ਹੋਰ

10 ਵਿੰਟੇਜ ਮੈਟਲ ਲੰਚਬਾਕਸ


"ਵਿੰਟੇਜ" ਸ਼ਬਦ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੀ ਜੋੜਦਾ ਹੈ? ਸਾਡੇ ਲਈ, ਇਹ ਘਰੇਲੂ ਉਪਜਾ ਚਾਕਲੇਟ ਚਿਪ ਕੂਕੀਜ਼, ਲਾਲ ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਚੈਕਰਡ ਮੇਜ਼ ਦੇ ਕੱਪੜੇ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਪਕਾਏ ਹੋਏ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਰਾਤ ਦੇ ਖਾਣੇ ਅਤੇ ਉਹ ਸਾਰੀ ਡੋਨਾ ਰੀਡ ਦੀ ਕਲਪਨਾ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਹੈ. ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਯਾਦਾਂ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਚਾਹੇ ਇਹ ਦਾਦੀ ਦੀਆਂ ਕੂਕੀਜ਼ ਹੋਣ, ਜਾਂ ਮੰਮੀ ਦਾ ਐਤਵਾਰ ਭੁੰਨਿਆ ਹੋਇਆ ਚਿਕਨ. ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਲੱਖਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਕੁਝ ਵਧੇਰੇ ਸਪਸ਼ਟ ਯਾਦਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਦੇ ਪੈਕ ਕੀਤੇ ਲੰਚਾਂ 'ਤੇ ਕੇਂਦਰਤ ਹਨ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਸੰਦੀਦਾ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਡੱਬੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ. ਗ੍ਰੇਡ ਸਕੂਲ ਕਿਡੋ ਲਈ ਅੰਤਮ ਸਥਿਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ, ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਡੱਬੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵੈਂਡਰ ਬ੍ਰੇਡ ਸੈਂਡਵਿਚ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਆਏ, ਕੈਫੇਟੇਰੀਆ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੇ ਮਿੱਤਰ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਦਾ ਅਰੰਭ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ ਕਿ ਕੀ ਸੁਪਰਮੈਨ ਜਾਂ ਬੈਟਮੈਨ ਉੱਤਮ ਸੀ (ਇਹ ਸੁਪਰਮਾਨ ਹੈ, ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੈ), ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਤੁਹਾਡੀ ਮਾਂ ਦੇ ਸ਼ਰਮਨਾਕ ਨੋਟਸ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ . ਵਿੰਟੇਜ ਪੌਪ ਕਲਚਰ ਯਾਦਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀਆਂ ਲਈ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਦੀਆਂ ਵਸਤੂਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨਾ ਦਿਲਾਸਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅੱਜਕੱਲ੍ਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵਿੰਟੇਜ ਮੈਟਲ ਲੰਚ ਬਾਕਸ ਹਨ.

10 ਵਿੰਟੇਜ ਮੈਟਲ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਬਕਸੇ ਲਈ ਇੱਥੇ ਕਲਿਕ ਕਰੋ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਅਜੇ ਵੀ ਸਲਾਈਡਸ਼ੋ ਹੁੰਦਾ

1950 ਵਿੱਚ, ਅਲਾਦੀਨ ਨਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਕੰਪਨੀ ਨੇ ਯੁਗ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਸੱਚੇ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਬਕਸੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਧਾਰਨ ਧਾਤ ਦੇ ਬਕਸਿਆਂ ਨੂੰ ਹੋਪਲੋਂਗ ਕੈਸੀਡੀ ਦੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ. ਫਿਰ, 1953 ਵਿੱਚ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਕਾਉਬੌਏ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਕ੍ਰੇਜ਼ ਦੀ ਸਵਾਰੀ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਰੌਏ ਰੋਜਰਸ ਅਤੇ ਡੇਲ ਇਵਾਂਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਪੱਛਮੀ-ਥੀਮ ਵਾਲੇ ਟੀਵੀ ਸ਼ੋਅ ਨੂੰ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਡੱਬੇ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ, ਜਿਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪਹਿਲੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ 2.5 ਮਿਲੀਅਨ ਯੂਨਿਟ ਵੇਚੇ ਉਤਪਾਦਨ.

ਅਗਲੇ 30 ਸਾਲਾਂ ਜਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਲਈ, ਮੈਟਲ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਸੁਨਹਿਰੀ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ; ਦਿ ਬੀਟਲਸ ਤੋਂ ਬਾਰਬੀ ਤੱਕ ਦੇ ਪੌਪ ਆਈਕਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਬਾਕਸ ਤੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ. ਅਤੇ ਆਓ ਈਮਾਨਦਾਰ ਹੋਈਏ, ਇੱਕ ਠੰਡਾ ਦੁਪਹਿਰ ਦਾ ਖਾਣਾ ਰੱਖਣਾ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਨੂੰ ਐਲੀਮੈਂਟਰੀ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ "ਅੰਦਰ" ਭੀੜ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ (ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਮਿਠਾਈ ਕਿੰਨੀ ਵਧੀਆ ਸੀ ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਸਾਂਝਾ ਕਰਨ ਅਤੇ/ਜਾਂ ਵਪਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਸੀ ਜਾਂ ਨਹੀਂ).

1985 ਵਿੱਚ, ਫਲੋਰਿਡਾ ਵਿੱਚ ਚਿੰਤਤ ਮਾਵਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਨੇ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਡੱਬਿਆਂ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਇਸ ਡਰ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਆਖਰੀ ਮੈਟਲ ਲੰਚਬਾਕਸ (ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵਿਅੰਗਾਤਮਕ ਤੌਰ ਤੇ ਹਿੰਸਕ ਰੈਂਬੋ ਸੀ) ਨੇ ਉਤਪਾਦਨ ਲਾਈਨ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤੀ.

ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ, ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਠੰਡਾ ਦੁਪਹਿਰ ਦਾ ਖਾਣਾ ਰੱਖਣਾ ਮਾਣ ਕਰਨ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਸੀ. ਪਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਡੱਬੇ ਨੂੰ ਪੁਦੀਨੇ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਰੱਖਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਕੁਝ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਸੱਚਮੁੱਚ ਤੁਹਾਡੇ ਹੱਥਾਂ 'ਤੇ ਮਾਣ: ਸੋਨੇ ਦੀ ਇੱਕ ਸੰਭਾਵੀ ਖਾਨ.

ਸਾਨੂੰ ਉੱਥੇ 10 ਸਭ ਤੋਂ ਕੀਮਤੀ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਬਕਸੇ ਮਿਲੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਦਰਜਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ - ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਕੀਮਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਕਾਰ ਖਰੀਦ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ! ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਡੈਂਟਲੇ ਡੂਡਲੀ ਡੂ-ਰਾਈਟ ਬਾਕਸ ਲਈ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਡਾਲਰ ਦੇਵੋਗੇ? 240-ਰੌਬਰਟ ਬਾਰੇ ਕਿਵੇਂ? ਅੱਜ ਮਾਰਕੀਟ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਿੰਗੇ ਵਿੰਟੇਜ ਲੰਚਬੌਕਸਾਂ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਜਾਣਨ ਲਈ ਪੜ੍ਹੋ.


5 ਰੈਟਰੋ ਟੀਨ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਡੱਬੇ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਬਚਪਨ ਲਈ ਯਾਦਗਾਰੀ ਬਣਾ ਦੇਣਗੇ

ਇਹ ਸੰਗ੍ਰਹਿਯੋਗ ਧਾਤ ਦੇ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਬਕਸੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦੁੱਧ ਦੇ ਪੈਸੇ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ.

ਇਹ ਇਕੱਤਰ ਕਰਨ ਯੋਗ ਧਾਤ ਦੇ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਬਕਸੇ ਦੁੱਧ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪੈਸੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਗੇ.

1953 ਵਿੱਚ ਅਮੈਰੀਕਨ ਥਰਮੋਸ ਬੌਟਲ ਕੰਪਨੀ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, "ਦੁਸ਼ਮਣ ਦਾ ਰਾਜਾ" ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਵਾਲੇ ਇਸ ਲੰਚ ਬਾਕਸ ਵਿੱਚ ਚਰਿੱਤਰ-ਅਧਾਰਤ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਟੀਨ ਦੀ ਸਵੇਰ ਹੋਈ. ਮਾਰਸ਼ਾ ਬੇਮਕੋ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, “ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਵਿਕਲਪ ਸੁਸਤ ਅਤੇ ਉਪਯੋਗੀ ਸਨ, ਇਸ ਲਈ ਜਦੋਂ ਇਹ ਬਾਹਰ ਆਇਆ ਤਾਂ ਇਹ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਹਿੱਟ ਸੀ।ਪੁਰਾਤਨ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾ ਰੋਡ ਸ਼ੋਅ, ਜਿਸ ਨੇ ਇਸ ਦੇ ਮੁੱਲ ਬਾਰੇ ਸ਼ੋਅ ਮੁਲਾਂਕਣ ਲੀਲਾ ਡਨਬਾਰ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਮਸ਼ਵਰਾ ਕੀਤਾ. ਥਰਮੋਸ ਨੇ ਪਹਿਲੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ 2.5 ਮਿਲੀਅਨ ਦੀ ਵਿਕਰੀ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਬਾਕਸ ਦੀ ਟ੍ਰੇਲਬਲੇਜ਼ਿੰਗ ਸਥਿਤੀ ਇਸਨੂੰ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਤੌਰ ਤੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ (ਸਮਿੱਥਸੋਨਿਅਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਹੈ).

ਇਸਦੀ ਕੀ ਕੀਮਤ ਹੈ: $250

ਓਹੀਓ ਆਰਟ, ਇੱਕ ਕੰਪਨੀ ਜੋ ਐਚ ਏ ਸਕੈਚ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ, ਨੇ 1975 ਵਿੱਚ ਰੇਤ ਦੇ ਡੱਬਿਆਂ, ਟੀਨ ਦੇ ਖਿਡੌਣਿਆਂ ਅਤੇ ਐਮਡੀਸ਼ੈਂਡ ਨੂੰ ਇਹ ਰਸਦਾਰ ਨੰਬਰ ਵੀ ਬਣਾਇਆ.

ਇਸਦੀ ਕੀ ਕੀਮਤ ਹੈ: $25

ਸਨੂਪੀ ਲੰਚ ਪੇਲ 1960 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਜਾਣ ਪਛਾਣ ਸੀ. ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਟੁੱਟਣ ਅਤੇ ਅੱਥਰੂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਇਹ ਅਜੇ ਵੀ ਕਾਫ਼ੀ ਮੁੱਲ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ.

ਇਸਦੀ ਕੀ ਕੀਮਤ ਹੈ: $100 (ਥਰਮੌਸ ਦੇ ਨਾਲ $ 400)

1960 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਵੋਲਕਸਵੈਗਨ ਡੀਲਰਸ਼ਿਪਸ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਇੱਕ ਸੀਮਤ-ਸੰਸਕਰਣ ਫਰੀਬੀ, ਇਹ ਪੇਲ ਹੁਣ ਇੱਕ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਅਨੁਮਾਨ ਦਾ ਮਾਣ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ.

ਇਸਦੀ ਕੀ ਕੀਮਤ ਹੈ: $350 (ਥਰਮੌਸ ਦੇ ਨਾਲ $ 500)

ਕਿੰਗ ਸੀਲੀ ਕੰਪਨੀ ਨੇ 1960 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਨਮੂਨੇ ਵਾਲਾ ਬਾਕਸ ਬਣਾਇਆ. ਅੱਜ, ਇਸਦਾ ਪਿਛੋਕੜ ਵਾਲਾ ਮਾਹੌਲ ਇਸਨੂੰ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਖੋਜ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ.


