spread their tone changed. 'Maybe we didn't fully calculate the emotional reaction it was going to cause,' conceded spokesman Frederico Santor.

While financial results for last year announced on Friday showed a modest rise in American sales, to $260.6m, shareholders were worried about the impact on future sales. Since January Toscani has been at the eye of the storm. And loved it.

Regaling interviewers in his broken English, he took the moral high ground of opposing capital punishment and stoked the controversy with quotes he may come to regret. 'I don't have to justify myself. Controversy is very useful. It's up to the other side to justify the shit they do. It is almost a Third Reich vision in these prisons,' he declared.

Toscani said he wanted to foster debate on capital punishment even at the cost of losing business. 'Of course, that may happen. But as a result of the campaign, we may gain new customers. If advertising made everyone happy, it would be an act of hypocrisy.'

A grandfather of seven, his bravado was not always thus. He was born the son of an Italian photojournalist who photographed the dead Mussolini hanging upside down from a meat hook. Now a hulking, designer-stubbled executive, Toscani studied photography in London in the Sixties on exchange from the Kunstgewerbeschule in Zurich.

In the Seventies and early Eighties he was a fashion photographer for Vogue, Elle, Mademoiselle, Harper's Bazaar. His first ad featured his girlfriend's posterior encased in Jesus Jeans. It was banned for its slogan, 'He who loves me will follow me'.

In 1983 his work seduced Luciano Benetton, figurehead of the $2 billion Benetton empire, based in Treviso.

The first images were portraits of inter-racial relationships at a time when non-white faces were were almost invisible in advertising, but the more controversial work would follow quickly. 'You are talking with the luckiest and most privileged man ever created by God,' he once told an interviewer.

For work he was given a brightly-coloured office housed in a cream-coloured, stand-alone pavilion. The mogul told him: 'The Benetton image is your toy. Do not let anyone interfere with it, even me.' No one did. Soon he progressed to more daring images. In 1993, Aids groups in France sued over Benetton ads that showed the words 'HIV positive' on buttocks, calling them commercial exploitation of suffering. In the Nineties, the Roman Catholic Church protested a campaign that featured models dressed as a priest and a nun kissing, and human rights groups attacked ads that supposedly showed the clothing of a Bosnian war victim. Other images used included a bloodied new-born child, and horses copulating. The outrage became a permanent background buzz, but never reached the fever pitch of the death row protests.


Shock tactics that finally backfired

The controversial Italian photographer who loosed snogging priests, dying Aids victims, copulating horses and death row inmates on to an unsuspecting world in the name of selling jumpers has delivered his latest and possibly final shock.

Oliviero Toscani yesterday split from Benetton, the fashion house that lavished on him the money, freedom and platform which saw his photographs smash taboos and revolutionise advertising.

An 18-year partnership, deemed unbreakable, has discovered that there is, after all, such a thing as going too far.

Unprecedented levels of outrage over the latest poster campaign, featuring convicted murderers on death row, is believed to have helped split a team Toscani had compared to Papal patronage of Michelangelo.

A statement from Benetton thanked Toscani for his 'fundamental contribution to "new" advertising', announced his swift departure, but gave no reasons.

Italian commentators declared it the end of an era. For while Toscani will continue to work as creative director of Tina Brown's New York magazine Talk, he almost certainly will never again reach a worldwide audience on the scale of his Benetton billboards.

Toscani once said that only Benetton had the courage to employ him. Yesterday he was in the United States and unavailable for comment. His wife Kristi, however, claimed the decision was unrelated to the backlash from the latest campaign.

'After so many years the decision was mutual,' she said. But the 59-year-old had recently spoken of future work for Benetton. Speculation suggests the firm had had enough of odium and boycotts and wanted a safer way to market its clothes.

His last campaign was the most controversial, despite others that featured genitalia, the blood spattered tee-shirt and jeans of a dead soldier and a dying Aids victim. 'Looking Death in the Face', a billboard campaign in which 26 inmates from different states in prison uniforms stare into the camera over the words 'Sentenced to Death', took two years and cost $10m. The familiar green-and-white United Colours of Benetton logo features alongside. But the company was thrown on to the defensive after howls of protest in the United States, its biggest market. Since its launch in January relatives of people murdered by the inmates have lobbied retailers and consumers to boycott its products.

They persuaded Chicago retail giant Sears, Roebuck & Co to dump Benetton in February, shocking a firm that made its name from shock.

The Sears deal had been viewed as a godsend to the company's declining US fortunes. Now the state of Missouri has filed a multi-million dollar lawsuit, claiming that Toscani and the journalist Ken Shulman pretended to be from Newsweek while taking pictures and interviewing inmates. Other states who are claiming to have been similarly hoodwinked may follow.

A recent resolution passed by the California Assembly echoed the state of Pennsylvania in asking for a national boycott. Benetton defended itself by saying the prisoner portraits were aimed 'at giving back a human face to the prisoners of death row' and not treating them as 'virtual characters eliminated or spared with a simple click'.

But as fury spread their tone changed. 'Maybe we didn't fully calculate the emotional reaction it was going to cause,' conceded spokesman Frederico Santor.

While financial results for last year announced on Friday showed a modest rise in American sales, to $260.6m, shareholders were worried about the impact on future sales. Since January Toscani has been at the eye of the storm. And loved it.

Regaling interviewers in his broken English, he took the moral high ground of opposing capital punishment and stoked the controversy with quotes he may come to regret. 'I don't have to justify myself. Controversy is very useful. It's up to the other side to justify the shit they do. It is almost a Third Reich vision in these prisons,' he declared.

Toscani said he wanted to foster debate on capital punishment even at the cost of losing business. 'Of course, that may happen. But as a result of the campaign, we may gain new customers. If advertising made everyone happy, it would be an act of hypocrisy.'

A grandfather of seven, his bravado was not always thus. He was born the son of an Italian photojournalist who photographed the dead Mussolini hanging upside down from a meat hook. Now a hulking, designer-stubbled executive, Toscani studied photography in London in the Sixties on exchange from the Kunstgewerbeschule in Zurich.

In the Seventies and early Eighties he was a fashion photographer for Vogue, Elle, Mademoiselle, Harper's Bazaar. His first ad featured his girlfriend's posterior encased in Jesus Jeans. It was banned for its slogan, 'He who loves me will follow me'.

In 1983 his work seduced Luciano Benetton, figurehead of the $2 billion Benetton empire, based in Treviso.

The first images were portraits of inter-racial relationships at a time when non-white faces were were almost invisible in advertising, but the more controversial work would follow quickly. 'You are talking with the luckiest and most privileged man ever created by God,' he once told an interviewer.

For work he was given a brightly-coloured office housed in a cream-coloured, stand-alone pavilion. The mogul told him: 'The Benetton image is your toy. Do not let anyone interfere with it, even me.' No one did. Soon he progressed to more daring images. In 1993, Aids groups in France sued over Benetton ads that showed the words 'HIV positive' on buttocks, calling them commercial exploitation of suffering. In the Nineties, the Roman Catholic Church protested a campaign that featured models dressed as a priest and a nun kissing, and human rights groups attacked ads that supposedly showed the clothing of a Bosnian war victim. Other images used included a bloodied new-born child, and horses copulating. The outrage became a permanent background buzz, but never reached the fever pitch of the death row protests.