ਵਿੰਟੇਜ ਮੈਟਲ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਬਕਸੇ ਜੋ ਇਕੱਠੇ ਕਰਨ ਯੋਗ ਸੋਨੇ ਹਨ

ਵਿੰਟੇਜ ਮੈਟਲ ਲੰਚ ਬਾਕਸ. ਠੰnessੇ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਲੂਣ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਭਾਰ ਦੇ ਹਰ ਬੱਚੇ ਕੋਲ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਇੱਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਪਰ ਕਿਸ ਨੇ ਉਮੀਦ ਕੀਤੀ ਹੋਵੇਗੀ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਧਾਤ ਜਾਂ ਪਲਾਸਟਿਕ ਸੈਂਡਵਿਚ ਕੈਰੀਅਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਾਲਗ ਪਿਆਰ ਦੀ ਵਸਤੂ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਸ਼ਾਇਦ ਕੁਝ ਸਮੈਕਰੂਸ ਦੇ ਯੋਗ ਵੀ ਹੋਵੇਗਾ?

ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਵਿੰਟੇਜ ਮੈਟਲ ਲੰਚ ਬਾਕਸ

ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਬਕਸੇ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਲਿਥੋਗ੍ਰਾਫਡ ਧਾਤ ਦੀ ਵਰਤੋਂ 1950 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ. ਅਲਾਦੀਨ ਅਤੇ ਥਰਮੋਸ ਵਰਗੀਆਂ ਕੰਪਨੀਆਂ ਨੇ 1960, 1970 ਅਤੇ 1980 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੌਰਾਨ ਸੈਂਕੜੇ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਬਣਾਏ. ਆਖਰੀ ਮੈਟਲ ਲੰਚ ਬਾਕਸ 1985 ਵਿੱਚ ਰੈਂਬੋ ਬਾਕਸ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਪਲਾਸਟਿਕ ਦੇ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਠੰਡੇ ਠੰਡੇ ਸਨ, ਪਰ ਵਿੰਟੇਜ ਮੈਟਲ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਕੰਧ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਚੰਕੀ ਬੱਚੇ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਫਲਾਂ ਦੇ ਸਨੈਕਸ ਨੂੰ ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ.

ਜਦੋਂ ਕਿ ਮਿਕੀ ਮਾouseਸ ਵਰਗੇ ਕਿਰਦਾਰਾਂ ਨੇ 1935 ਵਿੱਚ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਡੱਬੇ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕਰਵਾਇਆ, ਅਲਾਦੀਨ ਇੰਡਸਟਰੀਜ਼ ਨੇ ਇੱਕ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਸ਼ੋਅ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਪਹਿਲੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ#ਲੰਚ ਬਾਕਸ ਬਣਾਏ. ਇਹ ਬਾਕਸ ਸ਼ੋਅ ਦੇ ਬਾਹਰ ਅਧਾਰਤ ਸੀ ਹੋਪਲਾਂਗ ਕੈਸੀਡੀ. ਹੋਪਲੌਂਗ ਕੈਸੀਡੀ ਬਾਕਸ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਡਾਲਰ ਤੋਂ ਘੱਟ ਵਿੱਚ ਵੇਚਿਆ ਗਿਆ ਸੀ. ਅੱਜ, ਇੱਕ ਪੁਦੀਨੇ, ਅਣਵਰਤਿਆ ਨਮੂਨਾ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਡਾਲਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ.

ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਇਕੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ

ਤਾਂ, ਇੱਕ ਵਿੰਟੇਜ ਮੈਟਲ ਲੰਚ ਬਾਕਸ ਕੀ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੋਨਾ ਹੈ? ਸਥਿਤੀ ਅਤੇ ਦੁਰਲੱਭਤਾ. ਹਾਲਾਂਕਿ ਇੱਥੇ ਲੱਖਾਂ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਬਕਸੇ ਵੇਚੇ ਗਏ ਹਨ, ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਪੁਦੀਨੇ ਅਤੇ ਅਣਵਰਤੇ ਨਮੂਨੇ ਦੀ ਇੱਕ ਸੀਮਤ ਮਾਤਰਾ ਬਾਕੀ ਹੈ. ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੋਣ ਲਈ, ਸਾਰੇ ਵਿੰਟੇਜ ਲੰਚ ਬਾਕਸ ਪੈਸੇ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ. ਕੁਝ ਕਿਸੇ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਕੀਮਤ ਨਹੀਂ ਹਨ. ਧਾਤ ਦੇ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਬਕਸੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੇਲ ਖਾਂਦੇ ਥਰਮੋਸ ਨਾਸ਼ੁਕਰੇ ਛੋਟੇ ਗਧੇ ਦੁਆਰਾ ਦੰਦਾਂ, ਜੰਗਾਲ ਅਤੇ ਦੁਰਵਿਵਹਾਰ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਸਨ. ਬਹੁਤੇ ਕੁਲੈਕਟਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਾਫ਼, ਜੰਗਾਲ ਅਤੇ ਦੰਦਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਬਕਸੇ ਲੱਭਦੇ ਹਨ. ਸਕ੍ਰੈਚ-ਮੁਕਤ ਚਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸਾਫ਼ ਕੋਨੇ ਵੀ ਇੱਕ ਕਾਰਕ ਹਨ.

ਕੋਈ ਵੀ ਕੁਲੈਕਟਰ ਸਿਰਫ 40 ਸਾਲ ਪੁਰਾਣੇ ਟਮਾਟਰ ਦੇ ਸੂਪ ਦੀ ਮਹਿਕ ਲੱਭਣ ਲਈ ਥਰਮਸ ਖੋਲ੍ਹਣ ਦਾ ਅਨੰਦ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ. ਮੇਰੀ ਰਾਏ ਵਿੱਚ, ਸਭ ਤੋਂ ਸੈਕਸੀ ਦੁਪਹਿਰ ਦਾ ਖਾਣਾ ਬਾਕਸ ਪੁਦੀਨਾ, ਨਾ ਵਰਤਿਆ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਅਸਲੀ ਥਰਮੌਸ ਅਤੇ ਟੈਗਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੈ. ਟੈਗਸ ਕਾਗਜ਼ ਦੇ ਛੋਟੇ ਛੋਟੇ ਟੁਕੜੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਸਤਰ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਦੁਆਰਾ ਹੈਂਡਲ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਕੁਝ ਥਰਮੋਸ ਅਜੇ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਸਲ ਸੁਰੱਖਿਆ ਪੇਪਰ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ ਹੋਣਗੇ. ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਡੱਬੇ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਫਾਇਦੇਮੰਦ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪੈਸੇ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਚੂਚਿਆਂ ਕੋਲ ਲੰਚ ਬਾਕਸ ਦੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵਾਲੇ ਮੁੰਡਿਆਂ ਦਾ ਆਉਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ.

ਹਰ ਕਿਸੇ ਦੇ ਆਪਣੇ ਗ੍ਰੇਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ

ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਡੱਬੇ ਇਕੱਠੇ ਕਰਨ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਦਿਲਚਸਪ ਚੀਜ਼ ਗ੍ਰੇਲ ਹੈ, ਜਾਂ ਉਹ ਕੀਮਤੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਅਕਸਰ ਨਿੱਜੀ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ ਮੰਗੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ. ਜਦੋਂ ਕਿ ਕੁਲੈਕਟਰ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੀਆਂ ਕਿੱਟਾਂ ਇਕੱਤਰ ਕਰਨਾ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਚਪਨ ਦੇ ਲਈ ਉਦਾਸ ਹਨ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਆਪਣੇ ਡੱਬੇ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲੋਂ ਬਹੁਤ ਪੁਰਾਣੇ ਹਨ. ਉਦਾਹਰਣ ਦੇ ਲਈ, ਮੈਂ 1950 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲੋਨ ਰੇਂਜਰ ਬਾਕਸ ਦੀ ਮਲਕੀਅਤ ਲਈ ਬਹੁਤ ਛੋਟਾ ਸੀ, ਪਰ ਮੈਂ ਅੱਜ ਕਰਾਂਗਾ.

ਇਹ ਬਹੁਤ ਦਿਲਚਸਪ ਹੈ ਕਿ ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਿੱਜੀ "ਹੋਲੀ ਗ੍ਰੇਲਜ਼" ਨੂੰ ਕੀ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਤੀ ਮੁੱਲ ਤੇ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ. ਹਾਲਾਂਕਿ ਕੁਝ ਲੰਚਬੌਕਸ, ਜਿਵੇਂ ਗੁੰਬਦਦਾਰ ਲੋਸਟ ਇਨ ਸਪੇਸ ਬਾਕਸ, ਵੱਡੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਪੈਸਾ ਕਮਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਲੋਕ ਸਟ੍ਰਾਬੇਰੀ ਸ਼ੌਰਟਕੇਕ ਮੈਟਲ ਬਾਕਸ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ.

ਮੇਰੇ ਕੇਸ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ 1970 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅੱਧ ਤੋਂ 1980 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਮੱਧ ਤੱਕ ਬਕਸੇ ਇਕੱਠੇ ਕਰਦਾ ਹਾਂ. ਮੇਰੇ ਮਨਪਸੰਦ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਬਕਸੇ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੇਰਾ ਫਲੈਸ਼ ਗੋਰਡਨ ਬਾਕਸ ਹੈ. ਇਹ ਅਣਵਰਤਿਆ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣਾ ਸਟੋਰ ਸਟਾਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਟੈਗਸ, ਕਾਗਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਮੇਲ ਖਾਂਦੇ ਥਰਮੌਸ ਨਾਲ ਪੂਰਾ. ਇਹ ਸ਼ਾਇਦ ਬਹੁਤੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗਰੇਲ ਮੰਨਿਆ ਜਾਵੇਗਾ. ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕੁਲੈਕਟਰਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਸਮੁੱਚੇ ਮਨਪਸੰਦ ਨੂੰ ਚੁਣਨਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਇੱਕ ਲੜੀ ਵੀ ਇਕੱਠੀ ਕਰਾਂਗਾ.

ਮੇਰੀ ਗ੍ਰੇਲ ਲੜੀ ਸਟਾਰ ਵਾਰਜ਼ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੋਵੇਗੀ. ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਤਿੰਨੇ ਮੂਲ ਫਿਲਮਾਂ ਦੀਆਂ ਅਣਵਰਤੀਆਂ ਕਾਪੀਆਂ ਹਨ. ਸਟਾਰ ਵਾਰਜ਼ ਬਾਕਸ ਦੇ ਦੋ ਸੰਸਕਰਣ ਹਨ, ਨਾਲ ਹੀ ਮੇਰੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵਿੱਚ ਦਿ ਐਮਪਾਇਰ ਸਟ੍ਰਾਈਕਸ ਬੈਕ ਅਤੇ ਜੇਡੀ ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਦੇ ਦੋ ਸੰਸਕਰਣ ਹਨ.

ਵਿੰਟੇਜ ਮੈਟਲ ਲੰਚ ਬਾਕਸ ਇਕੱਠੇ ਕਰਨਾ

ਸਿੰਗਲ ਬਾਕਸ ਅਤੇ ਬਾਕਸ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਖਰੀਦਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਹਨ. ਈਬੇ, ਫੇਸਬੁੱਕ ਮਾਰਕਿਟਪਲੇਸ, ਫਲੀ ਬਾਜ਼ਾਰ ਅਤੇ ਖਿਡੌਣੇ ਅਤੇ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਸੰਮੇਲਨ ਕੁਝ ਵਧੀਆ ਸਥਾਨ ਹਨ. ਹਾਲਾਂਕਿ ਗੈਰੇਜ ਦੀ ਵਿਕਰੀ ਕਦੇ -ਕਦਾਈਂ ਸੋਨਾ ਪੈਦਾ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹੈ.

ਇੱਥੇ ਵਿੰਟੇਜ ਲੰਚਬਾਕਸ ਕੁਲੈਕਟਰ AT ਹੈਟਰ ਫ੍ਰੀ ਵਰਗੇ ਫੇਸਬੁੱਕ ਕੁਲੈਕਟਰ ਪੰਨੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੁਲੈਕਟਰ ਹਨ ਜੋ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਖਰੀਦਦੇ ਅਤੇ ਵੇਚਦੇ ਹਨ. ਪੰਨੇ 'ਤੇ ਕੁਝ ਮੁੰਡੇ ਇਕੋ ਸ਼ਾਟ ਵਿਚ ਪੂਰੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਨੂੰ ਸੁੱਟ ਦੇਣਗੇ. "ਬਹੁਤ" ਖਰੀਦਣਾ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਵਿਚਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਤੁਸੀਂ ਵਾਧੂ ਦੇ ਨਾਲ ਖਤਮ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਦੂਜੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿਕਾਂ ਨਾਲ ਬਕਸੇ ਵਪਾਰ ਕਰਨਾ ਸ਼ੌਕ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਹੈ. ਅਤੇ ਵਪਾਰ ਤੁਹਾਡੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਦਾ ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਤਰੀਕਾ ਹੈ.

ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਡੱਬੇ ਇਕੱਠੇ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਮੇਰੀ ਸਲਾਹ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਅਜਿਹੀ ਚੀਜ਼ ਨਾਲ ਅਰੰਭ ਕਰੋ ਜਿਸਦਾ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਪੁਰਾਣਾ ਮਹੱਤਵ ਹੈ. ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੱਲੇ ਤੋਂ ਬਿਲਕੁਲ ਪੁਦੀਨੇ ਜਾਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੈ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਘੱਟ ਮਹਿੰਗੇ ਡੱਬਿਆਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਉੱਥੋਂ ਅਪਗ੍ਰੇਡ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ.

ਇੱਥੇ ਕੁਝ ਕਿਤਾਬਾਂ ਅਤੇ ਕੀਮਤ ਗਾਈਡ ਉਪਲਬਧ ਹਨ, ਪਰ ਕੀਮਤਾਂ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੀਆਂ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ. ਬਾਕਸ ਦੇ ਸਹੀ ਮੁੱਲ ਦਾ ਪਤਾ ਲਗਾਉਣ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਰੀਕਾ ਈਬੇ 'ਤੇ ਹੈ. ਈਬੇ ਦੀਆਂ ਸੂਚੀਆਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰੋ ਜੋ ਪੂਰੀਆਂ ਅਤੇ ਵੇਚੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਨਾ ਕਿ ਪੁੱਛਣ ਵਾਲੀਆਂ ਕੀਮਤਾਂ. ਫੇਸਬੁੱਕ ਵਰਗੀਆਂ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਵਿਕਰੇਤਾ ਇੱਕ ਕ੍ਰੈਪਸ਼ੂਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਸਿੱਧੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਚਿੱਤਰਕਾਰੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਖਰੀਦਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਇੱਕ ਮੁੱਲ ਲੱਭਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ ਕਿਉਂਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਿਕਰੇਤਾ ਇੱਕ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਦੀ ਕੀਮਤ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ. ਇੱਕ ਡੀਲਰ ਦਾ ਆਦਰਸ਼ ਹੈ "ਘੱਟ ਖਰੀਦੋ, ਉੱਚ ਵੇਚੋ." ਇਸ ਲਈ, ਇਕੱਤਰ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਸਮਾਰਟ ਸ਼ਾਪਰ ਬਣੋ. ਇੱਥੇ ਲੱਭਣ ਲਈ ਕੁਝ ਬਹੁਤ ਹੀ ਅਦਭੁਤ ਸੌਦੇ ਹਨ.


Ts показа рекламных объявлений Etsy по интересам используются технические решения.

Ы к этому рекламе (которые могут располагать собранной ими информацией). Ts не означает прекращения демонстрации демонстрацииы Etsy или изменений в алгоритмах персонализации Etsy, может привести к тому, реклама будет повторяться чаще и станет. Ie в нашей Политике в файлов файлов ਕੂਕੀ и технологий.


ਲੰਚ ਬਾਕਸ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ

ਹਰ ਨਵੇਂ ਸਕੂਲੀ ਸਾਲ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਦੁਪਹਿਰ ਦਾ ਖਾਣਾ ਚੁਣਨ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਦਿਲਚਸਪ ਕੀ ਹੈ? ਬੱਚੇ ਬਕਸੇ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਚੁਣਦੇ ਹਨ, ਬਹਿਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕਿਹੜਾ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ. ਬੱਚੇ ਅਤੇ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਡੱਬੇ ਇਕੱਠੇ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ - ਜਿਵੇਂ, ਪੀਨਟ ਬਟਰ ਅਤੇ ਜੈਲੀ.

ਹਾਲਾਂਕਿ, ਪਹਿਲੇ ਲੰਚ ਬਾਕਸ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਬਿਲਕੁਲ ਨਹੀਂ ਸਨ. 1800 ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ, ਬਲੂ-ਕਾਲਰ ਕਾਮਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲੰਚ ਨੂੰ ਧਾਤ ਦੇ ailsੇਰ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਲਿਜਾਇਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਕਾਰਜ ਸਥਾਨ ਦੀ ਕਠੋਰਤਾ ਤੋਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ. ਦਰਅਸਲ, ਤੁਹਾਡੇ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਪੈਲ ਨੇ ਆਰਥਿਕ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਜਗ੍ਹਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਇਆ - ਇੱਕ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਦੁਪਹਿਰ ਦਾ ਗਰਮ ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦੇ. ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਮਕਾਜੀ ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਨਕਲ ਕਰਨ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਰੋਕਦਾ. ਜਲਦੀ ਹੀ, ਬੱਚਿਆਂ ਨੇ ਟੀਨ ਦੇ ਡੱਬਿਆਂ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੀਆਂ ਪੇਟੀਆਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ ਜੋ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕੂਕੀਜ਼ ਜਾਂ ਤੰਬਾਕੂ ਰੱਖਣ ਲਈ ਵਰਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਸਨ. ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਪੁੰਜ ਦੁਆਰਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਪਕੌੜੇ ਪਿਕਨਿਕ ਦੀਆਂ ਟੋਕਰੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਜੁਲਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਖੇਡਣ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਚਿੱਤਰ ਸਨ.

ਲੰਚ ਬਾਕਸ ਦਾ ਸੁਨਹਿਰੀ ਯੁੱਗ

ਪਹਿਲਾ ਚਰਿੱਤਰ-ਲਾਇਸੰਸਸ਼ੁਦਾ ਦੁਪਹਿਰ ਦਾ ਖਾਣਾ 1935 ਵਿੱਚ ਬਾਹਰ ਆਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਮਿਕੀ ਮਾouseਸ ਸੀ. ਪਰ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦਾ ਬਾਜ਼ਾਰ 1950 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਤੱਕ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਫਟਿਆ. ਉਸ ਸਮੇਂ ਤਕ, ਅਲਾਦੀਨ ਇੰਡਸਟਰੀਜ਼ ਨੇ ਸਾਦੇ, ਸਟੀਲ ਅਤੇ ਕੁਟਲੰਚ ਕਿੱਟਾਂ ਵੇਚੀਆਂ. & Quot; ਆਪਣੀ ਮਾਰਕੀਟ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਦੇ ਨਵੇਂ ਤਰੀਕਿਆਂ ਦੀ ਭਾਲ ਵਿੱਚ, 1950 ਦੇ ਅਰੰਭ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਨੇ ਹੋਪਲਾਂਗ ਕੈਸੀਡੀ ਦੇ ਇੱਕ ਡੈਕਲ ਨਾਲ ਸ਼ਿੰਗਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਦੁਪਹਿਰ ਦਾ ਖਾਣਾ ਬਾਕਸ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ. ਵਿਕਰੀ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ੀ ਆਈ, ਅਤੇ ਅਮਰੀਕਨ ਥਰਮੌਸ ਨੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਇਸਦਾ ਪਾਲਣ ਕੀਤਾ. ਇਸਨੇ ਬਾਕਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਸਿਆਂ ਤੇ ਪੂਰੇ ਰੰਗ ਦੀ ਲਿਥੋਗ੍ਰਾਫੀ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਰਾਏ ਰੋਜਰਸ ਲੰਚ ਬਾਕਸ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ. ਅੱਖਰ-ਅਧਾਰਤ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਬਕਸੇ ਦਾ ਮਤਲਬ ਸੀ ਕਿ ਬੱਚੇ ਹਰ ਸਾਲ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਇਸ ਗੱਲ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਸਮੇਂ ਟੀਵੀ ਸ਼ੋਅ ਜਾਂ ਫਿਲਮ ਗਰਮ ਸੀ. ਇੱਕ ਉਦਯੋਗ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ - 120 ਮਿਲੀਅਨ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਡੱਬੇ 1950 ਅਤੇ 1970 ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵੇਚੇ ਗਏ ਸਨ. ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਬਕਸੇ ਮੇਲ ਖਾਂਦੇ ਥਰਮੌਸ ਦੇ ਨਾਲ ਆਏ ਸਨ. ਇਹ ਥਰਮੋਜ਼ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਸਟੀਲ ਦੇ ਬਣੇ ਹੁੰਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਨਾਲ ਇੰਸੂਲੇਟ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ. ਪਰ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਥਰਮਸ ਇੱਕ ਪਲਾਸਟਿਕ ਸੰਸਕਰਣ ਵਿੱਚ ਵਿਕਸਤ ਹੋਇਆ.

1962 ਵਿੱਚ, ਅਲਾਦੀਨ ਨੇ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਡੱਬੇ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਅਤੇ ਪਿੱਛੇ ਉਭਾਰ ਕੇ ਕ੍ਰਾਂਤੀਕਾਰੀ ਕੀਤਾ, ਕਲਾਕਾਰੀ ਵਿੱਚ 3-ਡੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ. & Quotdome & quot ਦੇ ਆਕਾਰ ਦੇ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦਾ ਡੱਬਾ ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਕਿ ਕਰਮਚਾਰੀ ਦੇ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਮੁ designsਲੇ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਨੂੰ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ. 1960 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ, ਵਿਨਾਇਲ ਲੰਚ ਬਾਕਸ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ. ਇਹ ਪਲਾਸਟਿਕ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਗੱਤੇ ਉੱਤੇ ਗਰਮੀ ਨਾਲ ਸੀਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ. ਇਹ ਗੁਲਾਬੀ ਡੱਬੇ ਕੁੜੀਆਂ ਵੱਲ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਸਨ. ਵਿਨਾਇਲ ਬਕਸੇ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਫੜੇ ਗਏ, ਹਾਲਾਂਕਿ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਨਾਜ਼ੁਕ ਸਨ.

ਮੈਟਲ ਲੰਚ ਬਾਕਸ ਦਾ ਪਤਨ

1970 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਲਾਗਤ ਘਟਾਉਣ ਦੇ ਉਪਾਅ ਪਲਾਸਟਿਕ ਦੇ ਲੰਚ ਬਾਕਸ ਦੇ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਸਨ. ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਮੈਟਲ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੀ ਮੌਤ 1970 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅਰੰਭ ਵਿੱਚ ਆਈ ਸੀ ਜਦੋਂ ਫਲੋਰਿਡਾ ਨੇ ਮੈਟਲ ਲੰਚ ਬਾਕਸ ਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਲਗਾ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਇਸ ਡਰ ਨਾਲ ਕਿ ਬੱਚੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੇਡ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਜੋਂ ਵਰਤਣਗੇ. ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹ ਲੋਕ ਕਥਾ [ਸਰੋਤ: ਲੋਸ] ਜਾਪਦਾ ਹੈ. ਵਧੇਰੇ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੈ, ਪਲਾਸਟਿਕ ਦੇ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਬਕਸੇ ਉਤਪਾਦਨ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਸਤੇ ਸਨ. ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਆਖਰੀ ਮੈਟਲ ਦੁਪਹਿਰ ਦਾ ਖਾਣਾ 1987 ਵਿੱਚ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਫਿਲਮੀ ਕਿਰਦਾਰ ਰੈਂਬੋ ਸੀ.

ਥਰਮੋਸ 1998 ਵਿੱਚ ਮੈਟਲ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਡੱਬੇ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਇਆ, ਪਰ ਉਹ ਪ੍ਰਤੀ ਸਾਲ ਸਿਰਫ ਕੁਝ ਹੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਅੱਜ, ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਮੈਟਲ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਇਕੱਠੇ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਹਨ. ਪਰ ਆਪਣੇ ਪੁਰਾਣੇ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਡੱਬੇ ਲਈ ਇੱਕ ਟਨ ਨਕਦੀ ਇਕੱਠੀ ਕਰਨ ਦੀ ਉਮੀਦ ਨਾ ਕਰੋ ਜੇ ਇਹ ਖਰਾਬ, ਜੰਗਾਲ ਜਾਂ ਇਸਦਾ ਅਸਲ ਥਰਮਸ ਗੁੰਮ ਹੈ. ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਵਿੰਟੇਜ ਲੰਚ ਬਾਕਸ $ 10 ਅਤੇ $ 100 ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ.

ਬਹੁਤੇ ਹਿੱਸੇ ਲਈ, ਅੱਜ ਦੇ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਡੱਬੇ ਨਰਮ ਹਨ, ਜੋ ਇੰਸੂਲੇਟਡ ਵਿਨਾਇਲ ਅਤੇ ਫੋਮ ਨਾਲ ਬਣੇ ਹਨ - ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਸ਼ੈਲੀ ਜੋ ਬੱਚੇ ਦੇ ਬੈਕਪੈਕ ਵਿੱਚ ਬਿਹਤਰ ਫਿੱਟ ਬੈਠਦੀ ਹੈ. ਹਾਲਾਂਕਿ, ਚਰਿੱਤਰ-ਲਾਇਸੈਂਸਸ਼ੁਦਾ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਬਕਸੇ ਕਦੇ ਵੀ ਸ਼ੈਲੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ ਗਏ. ਦੀ ਬਜਾਏ ਜੀ.ਆਈ. ਜੋਅ ਜਾਂ ਦਿ ਬੀਟਲਸ, ਅੱਜ ਤੁਸੀਂ ਹੈਨਾ ਮੋਂਟਾਨਾ ਜਾਂ ਦਿ ਵਿਗਲਜ਼ ਵਰਗੇ ਮਨਪਸੰਦ ਵੇਖੋਗੇ. ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਸਮਗਰੀ ਦੇ ਬਣੇ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਬਕਸੇ ਵੀ ਮਿਲਣਗੇ.

ਇੱਕ ਵਿੰਟੇਜ, ਦੁਰਲੱਭ 1954 ਸੁਪਰਮਾਨ ਲੰਚ ਬਾਕਸ ਨੇ 2000 ਵਿੱਚ ਨੀਲਾਮੀ ਲਈ ਰੱਖੇ ਜਾਣ ਤੇ 11,500 ਡਾਲਰ ਦੀ ਕਮਾਲ ਦੀ ਕਮਾਈ ਕੀਤੀ.


ਬੀਟਲਜ਼ (1963)

ਫੈਬ ਫੋਰ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਵਾਲੀ ਵਸਤੂ ਕਦੇ ਵੀ ਸ਼ੈਲੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ ਜਾਏਗੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਅਲਾਦੀਨ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦਾ ਡੱਬਾ ਸਿਰਫ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਕਸਤ ਬੀਟਲਮੇਨੀਆ ਲਈ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ. 1960 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਤੱਕ, ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਡੱਬੇ ਇੰਨੇ ਸਰਵ ਵਿਆਪਕ ਸਨ ਕਿ ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਉਪਯੋਗ ਇੱਕ ਬੈਂਡ ਦੀ ਸ਼ਖਸੀਅਤਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ. ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਡੱਬੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹਾਰਟਬਰੌਬਸ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤਕ ਪ੍ਰਤੀਕਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਰੱਖਦੇ ਹਨ.

ਪਾ powderਡਰ-ਨੀਲਾ ਡੱਬਾ, ਜੋ ਸਮਿਥਸੋਨੀਅਨ ਦੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਲਗਾਤਾਰ ਬਾਜ਼ਾਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਿੰਗੇ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਮਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰਿਆਂ ਅਤੇ ਆਟੋਗ੍ਰਾਫਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲ ਮੁੰਡਿਆਂ ਦੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ. ਸ਼ਰਤਾਂ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਮੁੱਲ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ ਤੇ ਵੱਖਰੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ: ਬ੍ਰੈਡਲੇ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਵਿਰਾਸਤ ਨਿਲਾਮੀ ਨੇ 2015 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨੂੰ $ 750 ਵਿੱਚ ਵੇਚਿਆ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਬੇਲੋਮੋ ਇਸਦੇ ਮੌਜੂਦਾ ਪੁਦੀਨੇ ਦੇ ਮੁੱਲ ਨੂੰ ਲਗਭਗ $ 1,820 ਤੇ ਦਰਜਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ.

(ਕ੍ਰੈਡਿਟ: ਸਮਿਥਸੋਨੀਅਨ ਇੰਸਟੀਚਿਟ ਨੈਸ਼ਨਲ ਮਿ Museumਜ਼ੀਅਮ ਆਫ਼ ਅਮੈਰੀਕਨ ਹਿਸਟਰੀ)


Ts показа рекламных объявлений Etsy по интересам используются технические решения.

Ы к этому рекламе (которые могут располагать собранной ими информацией). Ts не означает прекращения демонстрации демонстрацииы Etsy или изменений в алгоритмах персонализации Etsy, может привести к тому, реклама будет повторяться чаще и станет. Ie в нашей Политике в файлов файлов ਕੂਕੀ и технологий.


ਲੰਚ ਬਾਕਸ

ਜਿੱਥੋਂ ਤੱਕ ਵਿੰਟੇਜ ਲੰਚ ਬਾਕਸ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਇੱਕ ਅਸਲ ਕਲਾਸਿਕ ਹੈ. ਸਦੀਵੀ ਡਿਜ਼ਾਈਨ. ਟਿਕਾurable ਨਿਰਮਾਣ. ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਰੇ ਭੋਜਨ (ਦੁਪਹਿਰ ਦਾ ਖਾਣਾ, ਸਨੈਕ, ਦੂਜਾ ਸਨੈਕ ਅਤੇ ਹੋਰ) ਰੱਖਣ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਜਗ੍ਹਾ. Theੱਕਣ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਮੈਟਲ ਬਰੈਕਟ ਵੀ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਰੇ ਆਕਾਰ ਦੀ ਸਟੈਨਲੇ ਵੈੱਕਯੁਮ ਬੋਤਲ ਜਾਂ ਮੱਗ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖ ਸਕਦਾ ਹੈ.

ਸਾਹਸੀ ਲੜੀ ਸੌਖੀ ਕੈਰੀ ਲੰਚ ਕੂਲਰ | 7 ਕਿT.ਟੀ

ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਕੂਲਰ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਇਸਨੂੰ ਪੂਰੇ ਦਿਨ ਲਈ ਠੰਡਾ ਰੱਖ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸਾਹਸ ਹੈ. ਦੋ ਦੇ ਲਈ ਦੁਪਹਿਰ ਦਾ ਖਾਣਾ ਪੈਕ ਕਰੋ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਵਾਧੇ, ਪਾਰਕ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪਿਕਨਿਕ ਜਾਂ ਪੂਰੇ ਦਿਨ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰ ਤੇ ਲੈ ਜਾਓ. ਇਹ ਲੀਕਪ੍ਰੂਫ, ਚੁੱਕਣ ਵਿੱਚ ਅਸਾਨ ਹੈ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਮਨਪਸੰਦ ਸਟੈਨਲੀ ਬੋਤਲ ਨੂੰ idੱਕਣ ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਵਿਵਸਥਤ ਬੰਜੀ ਸਿਸਟਮ ਦੇ ਨਾਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ.

ਸਾਹਸੀ ਸੌਖਾ ਕੈਰੀ ਆdਟਡੋਰ ਕੂਲਰ | 16 ਕਿT.ਟੀ

ਸਧਾਰਨ ਤੌਰ ਤੇ ਹਲਕਾ, ਲੀਕਪ੍ਰੂਫ ਅਤੇ ਇੱਕ ਆਮ ਕੂਲਰ ਦੇ ਫੋਮ ਇਨਸੂਲੇਸ਼ਨ ਤੋਂ ਦੋਗੁਣਾ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸ਼ੇਖੀ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ, ਇਹ ਸਾਹਸ ਟੇਲਗੇਟਸ, ਫਿਸ਼ਿੰਗ ਟ੍ਰਿਪਸ ਅਤੇ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਸਾਰੇ ਦਿਨ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਲਈ ਆਦਰਸ਼ ਹੈ. ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਮਨਪਸੰਦ ਬਰਿ or ਜਾਂ ਸੋਡਾ ਦੇ 21 ਡੱਬੇ ਰੱਖਣ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹੈ ਅਤੇ ਬਰਫ਼ ਨੂੰ ਇੱਕ ਦਿਨ ਲਈ ਜੰਮਿਆ ਰੱਖ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਤੁਹਾਡੀ ਮਨਪਸੰਦ ਸਟੈਨਲੀ ਬੋਤਲ ਨੂੰ idੱਕਣ ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਵਿਵਸਥਤ ਬੰਜੀ ਸਿਸਟਮ ਵੀ ਹੈ.


ਵਿੰਟੇਜ 1970 ਵਿਆਂ ਦੇ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਬਕਸੇ ਦੁਬਾਰਾ ਦੇਖੇ ਗਏ: ਜਦੋਂ ਪੌਪ ਸਭਿਆਚਾਰ ਨੇ ਖੇਡ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਤੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ

󈨊 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੈਟਲ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਡੱਬੇ 'ਤੇ ਕਾਰਟੂਨ ਪਾਤਰ ਅਤੇ ਪੌਪ ਸਿਤਾਰੇ ਕੱਟੇ ਹੋਏ ਸੇਬ ਅਤੇ ਅੰਦਰਲੇ ਪੀਬੀ ਅਤੇ ਐਮਪੀਜੇ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਸਨ. ਦਰਅਸਲ, ਤੁਹਾਡੇ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਡੱਬੇ ਦੀ ਠੰਡਕ ਪੂਰੇ ਸਾਲ ਲਈ ਤੁਹਾਡੀ ਸਮਾਜਿਕ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ. ਇਸ ਇੰਟਰਵਿ interview ਵਿੱਚ, ਚਿੱਤਰਕਾਰ ਅਤੇ ਗ੍ਰਾਫਿਕ ਡਿਜ਼ਾਈਨਰ ਡੀ ਐਡਮਜ਼ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਉਹ ਛੋਟੀ ਸੀ ਤਾਂ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਡੱਬਿਆਂ ਨੇ ਖੇਡ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਦੀ ਰਾਜਨੀਤੀ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਕਿਵੇਂ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁਰਾਣੇ ਧਾਤੂਆਂ ਦੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਨੂੰ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ-ਬਾਹਰ-ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਬਕਸੇ ਵਿੱਚ ਵਰਤਣ ਲਈ ਰੱਖਿਆ. ਐਡਮਜ਼ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਜਾਣਨ ਲਈ, ਉਸਦੇ ਫਲਿੱਕਰ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ.

󈨊s ਅਤੇ#821780s ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਉਹ ਸਨ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਕੁੱਟਣ ਨਹੀਂ ਦੇਣਗੇ. ਇੱਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਟੀਵੀ ਸ਼ੋਅ ਦੇ ਲਈ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਡੱਬੇ ਦੇ ਨਾਲ ਸਕੂਲ ਜਾਣਾ ਠੀਕ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੇਰੇ ਬਚਪਨ ਦੇ "ਸਪੀਡ ਬੱਗੀ," "ਦਿ ਫਲਿੰਟਸਟੋਨਸ," ਜਾਂ "ਦਿ ਇਨਕ੍ਰੇਡੀਬਲ ਹਲਕ." ਪਰ ਤੁਸੀਂ "ਦਿ ਵਾਲਟਨਜ਼" ਵਰਗਾ ਕੁਝ ਲੈ ਕੇ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੋਗੇ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਨਹੀਂ ਸੀ.

󈨊 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ, ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਡੱਬੇ ਤੇ ਓਸਮੰਡਸ ਵਰਗੇ ਸੰਗੀਤ ਸਮੂਹ ਵੀ ਸਨ. ਬੀ ਗੀਜ਼ ਦੇ ਲੰਚ ਬਾਕਸ ਆਪਣੇ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਨ. ਹਾਲਾਂਕਿ, ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਵੀ ਮੌਰਿਸ ਗਿਬ ਨਾਲ ਸਕੂਲ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੋਗੇ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਮੂਹ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਘੱਟ ਆਕਰਸ਼ਕ ਭਰਾ ਸੀ. ਹਰ ਕੋਈ ਬੀ ਗੀਜ਼ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਮੌਰੀਸ ਕੂਲ ਗਿਬ ਨਹੀਂ ਸੀ.

ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਇੱਕ ਸਵਾਲ ਸੀ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਦੋਸਤ ਕਿਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰਨਗੇ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨਾਲ ਕੀ ਘੁੰਮ ਸਕਦੇ ਹੋ ਜਿਸ ਤੋਂ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ “ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਅਤੇ#8221 — ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਨਵੀਨਤਮ ਮਪੇਟਸ ਬਾਕਸ ਜਾਂ ਸਹੀ ਸੁਪਰਮੈਨ ਲੈ ਕੇ ਗਏ ਸੀ? ਸ਼ਨੀਵਾਰ ਸਵੇਰ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਗਰਮ ਕਾਰਟੂਨ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੁੰਡਿਆਂ ਲਈ ਦੂਰ ਜਾਣ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਅਸਾਨ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਸਨ. ਕੁੜੀਆਂ ਡਿਜ਼ਨੀ, ਅਤੇ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਬੁਨਿਆਦੀ ਪੈਟਰਨਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਜੁੜਦੀਆਂ ਸਨ. 󈨊 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ, ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਡੱਬੇ ਵੀ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਈਕੈਡੇਲਿਕ ਰੰਗ ਸਨ - ਕੋਈ ਖਾਸ ਚਰਿੱਤਰ ਜਾਂ ਘਟਨਾ ਨਹੀਂ, ਸਿਰਫ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਵਹਿਣ ਵਾਲੇ ਰੰਗਾਂ ਨਾਲ 󈨊 ਦਾ ਅਨੁਭਵ.

ਫਿਰ, 󈨔 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਜਿਓਮੈਟ੍ਰਿਕ ਆਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨੀਨ ਗੁਲਾਬੀ ਅਤੇ ਸੰਤਰੀ ਪਾ ਸਕਦੇ ਹੋ. ਬੱਚੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹਾਲਵੇਅ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਣ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਗਲਤ ਟੀਵੀ ਸ਼ੋਅ ਜਾਂ ਗਲਤ ਸੰਗੀਤ ਕਲਾਕਾਰ ਜਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਦੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਦਿਖ ਸਕਦੇ. ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦਾ ਡੱਬਾ ਕਿਸੇ ਵੱਡੇ ਭੈਣ -ਭਰਾ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਗਲਤ ਯੁੱਗ ਦਾ ਸੀ: ਵਧੀਆ ਨਹੀਂ. ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੁੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਮਜ਼ਾਕ ਉਡਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਮਾਪੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਦੁਪਹਿਰ ਦਾ ਖਾਣਾ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦੇ.

ਕੁਲੈਕਟਰਸ ਵੀਕਲੀ: ਠੰ kidsੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿੰਨੀ ਵਾਰ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਲੰਚ ਬਾਕਸ ਮਿਲਿਆ?

ਐਡਮਜ਼: ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਇਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਭਿਆਨਕ ਯੋਜਨਾ ਸੀ. ਮੈਂ ਉਹ ਚੁਣਾਂਗਾ ਜੋ ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਸੁਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕਰਾਂਗਾ ਕਿ ਇਹ ਸਿਰਫ ਸਕੂਲ ਦੇ ਅੱਧੇ ਸਾਲ ਤੱਕ ਹੀ ਰਹੇਗਾ. ਫਿਰ ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਮੰਗਣਾ ਪਏਗਾ ਕਿਉਂਕਿ ਦੁਖਦ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਨੇ ਮੇਰੇ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਡੱਬੇ ਨੂੰ ਝੁਕਾਇਆ ਜਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਪੌੜੀਆਂ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂ ਕੁਝ ਅਜਿਹਾ ਹੋਇਆ - ਬੇਸ਼ੱਕ ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ. ਇਹ ਇੱਕ ਤਰੀਕਾ ਸੀ ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਇਹ ਸੁਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ ਕਿ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਲੰਚ ਬਾਕਸ ਹੋਵੇ.

ਐਡਮਜ਼ ਆਪਣੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵਿੱਚ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਬਕਸੇ ਨੂੰ ਲਗਭਗ ਇੰਸਟਾਲੇਸ਼ਨ ਕਲਾ ਦੇ ਇੱਕ ਟੁਕੜੇ ਵਾਂਗ ਮੰਨਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੰਡਾਰਨ ਲਈ ਵੀ ਵਰਤਦੀ ਹੈ.

ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਮਗਰੀ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣਾ ਪਸੰਦ ਸੀ. ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਜੋ ਆਪਣੇ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਬਕਸੇ 'ਤੇ ਸਟਿੱਕਰ ਲਗਾਉਣਗੇ, ਜਾਂ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਬਕਸੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਜਾਂ ਹੈਂਡਲ' ਤੇ ਸਥਾਈ ਮਾਰਕਰ ਵਿਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਾਮ ਲਿਖਣਗੇ. ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਲੰਚ ਬਾਕਸ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਰਾਬ ਕਰਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ. ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਵਧੀਆ ਰੱਖਿਆ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਮੈਂ ਫੈਸਲਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਕਿ ਮੈਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਇੱਕ ਦਿਨ, ਇਸ ਨਾਲ ਕੁਝ ਦੁਖਦਾਈ ਵਾਪਰੇਗਾ.

ਤੁਸੀਂ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਬਕਸੇ ਬਾਰੇ ਉਹੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ. ਮੈਨੂੰ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਭਤੀਜੇ ਅਤੇ ਭਤੀਜੇ ਮਿਲੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਡੱਬੇ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਜਾਣ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਬਹੁਤ ਚਿਰ ਤੋਂ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ. ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਮੇਰਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਸਿਰਫ ਦੋ ਸਾਲ ਪਿੱਛੇ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਕਲਾਸ ਦੇ ਬੱਚੇ ਛੇਵੀਂ ਜਮਾਤ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣ ਤੱਕ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਡੱਬੇ ਤੋਂ ਪਰੇ ਸੀ. ਮੈਨੂੰ ਲਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਅਤੇ#821780 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ,#821790 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਵੱਖ ਹੋ ਗਿਆ.

ਮੇਰਾ ਅਨੁਮਾਨ ਹੈ ਕਿ ਬੱਚੇ ਕਿਸੇ ਘੱਟ ਵਪਾਰਕ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ. ਪੇਪਰ ਬੈਗ ਲੰਚ, ਨਿ Newਯਾਰਕ ਵਿੱਚ ਵੈਸੇ ਵੀ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪੇਪਰ ਬੈਗ ਨੂੰ ਸਜਾਉਣਾ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਸੀ. ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਡੱਬੇ ਦੇ ਨਾਲ ਸਕੂਲ ਆਉਣਾ ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਥੋੜਾ ਪੁਰਾਣਾ ਜਾਪਦਾ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਡੱਬੇ ਪਲਾਸਟਿਕ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਛੋਟੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੁੰਦੇ ਸਨ.

ਕੁਲੈਕਟਰ ਹਫਤਾਵਾਰੀ: ਤੁਸੀਂ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਡੱਬੇ ਇਕੱਠੇ ਕਰਨਾ ਕਦੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ?

ਐਡਮਜ਼: 󈨊 ਅਤੇ 󈨔 ਦੇ ਦਹਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਹੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਡੱਬੇ ਸਨ, ਪਰ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਬਚਾਇਆ. ਮੈਂ ਬਾਲਗ ਹੋਣ ਤੱਕ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ. 1998 ਦੇ ਆਸਪਾਸ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਨਿ Yorkਯਾਰਕ ਤੋਂ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਚਲੀ ਗਈ ਸੀ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਇੱਕ ਬਜ਼ੁਰਗ ਸੱਜਣ ਦੀ ਅਸਟੇਟ ਵਿਕਰੀ ਤੇ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਦਿਹਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਛੇ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਡੱਬੇ ਸਨ ਜੋ ਉਸਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਅਤੇ ਪੋਤਿਆਂ ਦੇ ਸਨ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਦੇ ਅੰਦਰ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਨਾਮ ਸਨ ਅਤੇ#8217, ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਇੱਕ ਲੜਕੀ ਦਾ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਇਸਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਸੇ ਸਟਿੱਕਰ ਸਨ. ਮੈਂ ਛੇ ਦਾ ਪੂਰਾ ਸੈੱਟ ਖਰੀਦਿਆ.

“ ਸਟਾਰ ਵਾਰਜ਼ ਅਤੇ#8221 ਫਿਲਮਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ “ ਦਿ ਐਮਪਾਇਰ ਸਟਰਾਈਕਸ ਬੈਕ ਅਤੇ#8221 1980 ਤੋਂ ਲੈਚ ਬਾਕਸ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਵਰਦਾਨ ਸਨ.

ਮੇਰਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਦਿ ਹਾਰਡੀ ਬੁਆਏਜ਼, ਦਿ ਬੀ ਗੀਜ਼, ਮੇਰੇ ਆਲ-ਟਾਈਮ ਮਨਪਸੰਦ "ਲੈਂਡ ਆਫ਼ ਦਿ ਜਾਇੰਟਸ," ਦਿ ਗ੍ਰੀਨ ਹਾਰਨੇਟ, ਅਤੇ#8221 ਡਿਜ਼ਨੀ ਵਰਲਡ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਆਮ ਡਿਜ਼ਨੀ, ਅਤੇ "ਚਾਰਲੀ ਅਤੇ#8217 ਏਂਜਲਸ" ਸਨ. ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਅਜੇ ਵੀ ਉਹ ਛੇ ਹਨ.

ਉੱਥੋਂ, ਇਹ ਇਹ ਅਜੀਬ ਜਨੂੰਨ ਬਣ ਗਿਆ. ਇੱਕ ਗ੍ਰਾਫਿਕ ਡਿਜ਼ਾਈਨਰ ਵਜੋਂ, ਮੈਂ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹਾਂ. ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਡੱਬੇ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਾਇਦ ਇੱਕ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ. ਇੱਥੇ ਬ੍ਰਾਂਡਿੰਗ ਹੈ, ਉੱਥੇ 8217 ਹੈਰਾਨੀਜਨਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ, ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੀਆਂ ਸ਼ੈਲੀਆਂ, ਵੱਖਰੇ ਫੌਂਟ ਅਤੇ ਅੱਖਰ, ਉਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਆਪਣੇ ਖੁਦ ਦੇ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ.

ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਗ੍ਰਾਫਿਕ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਅਤੇ ਚਿੱਤਰਾਂ ਬਾਰੇ ਸਿੱਖਣ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਲੈਣ ਲੱਗ ਪਿਆ. ਮੈਂ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਡਿਜ਼ਨੀ ਨਾਲ ਨੌਕਰੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਲਈ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਇਸਦੇ ਲਈ ਪੁਰਾਣੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤਾਂ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤ ਖੋਜ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ.

ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਦੇ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਨਾਵਾਂ ਦਾ ਪਤਾ ਲਗਾਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਖਾਸ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਬਕਸੇ ਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ. ਮੈਨੂੰ ਯਕੀਨ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਇਹ ਜਾਣਕਾਰੀ ਕਦੇ ਉਪਲਬਧ ਕਰਵਾਈ ਗਈ ਸੀ. ਪਰ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੰਪਨੀਆਂ ਦੇ ਬਾਰੇ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਕਿਸ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵਰਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸ਼ੈਲੀਆਂ. ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਹੈਰਾਨੀਜਨਕ ਹੈ ਕਿ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਇੱਕ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਹੱਥ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਕੰਪਿਟਰ ਵੱਲ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ.

ਕੁਲੈਕਟਰਸ ਵੀਕਲੀ: ਕੀ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਦਹਾਕਿਆਂ ਦੌਰਾਨ ਬਹੁਤ ਬਦਲ ਗਏ ਹਨ?

ਐਡਮਜ਼: ਜਦੋਂ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਡੱਬੇ ਪਹਿਲਾਂ ਬਾਹਰ ਆਏ, ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਿਆਦਾਤਰ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ. ਉਹ ਬਾਲਗਾਂ ਲਈ ਬਿਲਕੁਲ ਵੀ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਨਹੀਂ ਸਨ. ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਧਾਤ ਦੇ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਡੱਬਿਆਂ ਦੀ ਗੁੰਬਦ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਅਜੇ ਵੀ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਹਨ. ਵਰਗ ਮੈਟਲ ਲੰਚ ਬਾਕਸ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਆਇਆ. ਸੱਚਮੁੱਚ ਕੁਝ ਪੁਰਾਣੇ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਬਕਸੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਤੈਰਦੇ ਹੋਏ ਵੇਖੋਂਗੇ ਉਹ ਗ੍ਰਾਫਿਕ ਤੌਰ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਨਹੀਂ ਹਨ ਉਹ ਵਧੇਰੇ ਉਪਯੋਗੀ ਹਨ. ਪੌਪ-ਕਲਚਰ ਆਈਕਾਨਾਂ, ਟੀਵੀ ਸ਼ੋਅਜ਼, ਕਾਰਟੂਨਸ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਗ੍ਰਾਫਿਕਲ ਪ੍ਰਸਤੁਤੀਕਰਨ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਆਇਆ.

ਵੁਡੀ ਵੁੱਡਪੇਕਰ ਵਰਗੇ ਕਾਰਟੂਨ ਪਾਤਰ ਵਿੰਟੇਜ ਲੰਚ ਬਾਕਸ ਦਾ ਮੁੱਖ ਆਧਾਰ ਸਨ.

ਪੌਪ ਕਲਚਰ ਨਾਲ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਬਕਸੇ ਬੰਨ੍ਹਣ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਅਲਾਦੀਨ ਨਾਂ ਦੀ ਕੰਪਨੀ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਾਜ਼ਾਰ ਨੂੰ ਦੇਰ ਨਾਲ 󈧶 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸ਼ਾਇਦ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਅਤੇ#821760 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਤੱਕ ਸਮੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ. ਫਿਰ, ਇਕ ਹੋਰ ਕੰਪਨੀ, ਅਮਰੀਕਨ ਥਰਮੋਸ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤੇ ਲੋਕ ਥਰਮੋਸ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਸੇ ਸਜਾਏ ਗਏ ਕੁਝ ਪਹਿਲੇ ਬਕਸੇ ਲੈ ਕੇ ਆਏ.

ਅਲਾਦੀਨ ਨੇ 3 ਡੀ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਬਕਸੇ ਬਣਾਏ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਕਲੈਕਟਰਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਕੇ ਜੋ ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ 󈨀 ਦੇ ਅਰੰਭ ਵਿੱਚ. ਉਹ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਨੂੰ ਉਭਾਰ ਕੇ ਚਿੱਤਰ ਨੂੰ ਸਮਤਲ ਧਾਤ ਦੀ ਸਤਹ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਧੱਕਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ. ਉੱਥੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਚਾਰ ਦੁਪਹਿਰ ਦਾ ਖਾਣਾ ਡੱਬਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਅਜਿਹਾ ਲਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦਿ ਥਿੰਗ ਸੱਚਮੁੱਚ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਬਕਸੇ ਦੇ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਮੁੱਠੀ ਨੂੰ ਮਾਰੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ.

ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ 󈨊 ਦੇ ਅਰੰਭ ਵਿੱਚ, ਫਲੋਰੀਡਾ ਦੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੇ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਨੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਕਿ ਮੈਟਲ ਲੰਚ ਬਾਕਸ ਬੱਚਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਵਰਤੇ ਜਾਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਖਤਰਨਾਕ ਸਨ. ਇਹ ਉਦੋਂ ਸੀ ਜਦੋਂ ਗਿਰਾਵਟ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ. ਕਹਾਣੀ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਡੱਬੇ ਪਲਾਸਟਿਕ ਦੇ ਬਣਾਏ ਜਾਣ ਲੱਗੇ ਕਿਉਂਕਿ ਕੰਪਨੀਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦੇ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਜੋ ਕਹਿ ਰਹੇ ਸਨ, “ਇਹ ਖਤਰਨਾਕ ਹਨ. ਜੇ ਬੱਚੇ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਪੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦੇ ਹਨ. ” ਪਰ ਇਹ ਵੀ ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ ਨਿਰਮਾਤਾਵਾਂ ਨੇ ਸਮਝਿਆ ਕਿ ਪਲਾਸਟਿਕ ਦੇ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਬਕਸੇ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਸਸਤੇ ਸਨ.

ਥਰਮੋਸ, ਮੇਰੇ ਖਿਆਲ ਵਿੱਚ, ਆਖਰੀ ਕੰਪਨੀ ਸੀ ਜਿਸਨੇ ਇੱਕ ਮੈਟਲ ਲੰਚ ਬਾਕਸ ਵੇਚਿਆ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਖਰੀ ਇੱਕ 1985 ਦਾ ਸਟੀਲ ਲੰਚ ਬਾਕਸ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਰੈਂਬੋ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਕੁਲੈਕਟਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਹੈ. ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੈਟਲ ਲੰਚ ਬਾਕਸ ਖਰੀਦਣ ਬਾਰੇ ਥੋੜਾ ਸਾਵਧਾਨ ਰਹਿਣਾ ਪਏਗਾ, ਹਾਲਾਂਕਿ, ਕਿਉਂਕਿ ਨਵੇਂ ਨਿਰਮਾਤਾਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦੁਬਾਰਾ ਰੀਲੀਜ਼ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ. ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਡਾਰਕ ਹਾਰਸ ਕਾਮਿਕਸ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮੈਟਲ ਲੰਚ ਬਾਕਸ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪੁਰਾਣੇ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਦੁਬਾਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ.

ਕੁਲੈਕਟਰਸ ਹਫਤਾਵਾਰੀ: ਕੀ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਨੂੰ ਬਾਕਸ ਵਿੱਚ ਪਾਉਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਬਦਲ ਗਈ ਹੈ?

ਐਡਮਜ਼: ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਪਿੱਛੇ, ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਧਾਤ ਉੱਤੇ ਲਿਥੋਗ੍ਰਾਫ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ. ਜਦੋਂ ਕੰਪਨੀਆਂ ਪਲਾਸਟਿਕ ਵੱਲ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀਆਂ ਸਨ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਬਕਸੇ ਡੈਕਲਸ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਸਨ ਜੋ ਇੱਕ ਨਿਰਧਾਰਤ ਇਨਸੈਟ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਫਰੰਟ ਤੇ ਫਸੇ ਹੋਏ ਸਨ.

ਮੈਂ ਕਲਪਨਾ ਕਰਾਂਗਾ ਕਿ ਅੱਜ ਦੀ ਮਸ਼ੀਨਿੰਗ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਵੱਖਰੀ ਹੈ. ਤੁਸੀਂ ਵੇਖੋਗੇ ਕਿ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਘੱਟ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਹਨ. ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਨਹੀਂ ਹਨ ਜੋ ਬਾਹਰੀ ਪੈਨਲਾਂ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ ਹਨ - ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਅੱਗੇ ਅਤੇ ਪਿੱਛੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਸਾਈਡ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਠੋਸ ਰੰਗਾਂ ਦੇ ਨਾਲ. ਉਤਪਾਦ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਬਾਰੇ ਜੋ ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਉਸ ਤੋਂ, ਛੋਟੇ ਸਤਹ ਖੇਤਰਾਂ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਵਸਤੂ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਇੱਕ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਨੂੰ ਛਾਪਣਾ ਵਧੇਰੇ ਮਹਿੰਗਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ.

ਕੁਲੈਕਟਰਸ ਵੀਕਲੀ: ਕੰਪਨੀਆਂ ਨੇ ਕਿਵੇਂ ਚੁਣਿਆ ਕਿ ਇੱਕ ਡੱਬੇ ਤੇ ਕੀ ਪਾਉਣਾ ਹੈ?

ਐਡਮਜ਼: ਪੌਪ ਸਮੂਹਾਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਸ਼ੋਅ ਤੱਕ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਬਕਸੇ ਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ ਹੈ. ਇੱਥੇ 1969 ਦੇ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਡੱਬੇ ਹਨ ਜੋ ਨਾਸਾ ਦੇ ਪੁਲਾੜ ਯਾਤਰੀ ਨੀਲ ਆਰਮਸਟ੍ਰੌਂਗ ਅਤੇ ਬਜ਼ ਐਲਡਰਿਨ ਦੁਆਰਾ ਚੰਦਰਮਾ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਮਨੁੱਖੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨ ਦੇ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਹਨ. ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ “ ਮੂਨ ਲੈਂਡਿੰਗ, ਅਤੇ#8221 ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਟਲ ਵਿੱਚ ਜਾ ਰਹੇ ਪੁਲਾੜ ਯਾਤਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਫੋਟੋਆਂ ਹਨ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਜੇ ਤੱਕ ਚੰਦਰਮਾ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਿਆ ਸੀ!

1974 ਵਿੱਚ, ਇੱਕ “ ਪਲੇਨੈਟ ਆਫ਼ ਏਪਸ ਅਤੇ#8221 ਲੰਚ ਬਾਕਸ ਨਿਸ਼ਚਤ ਰੂਪ ਤੋਂ ਠੰਡਾ ਸੀ.

ਉਸ ਸਮੇਂ ਜੋ ਵੀ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਤੌਰ ਤੇ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ ਉਹ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਡੱਬੇ ਤੇ ਖਤਮ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਉੱਚ-ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਟੀਵੀ ਸ਼ੋਅ ਮਾਲ ਵੇਚਣ ਲਈ ਵਧੀਆ ਸੱਟਾ ਸਨ. ਮੇਰਾ ਖਿਆਲ ਹੈ ਕਿ ਉਤਪਾਦਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਕਿਸੇ ਅਜਿਹੀ ਚੀਜ਼ 'ਤੇ ਜੂਆ ਖੇਡਣਾ ਬਹੁਤ ਮਹਿੰਗੀ ਸੀ ਜੋ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ.

ਡਿਜ਼ਨੀ ਦੇ ਐਨੀਮੇਟਡ ਕਿਰਦਾਰਾਂ ਬਾਰੇ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸਦਾ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਇਸ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਸੀ ਕਿ ਕੀ ਉਹ ਕਿਸੇ ਚਿੱਤਰ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਕੰਪਨੀਆਂ ਨੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕੀਤਾ. ਅਧਿਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਨਿਰਮਾਤਾ ਕੰਪਨੀ ਜਾਂ ਸਟੂਡੀਓ ਦੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਿਸਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪਿੱਚ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ. ਜਾਂ ਖੁਦ ਸਟੂਡੀਓ - ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਟੀਵੀ ਸ਼ੋਅ ਜਾਂ ਕਾਰਟੂਨ ਦੇ ਮਾਰਕੀਟਿੰਗ ਅਧਿਕਾਰ ਹਨ - ਨਿਰਮਾਤਾ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕਰਨਗੇ.

ਅਲਾਦੀਨ ਨੇ ਡਿਜ਼ਨੀ ਲਈ ਮੁ lunchਲੇ 󈨀 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਬਕਸੇ ਬਣਾਉਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ. ਅਲਾਦੀਨ ਦੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀ ਜਿਸ ਨੇ ਡਿਜ਼ਨੀ ਦੇ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਵੀ ਕੀਤੀ ਉਹ ਕਾਰੋਬਾਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੋ ਗਿਆ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਡਿਜ਼ਨੀ ਦੇ ਇੱਕ ਮੁਕੱਦਮੇ ਦੁਆਰਾ ਖਪਤ ਹੋ ਗਏ ਸਨ.

ਲੰਚ-ਬਾਕਸ ਸਭਿਆਚਾਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ 󈨊s ਤੋਂ 󈨔 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਉਭਾਰਿਆ ਗਿਆ-ਉਸ ਯੁੱਗ ਨੂੰ ਸੁਨਹਿਰੀ ਦਿਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਸਟੂਡੀਓਜ਼ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਲੰਚ ਬਾਕਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਪਸੰਦ ਕੀਤਾ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਮੌਸਮੀ ਟੀਵੀ ਸ਼ੋਆਂ ਦੇ ਨਾਲ. ਪ੍ਰਾਈਮਟਾਈਮ ਟੀਵੀ ਸ਼ੋਅ ਨੂੰ ਹਵਾ ਤੋਂ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਜਾਂ ਗਰਮੀਆਂ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਦੁਬਾਰਾ ਚੱਲਣ ਗਏ, ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਘਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਸਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ. ਗਰਮੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬੱਚਾ ਆਪਣੇ "ਫਰੈਗਲ ਰੌਕ" ਲੰਚ ਬਾਕਸ ਨੂੰ ਫੜਨਾ, ਜਾਂ ਪਤਝੜ ਦੇ ਟੀਵੀ ਸੀਜ਼ਨ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਕੂਲ ਦੇ ਸਾਲ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਇਸਨੂੰ ਚੁੱਕਣਾ, ਸ਼ੋਅ ਦੀ ਬ੍ਰਾਂਡਿੰਗ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ.

ਪਹਿਨਣਾ ਅਤੇ ਅੱਥਰੂ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਚੀਜ਼ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਦੁਪਹਿਰ ਦਾ ਖਾਣਾ ਕਾਰਜਸ਼ੀਲ ਸੀ.

󈨊 ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਡੱਬੇ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਸੀਜ਼ਮ ਸਟ੍ਰੀਟ ਵਰਗੇ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਸ਼ੋਅ ਅਤੇ "ਸਟਾਰ ਵਾਰਜ਼" ਅਤੇ "ਈਟੀ" ਵਰਗੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਸਨ. ਨਾਲ ਹੀ, ਕਪਤਾਨ ਐਂਡ ਟੈਂਲੀ, ਬੀ ਗੀਜ਼ ਅਤੇ ਫਲੀਟਵੁੱਡ ਮੈਕ ਵਰਗੇ ਸੰਗੀਤ ਸਮੂਹ ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ ਸਨ.

ਟੀਵੀ, ਫਿਲਮ ਅਤੇ ਰੇਡੀਓ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਇਸ ਵਿਸਫੋਟ ਨੇ ਕੁਝ ਵੱਡੀਆਂ ਖਿਡੌਣਾ ਕੰਪਨੀਆਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਟਾਈਕੋ ਅਤੇ ਓਹੀਓ ਆਰਟ ਨੂੰ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਡੱਬੇ ਲਾਇਸੈਂਸ ਦੇਣ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕੀਤਾ. ਮਿਲਟਨ ਬ੍ਰੈਡਲੇ ਦੁਆਰਾ ਵੱਡੀਆਂ ਬੋਰਡ ਗੇਮਜ਼ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦੀਆਂ ਸਨ, ਇਸ ਲਈ ਕੰਪਨੀ ਟਾਈ-ਇਨ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ. ਕੁਝ ਖਿਡੌਣੇ ਦੇ ਬ੍ਰਾਂਡ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੈਟਲ ਦੁਆਰਾ ਹੌਟ ਵ੍ਹੀਲਜ਼, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਡੱਬੇ. ਇੱਕ ਹੌਟ ਵ੍ਹੀਲਜ਼ ਲੰਚ ਬਾਕਸ ਜਿਸਨੂੰ ਉਹ ਮੂਲ ਟਵਿਨ ਮਿੱਲ ਕਾਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਅਤੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿਯੋਗ ਹੈ. ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਸਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਤ ਕਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਅਸਲ ਹੈ.

ਹੁਣ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਬਕਸੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਦਾ ਪੁਨਰ ਜਨਮ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਬਾਰੇ ਵਧੇਰੇ ਹੈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕਾਰਟੂਨ ਨੈਟਵਰਕ ਤੇ ਖਿਡੌਣਿਆਂ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵੇਖ ਸਕੋਗੇ. ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ "ਟੁਆਇਲਾਈਟ" ਵਰਗੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਦੇ ਵੀ ਹੁਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਡੱਬੇ ਹਨ.

ਕੁਲੈਕਟਰਸ ਹਫਤਾਵਾਰੀ: ਕੀ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਡੱਬੇ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਕ੍ਰੇਜ਼ ਸਨ?

ਐਡਮਜ਼: ਮੈਂ ਅਜਿਹਾ ਸੋਚਦਾ ਹਾਂ, ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਬਕਸੇ ਲਈ ਪੌਪ ਸਭਿਆਚਾਰ ਨਾਲ ਜੁੜਣ ਲਈ. ਮੇਰਾ ਇੱਕ ਦੋਸਤ ਹੈ ਜੋ ਜਪਾਨ ਤੋਂ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਦੁਪਹਿਰ ਦਾ ਖਾਣਾ ਸੀ ਜੋ ਕਿ ਕਾਫ਼ੀ ਸਧਾਰਨ ਸੀ. ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਡੱਬੇ ਵਧੇਰੇ ਉਪਯੋਗੀ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੇਚਣ ਲਈ ਨਹੀਂ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ, ਇਸ ਲਈ ਬੋਲਣ ਲਈ. ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਤ ਰੂਪ ਤੋਂ ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਵਰਤਾਰੇ ਵਰਗਾ ਜਾਪਦਾ ਹੈ.

ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ, ਹਾਲਾਂਕਿ, ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਸਨ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਉਸ ਸਮੇਂ ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ ਅਤੇ ਇੰਨੇ ਹਮਲਾਵਰ ਸਨ. ਮੈਂ 1990 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅਖੀਰ ਤੱਕ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਾਂਗਾ ਜੋ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਬਕਸੇ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਨਗੇ ਜੋ ਮੈਂ ਪੂਰਬੀ ਤੱਟ 'ਤੇ ਸੀ ਜਾਂ ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ. ਇਹ ਇੱਕ ਬੰਧਨ ਵਾਲਾ ਪਲ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਮਿਲਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਹਿਸਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, "ਹੇ ਮੇਰੇ ਰੱਬ, ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ 'ਫਰੈਗਲ ਰੌਕ' ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ!"

ਕੁਲੈਕਟਰਸ ਵੀਕਲੀ: ਤੁਹਾਡੇ ਬਚਪਨ ਦੇ ਕੁਝ ਲੰਚ ਬਾਕਸ ਕੀ ਹਨ ਜੋ ਹੁਣ ਤੁਹਾਡੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹਨ?

“ ਆਰਚੀ ਅਤੇ#8221 ਕਾਮਿਕਸ 1939 ਤੋਂ ਆਲੇ -ਦੁਆਲੇ ਸਨ, ਪਰ ਜਦੋਂ 1968 ਵਿੱਚ ਪਾਤਰਾਂ ਦੇ ਐਨੀਮੇਟਡ ਸੰਸਕਰਣ ‘ ਰਿਕਾਰਡ ਕੀਤੇ ਗਏ ਅਤੇ#8217 ਅਤੇ#8220 ਸ਼ੂਗਰ ਸ਼ੂਗਰ ਅਤੇ#8221, ਵਰਚੁਅਲ ਬੈਂਡ ਨੇ ਅਸਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ.

ਐਡਮਜ਼: ਉਹ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ 󈨔 ਦੇ ਹਨ. ਇੱਥੇ "ਲੂਨੀ ਟਿunesਨਸ" ਬਕਸੇ ਹਨ, ਖਾਸ ਕਿਰਦਾਰਾਂ ਜਿਵੇਂ ਬੱਗਸ ਬਨੀ ਅਤੇ ਰੋਡ ਰਨਰ. ਜਦੋਂ ਫੈਟ ਅਲਬਰਟ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤਾਂ ਮੈਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਛੋਟਾ ਸੀ, ਪਰ ਇਹ ਮੇਰੇ ਮਨਪਸੰਦ ਬਕਸੇ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ. ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਮੁਪੇਟਸ ਅਤੇ "ਫਰੈਗਲ ਰੌਕ" ਹਨ. “ਵੈਲਕਮ ਬੈਕ, ਕੋਟਰ” ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਸ਼ੋਅ ਸੀ ਜਿਸਨੂੰ ਮੈਨੂੰ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਹੈ ਕਿ ਕਈ ਵਾਰ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨਾਲ ਇਸ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਲਈ ਚਿਪਕ ਗਿਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਇਹ ਇੱਕ ਮਨਪਸੰਦ ਹੋਵੇ. "ਸਿਕਸ ਮਿਲੀਅਨ ਡਾਲਰ ਮੈਨ," "ਬਾਇਓਨਿਕ ਵੁਮੈਨ," "ਦਿ ਸਮੁਰਫਸ," ਅਤੇ ਪੀਏਸੀ-ਮੈਨ, ਵੀ-ਇਹ ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮੈਂ ਇੱਕ ਬੱਚੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ#821770 ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ,#821780 ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਹੋਇਆ ਸੀ.

ਮੇਰੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਬਕਸੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਖਾਸ ਯਾਦਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ. ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਡੱਬੇ ਵਾਂਗ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਚੌਥੀ ਜਮਾਤ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਜਾਂ ਸਕੂਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਗਰਮੀਆਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਿਆਂ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨਾਲ ਇੱਕ ਖਾਸ ਦੁਪਹਿਰ ਦਾ ਖਾਣਾ ਕੱਿਆ ਸੀ. ਇਹ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 'ਤੇ ਨਜ਼ਰ ਰੱਖਣ ਦਾ ਇੱਕ ਅਸਾਨ ਤਰੀਕਾ ਹੈ. ਅਤੇ ਹੁਣ ਉਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਲੌਫਟ ਵਿੱਚ ਸਟੋਰੇਜ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਜਗ੍ਹਾ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਸਿਸਟਮ ਮਿਲਿਆ ਹੈ ਜਿੱਥੇ 󈨊s ਟੀਵੀ ਸ਼ੋਅ ਟੈਕਸਾਂ ਲਈ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ 󈨔s ਟੀਵੀ ਸ਼ੋਅ ਜਾਂ ਕਾਰਟੂਨ ਮੌਜੂਦਾ ਸਾਲ ਦੀਆਂ ਨਿੱਜੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲਈ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚੀਜ਼. ਉਹ ਅਜੇ ਵੀ ਉਪਯੋਗੀ ਮਕਸਦ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ.

ਕੁਲੈਕਟਰ ਵੀਕਲੀ: ਕੀ ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਡੱਬੇ ਸਨ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸੀ ਪਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇ?

ਐਡਮਜ਼: ਹਾਂ, ਅਤੇ ਇਹ ਮਜ਼ਾਕੀਆ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਜਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦਰਸਾਈਆਂ ਹਨ. ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ "ਹੀ ਹੌ", ਕੰਟਰੀ ਵੈਰਾਇਟੀ ਆਵਰ ਟੀਵੀ ਸ਼ੋਅ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਲੰਚ ਬਾਕਸ ਦਾ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਪਸੰਦ ਹੈ. ਇਹ ਕਮਾਲ ਹੈ. “ ਗੋਮਰ ਪਾਇਲ ਅਤੇ#8221 ਅਤੇ "ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ" ਦੇ ਨਾਲ ਵੀ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਇਸ ਵੱਡੀ, ਅਜੀਬ ਪਣਡੁੱਬੀ ਹੈ.

There was also one from 󈨊s called “Disco.” It wasn’t tied to any specific TV show or band, it just had two kids on the front, as if they were in actual disco, busting out dance moves. I always wanted that one. Disney had a “Robin Hood” lunch box that I wanted, too.

Then there was the show called “Julia:” I’ve wanted that lunch box for a while. It’s out there, but I haven’t found one in good enough condition. I want “Julia” not because I even know what the show’s about but because the actors on it are African American. To find lunch boxes that feature anyone other than cartoon characters or your typical white TV stars from back in the day, that’s kind of rare. I’d want “Julia” and “Fat Albert” just for their cultural value.

Collectors Weekly: Who were some of the other actors and actresses on lunch boxes?

Adams: You had guys like David Carradine. I’ve got a great “Kung Fu” lunch box that moved to the front of my collection when he passed away a couple years ago. George Reeves, the actor from the 󈧶s “Adventures of Superman” TV show was on a lunch box, and so was Christopher Reeve, from the 󈨔s “Superman” films. (I had the hugest crush on him. I thought one day I’d marry him, and he’d fly me around like Lois.) All of the “Star Wars” actors are on lunch boxes, too, and each episode—”Star Wars: A New Hope,” “The Empire Strikes Back,” and “Return of the Jedi”—had a lunch box. And then there were the “Indiana Jones” lunch boxes featuring Harrison Ford.

Collectors Weekly: Besides Aladdin and Thermos, were there any other big lunch box manufacturers?

Adams: Ohio Art was another one, although most people know them for their toys. Those would be the big three, Aladdin, Thermos, and Ohio Art.

In the 1970s, “Happy Days” got its own lunch box, as did its biggest star, the Fonz.

Thermos was originally the American Thermos Bottle Company. In 1960, it was purchased along with two other companies and became the King-Seeley Thermos Company.

In 1985, they became the Thermos Company. They went through a bit of an evolution, I guess, as the market picked up and then it kind of died off again.

Except for the illustration, all the boxes were basically the same, made of the same sheet metal. The thermoses inside only had one piece of artwork, and the metal thermoses were better than the plastic thermoses because the designs on the plastic ones scratched off.

Collectors Weekly: What happened to the big companies at the end of the 󈨔s when the lunch box heyday ended?

Adams: I’m honestly not sure. I think maybe their market changed. Companies still make lunch boxes, but they’re just not in the box form that we knew. Even the thermoses are not the beautiful old-school, retro-style that we were used to. They’re far more modern. Companies were forced to change the way these things were made. I have no doubt that some of those lunch boxes probably had lead in their paint.

Early thermoses were steel vacuum bottles with glass liners. There’s no way they would let kids carry that sort of thing today. So companies switched to cork and rubber stoppers, and then they created the plastic thermos, the one that has the plastic screw-off top. The entire thing is made of insulated foam rather than vacuum-sealed glass, which was discontinued in the early 󈨊s.

Collectors Weekly: Did all lunch boxes come with a thermos?

Adams: Most of them did. It makes collecting a lot more difficult. If you can find a complete set where you’ve got the metal lunch box and the thermos together, that’s a bonus. But generally you have to hunt for them independently, and a lot of times the thermoses don’t exist any more. They got dropped and broke, or the plastic caps ended up being cracked so the thermos was thrown away.

Sometimes to get on a lunch box, you didn’t need your own TV show, you just had to be famous like Evel Knievel.

I’ve found some of my single thermoses at places like the Salvation Army. Once in a while the past owner kept it and the lunch box together as a single entity, but that’s fairly rare. On eBay, the people selling thermoses are generally other lunch box collectors, so they make an effort to source the boxes to match the thermoses.

But there are lunch boxes that I collect just because I like them, and I don’t necessarily need the thermos. Some collectors buy only boxes that are in the most mint condition they can find, complete with thermos. I collect boxes that are far less than optimal: There’s paint missing they have no thermos the handle’s broken. I’m into it more for the sentimental value and the design on the box, or what’s left of it, rather than having the complete, perfect lunch box. I don’t ever plan on reselling them.

Collectors Weekly: How many lunch boxes do you have in your collection? Any rare ones?

Adams: At last count, I had about 400. One of my earliest is “How the West Was Won.” I’ve also got a “Lone Ranger” lunch box, which is really early.

I’m not sure if they’re considered rare, but I do have all of the “Star Wars” lunch boxes. There are specific TV shows like the “Land of the Giants,” which is considered fairly rare if it’s in really good condition. That’s one of my favorites out of my entire collection because the design on it is just so stunning. I’ve got an early McDonald’s one, and a Tom Corbett Space Cadet.

Some of the really rare ones, though, like Superman or Spider-Man, are not that interesting to me because although I love the characters, the design is fairly predictable. I like the ones where you can tell the designers put time into. My “Charlie’s Angels” lunch box with Farah Fawcett is considered to be quite rare.

Collectors Weekly: Is your entire collection on display in your loft?

Adams: Not all of it. I have probably only a third of the collection up on two shelving units. The rest are still in boxes because I just don’t have the room for them. Maybe one day I’ll build out a shelving system, but right now I don’t have a way to display them all.

Early thermoses had glass liners. There’s no way they would let kids carry that sort of thing today.

There’s no particular order to them, either. I like to mix and match just to keep it interesting. It’s fun when other people come over and they take the time to go through the collection, and they say, “I had that one,” or “My brother had that one,” or “Oh, my God, I wish I had that one.”

My mom gave me a “Twilight” lunch box last year for my birthday that’s on display. Those movies are such a big deal right now, but I tend to replace the newer ones with older, harder-to-find ones, or ones that I don’t think would do well in a box long-term. You want to keep the more pristine ones out and on display, and not in a box in storage with other boxes piled on top, putting pressure on them.

Collectors Weekly: How would you assess the quality of your collection?

Adams: As a whole, from what I’ve seen in the market, the quality is fairly high. Within my own collection, I’d say 10 percent of them aren’t the best quality—you could still probably sell them, but you wouldn’t get a premium price. I’m happy with them, though, because I love the characters or the graphics.

Sometimes the wear and tear is just something that you have to accept because obviously the lunch box was functional. These were items that people used on a daily basis. Occasionally, you happen to get lucky—some little old lady in Cleveland had a lunch box in her closet for 40 years. But the quality is directly related to the price that you have to pay to collect them.

Be careful if the seller of a really great-looking lunch box says, “Check this out. This is mint condition.” If the original design was done in the 󈨀s or 󈨊s, something in prime condition is generally a remake or a re-release.

Collectors Weekly: Is it difficult to spot a remake?

Adams: Not really. Check the date on the bottom. There’ll be a copyright date or a date that the box was produced with the company name like Aladdin or Thermos. The newer boxes tend to be a slightly different shape and smaller than the originals. The way that they press the steel is different now, and they tend to be a bit lighter. Do a little research. For example, “The Blues Brothers” were never on a lunch box when the movie came out, but a company recently released one.

David Carradine, who was the mercurial star of the 1970s TV hit “Kung Fu,” was definitely cool.

The sellers are pretty reputable on eBay. They know who they’re selling to. A good collector will list all of the important information about the lunch box, including whether it’s an original or not. You’ve got a good four or five sellers, I think, that people regularly buy from because those sellers understand the type of information collectors are looking for.

You have to separate those guys from, say, the person who decides to bulk sale 20 versions of a Superman lunch box that was reprinted in 󈨠. Sellers like that list very little information about their boxes, and they’re usually still in the plastic wrap. Today, you’re not going to find an original box that came from the 󈧶s up through the 󈨊s, or even the 󈨔s, in its original plastic wrapping. Most of them weren’t sold that way to begin with. You just picked them up off the shelf and went home with them.

Collectors Weekly: What determines the collectability of a lunch box?

Adams: It depends on what type of collector you are. I collect for personal enjoyment. Some people, though, collect specifically for value, and they tend to have very specific examples in their collections. There is a dome lunch box that’s really rare. If you’re one of the top true lunch box collectors, you have that one. There’s a Superman one, there’s a “Star Wars” one, there is a Spider-Man one, all of which are the pinnacles. There are very few simple style Roy Rogers lunch boxes around, and Tom Corbett lunch boxes are worth heaps of money.

Rarity has to do with when a lunch box was produced, how many were produced, and how many are still in existence. For instance, there are very few Roy Rogers and Dale Evans lunch boxes actually left in the world. So besides being from the early 󈧶s, the scarcity has made them highly collectible. Condition is a factor, too.

Collectors Weekly: Are there any particular lunch boxes you’re currently looking for?

Adams: Other than “Julia,” which I mentioned, and “Hee Haw,” I’ve slowed down on collecting just because of my space limitations. I’m more concerned with trying to find appropriate shelving and display space for the ones I’ve got. I’m lucky to live in a large enough place where I could conceivably have them all up at once, but I want to do it in a way that displays them in the best way possible. There’s also a lot of maintenance required to keep them dust-free—they get dirty so quickly.

Collectors Weekly: Do you think lunch box collecting is growing?

Adams: I think it was pretty hardcore for a while, through the mid 󈨞s all the way up into the mid-2000s. There were some astronomical prices paid for lunch boxes. What made it difficult was when the market got flooded with the newer boxes made by nostalgia companies.

Besides rectangular boxes, many were domed, taking their shape from the thermos inside.

The prices are going up now if the artwork is in really good condition. The edge of a lunch box could be worn, but if that center panel on the front and the back and the side are still in really good condition, it can force the price up.

Things like a 1970s “Battlestar Galactica” could go for $1,100. I have a 1979 “Black Hole” lunch box that I have in gorgeous condition that would be worth $1,000. These are lunch boxes that I bought in the mid-󈨞s for anywhere from between 40 and 70 bucks. I heard about a Batman & Robin lunch box, an original, with an estimated value of $20,000 if it were in mint condition.

Collectors Weekly: What advice do you have for someone who wants to start a lunch box collection?

Adams: Know why you’re collecting. If you’re collecting for longevity, to watch the value increase, then be prepared to pay for really good quality. Do a lot of research. If you’re collecting just for the sheer enjoyment of it like I do, then you can get away with probably buying a box in lesser condition just to have it as part of your collection.

This “Land of the Giants” lunch box from the late 󈨀s was one of the first six Adams purchased in 1998.

Definitely use as many sources as you can and compare prices, even within one destination like eBay or Etsy. Etsy is known more for handcrafted merchandise, but there’s a vintage category, and occasionally some really great lunch boxes will show up for a decent price. Try to go through as many venues as possible.

If you have the budget for it, try to buy in bulk. There are sellers who will offer you a bit of a discount if you buy more than one or two pieces at a time. With the economy the way is right now, you can even try to bargain with people trying to offload collections.

I’m really happy with what I’ve collected. I enjoy introducing them to small kids. My nieces and nephews have seen my collection and they ask why we don’t have things like this today. Even though they know nothing about the characters depicted, the fact that you could carry something around with so much identity and have it be a part of your daily life is appealing to them.


ਵੀਡੀਓ ਦੇਖੋ: Irrfan Khan last words Before death. Bollywood Actor ifran Khan Last Message From Hospital (ਜਨਵਰੀ 2022).